ร่วมพูดคุยกับ ‘มาเบล สุชาดา’ กับความเพียรพยายามที่ทำให้เธอมาถึงจุดนี้

หากใครเคยได้ดูการแสดงบนเวทีของ มาเบล หรือ มิ้นท์-สุชาดา สอนพันธ์ สมาชิกวง PiXXiE สักครั้ง เชื่อว่าคงต้องสะดุดตาเข้ากับสายตาเด็ดเดี่ยว เซ็กซี่ ขี้เล่นของเธอ เมื่อบวกรวมกับท่าเต้นทะมัดทะแมงแสนมั่นใจและเสียงร้องที่แข็งแรง นั่นอาจทำให้หลายคนนึกว่า มาเบลคือสาวเฟียร์ซๆ มั่นๆ เป็นแน่ ทว่าความมั่นใจบนเวทีของเธอไม่ได้มาจากนิสัยมั่นอกมั่นใจส่วนตัว แต่มาจากความเพียรพยายามอย่างหนักในการฝึกฝนเพื่อเป็นศิลปิน 

เธอจากบ้านที่จันทบุรีมาอยู่ตัวคนเดียวที่กรุงเทพฯตั้งแต่อายุ 19 ปี ไม่เคยสัมผัสชีวิตเมืองหลวงที่ต้องห่างไกลจากอ้อมอกพ่อแม่ แต่เธอก็ตัดสินใจไล่ตามความฝันในการเป็นศิลปิน ยอมเสี่ยงและก้าวข้ามความหวาดกลัวทั้งหมดมาเป็นเด็กฝึกหัดในค่าย LIT Entertainment ค่ายใหม่เอี่ยมในตอนนั้น การเสี่ยงในครั้งนี้ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าเธอจะประสบความสำเร็จ และอย่างที่ศิลปินส่วนใหญ่พบเจอ

เส้นทางการเป็นศิลปินมักไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เธอกับสมาชิกอีกสองคนของ PiXXiE อย่างพิมมา-พิมพ์มาดา ใจสักเสริญ และอิงโกะ-อินท์ปาลี โชติหิรัญธนนนท์ ผ่านการฝึกหนักทางกาย ความเหนื่อยยากทางใจ และความสงสัยในตัวเองนับครั้งไม่ถ้วน แม้จนเดบิวต์เป็นศิลปินแล้ว ก็ใช่ว่านั่นคือจุดหมายปลายทางของความฝัน ศิลปินที่ตั้งใจสร้างผลงานก็ย่อมต้องการผู้ชมผู้ฟัง และท่ามกลาง ผู้ชม ก็ไม่ได้มีแต่ คำชม เท่านั้น คำวิจารณ์คำด่าก็มี แต่ทั้งหมดนี้เองได้ประกอบสร้างความเป็น PiXXiE อย่างที่เป็นทุกวันนี้ เราจึงชวนมาเบลคุยถึงความหมายของ PiXXiE ที่มีต่อเธอ และสิ่งที่เธอเรียนรู้ตลอด 4 ปีของชีวิตการทำงานในวงการบันเทิง

นอกเหนือจากคอนเซ็ปต์ภูติแสนซนแล้ว ถ้าให้มาเบลพูดถึง PiXXiE มาเบลจะนิยามว่าอะไร

คงไม่พ้นดอกไม้ค่ะ มอง PiXXiE แล้วคิดถึงดอกไม้ขึ้นมาเป็นอย่างแรกเลย ทุกคนต่างเป็นดอกไม้ที่อยู่กันคนละที่ มีสภาพแวดล้อม มีลักษณะและการเติบโตที่แตกต่างกัน แต่พอเข้ามาอยู่ในแจกันเดียวกันแล้วมันสวยงาม ต่างคนต่างส่งเสริมกัน

มาเบลเคยเล่าว่า PiXXiE ทำการบ้านเยอะมากในการหาแนวเพลงแบบที่คนอยากฟัง อยากรู้ว่าเราบาลานซ์ยังไงระหว่างสิ่งที่คิดว่าคนอยากฟังกับสิ่งที่เราอยากทำจริงๆ 

ต้องตั้งเป้าหมายเรื่องเพลงก่อนค่ะ เช่นจะทำเพลงช้าหรือเพลงเร็ว แล้วหาข้อมูลในตลาดตอนนี้ว่าเขาฟังเพลงอะไรกันบ้าง แต่ว่าสิ่งสำคัญคือการใส่ความเป็น PiXXiE ลงไปในเพลงด้วย ต้องไม่หลงลืมความเป็นเรา เช่น เราจะทำเพลงช้าเกี่ยวกับการง้อผู้ชายคนหนึ่ง เราก็มานั่งคุยกันว่าเราจะพูดคำนี้ไหม นิยามความเป็น PiXXiE ในเพลงคือ ถ้าเป็นเรา เราจะทำแบบนั้นไหม ถ้าเป็นเรา เราจะไปง้อผู้ชายที่นอกใจเราไหม ก็คงไม่ เราก็คงจะแต่งเพลงว่าไม่ต้องกลับมาแล้วนะ ไม่ได้ก็ไม่เอาแล้ว นั่นคือความเป็น PiXXiE และพวกเรามีส่วนร่วมในทุกเพลง และภูมิใจกับทุกผลงาน เราเชื่อว่าคนฟังน่าจะได้อะไรบางอย่างไม่มากก็น้อยจากเพลงของเรา เพราะเวลาเราปล่อยเพลง เราอยากให้คนฟังมีความสุขผ่านเสียงเพลงของเรา

ได้ยินมาเบลพูดบ่อยครั้งว่าพิมมากับอิงโกะเป็นกำลังใจสำคัญเสมอเวลาเราเจอเรื่องเครียดและท้อใจในการทำงาน  แล้วนอกจากเรื่องงานทั้งสามคนแชร์เรื่องอะไรกันอีกบ้าง

เยอะเลยค่ะ คือถ้าพวกเราเป็นคนเดียวกันได้คงเป็นคนเดียวกันไปแล้ว (หัวเราะ) เราแชร์กันทั้งเรื่องความสัมพันธ์ ครอบครัว สุขภาพ การใช้ชีวิต ทุกเรื่องในชีวิตประจำวันเลยค่ะ เช่น เราทำความสะอาดบ้านยังไงดีนะ หรือวันนี้เหงาจังมาหาหน่อย

แน่นอนว่าทั้งสามคนใน PiXXiE มีความแตกต่างกัน แง่มุมไหนในตัวตนของพิมมาและอิงโกะที่มาเบลประทับใจ

เริ่มที่พิมมา เขาเป็นคนหัวไวค่ะ พูดจาฉาดฉาน เป็นคนเก่งคนหนึ่งที่เรารู้จักเลยค่ะ เขาฉลาด สื่อสารเก่ง อย่างบางครั้งเรานึกคำไม่ออก แบบอันนั้นเรียกว่าอะไรนะ พิมมาจะรู้แล้ว หรือการเรียบเรียงคำพูด สมมติเราต้องไปเจรจากับผู้ใหญ่ เราก็จะให้เขาเกลาคำพูดให้ ส่วนอิงโกะ ประทับใจที่น้องเป็นคนตลกค่ะ เขาทำให้หนูยิ้มได้เยอะมาก เป็นคนร่าเริง จริงๆ ก็ทั้งสองคนนะ เพราะเขานิสัยคล้ายกัน ทั้งคู่เป็นผู้ฟังที่ดีมาก เวลาเราเจออะไรมา เขาพร้อมที่จะซัพพอร์ต หนุนหลังเราอยู่ตลอดเวลา เราสัมผัสได้ถึงความรักที่เขามีให้เรา และทั้งสองคนเขารักครอบครัวค่ะ 

มาเบลทำงานในฐานะศิลปินเต็มตัวมา 4 ปี มาถึงวันนี้มีความคิดไหนบ้างที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงจากช่วงแรกๆ ในการเป็นศิลปิน

เรื่องการใช้เงินค่ะ (หัวเราะ) ตอนที่เข้ามากรุงเทพฯแรกๆ อายุ 19 ปี ยังไม่เคยทำงานด้วยตัวเอง ตอนนั้นรู้สึกว่าถ้าฉันมีเงินนะ ฉันจะใช้ให้หมดเลย จะซื้อทุกอย่างที่อยากได้ แต่พอเริ่มได้งานแรกมา เริ่มมีเงินมากขึ้น กลายเป็นคนขี้งกมากเลย (หัวเราะ) ไม่ค่อยได้ใช้อะไรฟุ่มเฟือย จะเก็บเงินให้ได้เท่าที่ตัวเองอยากได้จริงๆ เพราะรู้ว่าแต่ละบาทแต่ละสตางค์หายากมาก อย่างเดียวที่ยอมทุ่มเรื่องเงินคือแม่ ทุกวันนี้เราเต็มใจที่จะให้เขาทุกเดือน ได้เงินมาก็ให้ครอบครัว

จากเส้นทางชีวิตการเข้ามาเป็นศิลปินของมาเบล ตั้งแต่การย้ายเข้ามากรุงเทพฯ ความท้อถอยในช่วงฝึก การเจอคำวิจารณ์ที่ทำให้เราเกือบอยากเลิกทำตรงนี้ จนวันนี้ PiXXiE ประสบความสำเร็จมาก มีจุดไหนในระหว่างทางที่มาเบลเริ่มรู้สึกกล้าพูดกับตัวเองอย่างภาคภูมิใจว่าเราก็เก่งนะ

จริงๆ นึกถึงช่วงที่ต้องตัดสินใจว่าจะเป็นนักศึกษาอยู่ที่จันทบุรี หรือจะต้องมาใช้ชีวิตคนเดียวในกรุงเทพฯและไม่ได้เรียน (อยู่ช่วงหนึ่ง) ตอนนั้นมีแค่สองทางเลือก คือจะอยู่บ้านหรือจะไปทำตามความฝัน จริงๆ ตอนแรกตัดสินใจอยู่บ้าน เพราะไม่เคยห่างแม่ ไม่เคยอยู่หอ เป็นเด็กที่ไม่เคยออกไปเจอโลกภายนอก และเราก็กลัวมากๆ ด้วยความเป็นกรุงเทพฯด้วย ก็ตัดสินใจอยู่นานมาก ถ้ามองย้อนกลับไปอยากบอกเด็กคนนั้นว่าตัดสินถูกมากๆ ที่มา อยากบอกกับตัวเองว่าเราทำความฝันวัยเด็กของเราได้สำเร็จแล้วนะ รู้สึกภูมิใจกับตัวเองตลอดช่วงเวลาทั้งหมดที่ผ่านมาเลยค่ะ เรารู้ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง เราพยายามมากแค่ไหนก่อนจะมาถึงวันนี้ รู้สึกว่าเราก็เป็นคนเก่งคนนึงแหละว้า ไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่ง

เคยฟังสัมภาษณ์หนึ่ง มาเบลบอกว่าในชีวิตการเป็นศิลปินยังไม่เคยรู้สึกหมดไฟ ยังรักการร้องเพลงมาก แต่เคยมีสักโมเม้นต์ไหมที่รู้สึกสนุกกับมันน้อยลง

มีค่ะ แต่กล้าพูดได้ว่ามันคือความผิดของเราเองที่ไม่รักษาสุขภาพ บางครั้งเราโหมงานหนักเกินไป ร่างกายเราไม่ไหวแล้วแม้ใจเราจะสู้ บางช่วงเรามีงานหลายอย่างเข้ามาพร้อมๆ กัน ตอนขึ้นไปบนเวที เรามีความสุขมากเลยนะ แต่เหมือนร่างกายมันไม่รับรู้แล้ว เราใช้โหมดออโตไพล็อตแล้ว มีหลายงานที่เราจะวูบ บางครั้งต้องจับเพื่อนไว้ ต้องออกไปข้างเวที เราไม่ชอบความรู้สึกนั้นเลย แต่เราก็มาตระหนักว่าเป็นเพราะเราไม่ดูแลร่างกายตัวเอง ทำให้เราไม่สามารถเต็มที่กับโชว์ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ พอเจอแบบนั้นก็พยายามออกกำลังกายมากขึ้น นอกจากซ้อมเต้นที่เป็นคาร์ดิโอ ก็ต้องเสริมสร้างกล้ามเนื้อให้เราออกแรงได้เยอะขึ้น ส่วนเรื่องกินก็ไม่ได้ควบคุมอะไรจริงจังค่ะ แต่จะมีช่วงหนึ่งที่มีกระแสข่าวเรื่องน้ำหนักขึ้น จริงๆ นั่นเป็นช่วงเดียวเลยค่ะที่พวกเราน้ำหนักขึ้นพร้อมกันทั้งสามคน เพราะตอนนั้นเรามีความสุขกับการใช้ชีวิตมาก กินก็กินด้วยกัน แต่เราไม่ได้ซีเรียสมาก พยายามบาลานซ์ให้ทุกอย่างลงตัวและมีความสุขไปกับมัน

มาเบลผ่านงานการแสดงที่เป็นตัวละครหลักมาสามเรื่อง และเคยบอกว่าอินกับการแสดงมากขึ้นเรื่อยๆ ด้วย อยากรู้ว่ามีแง่มุมไหนที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้ค้นพบในงานการแสดง

สิ่งที่ได้คือการเข้าใจมุมมองคนอื่นมากขึ้น ที่เห็นได้ชัดขอยกตัวอย่างตัวละคร แบมบี้ (จากซีรีส์เรื่อง Taste เด็กเจนแซ่บ) ตอนแรกเราไม่เข้าใจชุดความคิดของเขาเลย ทำไมคนคนหนึ่งต้องพยายาม ต้องทะเยอะทะยานที่จะเป็นใครสักคนด้วย ในหัวตอนที่ทำการบ้านคือ ทำไมต้องคิดอย่างนั้น ทำไมต้องทำอย่างนี้ เป็นฉันฉันไม่ทำ แล้วพอเข้าไปเล่น เราเล่นไม่ได้ เพราะเราไม่เชื่อ เราคัดค้านสิ่งที่เราแสดงออก ก็เลยคิดว่า ไม่ได้แล้ว เราต้องเลิกตัดสินคนอื่น เลยลองเป็นแบมบี้จริงๆ ลองมานั่งเขียนเลยว่าแบมบี้คิดอะไรอยู่ถึงตัดสินใจทำแบบนี้ไป มันมีเหตุและผลของการกระทำทุกอย่างเลย แบมบี้เจอแบบนี้แบมบี้เลยตัดสินใจแบบนี้ มันทำให้คิดได้ว่าเราไม่ควรตัดสินใคร 

มาเบลเคยเล่าว่าเมื่อก่อนเป็นคนไม่มั่นใจในหุ่นของตัวเอง แล้วพอมาเป็นศิลปิน ชุดที่ต้องใส่แสดงบนเวทีต้องการความมั่นใจสูงเหมือนกัน เราสร้างความมั่นใจเรื่องการแต่งตัวอย่างไร

สมัยเป็นศิลปินแรกๆ พอเขามีชุดมาให้ใส่ เราใส่ดูแล้วก็คิดกับตัวเองว่า ‘เอ้อ เราก็ใส่ได้นี่นา ทำไมไม่ยอมใส่’ มันขึ้นอยู่กับว่าดูกระจกแล้วเราชอบตัวเองหรือเปล่า ถึงคนอื่นจะบอกว่าชอบ แต่ถ้าใจเรารู้สึกว่าไม่ชอบจริงๆ เราจะขอพี่สไตลิสต์ว่า ‘หนูขอเปลี่ยนได้ไหมคะ’ ซึ่งพี่เขาก็น่ารักมาก เขาจะพยายามหาอะไรที่เราใส่แล้วชอบและมั่นใจ จริงๆ ช่วงสองปีหลังมานี้ ตั้งแต่คอนเสิร์ตของ PiXXiE ตรงนั้นเป็นจุดเริ่มต้นให้หันมาดูแลตัวเองอย่างจริงจังค่ะ และเรามีความสุขขึ้นด้วย เราออกกำลังกาย ไม่เครียดกับการกิน ไม่ต้องลดน้ำหนักแบบผิดวิธี ก็ผ่านมาได้สองปีแล้วค่ะที่ไม่เคร่งเรื่องน้ำหนัก เรื่องสัดส่วน แค่ดูตัวเองแล้วเราชอบไหม 

พอได้ลองทำงานด้านแฟชั่น เรามีมุมมองเรื่องการแต่งตัวเปลี่ยนไปบ้างไหม

เปลี่ยนไปเยอะเลยค่ะ เมื่อก่อนแต่งตัวไม่เป็นเลย จะเน้นใส่กางเกงยีนส์เสื้อครอป แต่งตัวเหมือนเดิมทุกวัน แต่พอได้มาลองทำงานตรงนี้ ก็รู้สึกสนุกมาก ได้เห็นอะไรที่เราไม่เคยคิดว่ามันจะเข้ากับเรา ใส่ออกมาแล้วน่ารัก ได้เห็นได้มองคนแต่งตัวสวยๆ เยอะด้วย ก็ได้ไอเดียว่าอยากลองแต่งแบบนั้นบ้าง

สไตล์ที่กำลังอินอยู่ตอนนี้คืออะไร

ชอบใส่กางเกงขาม้ากับเสื้อแขนยาวรัดรูป อย่างกางเกงขาม้าชอบใส่มาตั้งแต่สมัยอยู่จันทบุรี ส่วนเสื้อแขนยาว ชอบเพราะหนึ่ง ไม่โดนแดด (หัวเราะ) และจริงๆ ไม่ค่อยมั่นใจช่วงต้นแขนของตัวเอง รู้สึกว่าไหล่กว้าง เลยเลือกอะไรที่เรามั่นใจ

วันนี้มาเบลถ่ายแบบในชุดของ Miu Miu ถ้าพูดถึง Miu Miu มาเบลนึกถึงอะไร

นึกถึงผู้หญิงที่มั่นใจและสนุกกับการแต่งตัวค่ะ อย่างวันนี้รู้สึกสนุกจริงๆ เวลาใส่แล้วรู้สึกว่า หูย อันนี้ทำไมมันน่ารักจัง อันนี้มีโชว์โลโก้ อันนี้เป็นกางเกงที่มีซับแต่โชว์ซับขึ้นมา แต่ละชิ้นพอเอามารวมกันแล้วมันดูพิเศษยิ่งขึ้น 

สุดท้ายอาจเป็นคำถามที่คลิเช่หน่อย แต่อยากรู้ว่าคติประจำใจในการใช้ชีวิตของมาเบลทุกวันนี้คืออะไร

จริงๆ ก่อนหน้านี้เคยตอบในสัมภาษณ์อื่นๆ ว่า ‘ความพยายามไม่เคยทำร้ายใคร’ เวลาพูดก็จะเขินๆ แบบ…ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น (หัวเราะ) แต่มันคือคำนั้นเลยค่ะ รู้สึกว่าหลายครั้งที่เราได้รับโจทย์ยากๆ มา ไม่ว่าจะเป็นการแสดง การเดินแบบ พิธีกร หรือเพลงยากๆ ที่เรารู้สึกว่าเราไม่เข้ากับมันและคิดว่าเราคงทำไม่ได้หรอกเพราะมันยากเกิน เราก็จะเครียดก่อน แต่ไม่มีครั้งไหนที่ปฏิเสธเลยค่ะ คิดว่าลองทำ ลองอยู่กับมันให้นาน ลองเรียนรู้ไปกับมัน อย่าเพิ่งไปตัดสินว่าเราทำไม่ได้ เราลองพยายามก่อน สุดท้ายก็ไม่มีอันไหนที่เราผ่านมันไปไม่ได้ นั่นแหละค่ะ ความพยายามอยู่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น (ยิ้มกว้าง)

Photographer : Intrachai Watmakawan
Videographer : Pasittha Rungareechairat
Fashion Editor: Watcharachai Nun-ngam
Writer: Aunyawan Thongboonrod
Hair Stylist: Sittipong Metha
MakeUp: Noi Namai