สัมภาณษ์พิเศษ มิ้นต์ – ภัทรศยา ในบทบาทที่เธอหลงใหล และผลงานเพลงใหม่ล่าสุดที่สะท้อนตัวตน

ใบหน้าเฉี่ยวเก๋ของเธอคนนี้คงคุ้นตาใครหลายคนแน่ๆ หากคุณเคยผ่านตาเอ็มวีเพลงเหล่านี้ “ง่ายๆ” ของโปเตโต้ “คืนนี้” ของ Jetset’er “มีอีกไหม” ของ 3.2.1 “เรื่องของเรา” ของดา เอ็นโดรฟิน “ความรักดีๆ อยู่ที่ไหน” ของพีท พีระ “เสี่ยงเหลือเกิน” ของเต้น นรารักษ์ “เธอไม่ยอมปล่อยหรือฉันไม่ยอมไป” ของลิเดีย “เรื่องที่ขอ” ของลุลา และอีกมากมาย นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของเอ็มวีที่ มิ้นท์-ภัทรศยา ยงรัตนมงคล แสดงเป็นนางเอก จนเธอได้ฉายาว่าเจ้าแม่เอ็มวี ความจริงแล้วมิ้นท์เคยผ่านมาหลายบทบาทในวงการบันเทิง ตั้งแต่นางแบบ นักแสดงทั้งละครและซีรีส์ จนถึงบทบาทที่เธอหลงใหลมากที่สุดนั่นคือการเป็นนักร้อง

ย้อนกลับไปเมื่อราวแปดปีก่อน งานเพลงชิ้นแรกออกมิ้นท์อย่างเพลง “พบเธอก่อน” ทำให้ใครหลายคนได้ประจักษ์กับความสามารถด้านการร้องของมิ้นท์ เพลงเบาๆ ฟังสบายเพลงนี้มาพร้อมเนื้อหาความรักที่สะท้อนถึงพลังเชิงบวก ซึ่งมาจากทัศคติความรักของมิ้นท์เอง หลังจากนั้นอีกสามปีเธอปล่อยเพลงที่สองออกมา “รอให้จบเพลงนี้ก่อน” เป็นเพลงจังหวะมีเดียมที่ยังคงฟังสบายและให้พลังดีๆ ในเรื่องความรัก จากนั้นมิ้นท์ห่างหายจากการทำเพลงไปถึงห้าปี ปีนี้เธอกลับมาอีกครั้งกับเพลง “สักคน” ที่ให้ไวบ์แตกต่างไปจากเดิมอย่างน่าประหลาดใจ ทั้งด้านซาวด์ที่โมเดิร์น จังหวะสนุกชวนโยก พร้อมกับลุคเปรี้ยวเก๋และวิชวลสุดแสนดรามาติก แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลงคือทัศนคติความรักเชิงบวกของเธอ มิ้นท์บอกว่านี่คือตัวเธอเวอร์ชั่นปัจจุบัน

เราได้คุยกับมิ้นท์ถึงประสบการณ์การทำงานของเธอตั้งแต่แรกๆ จนถึงปัจจุบัน ได้เห็นการเติบโตในแต่ละบทบาท เห็นความตั้งใจและซื่อสัตย์กับทุกสิ่งที่ตัวเองทำ ดูเหมือนว่าผลงานแต่ละชิ้นของเธอล้วนเป็นตัวแทนที่น่าจดจำของเธอในช่วงเวลานั้นๆ เราจึงขอชวนคุณไปทำความรู้จักกับผู้หญิงคนนี้มากขึ้นผ่านการเติบโตเหล่านั้น

เรารู้มาว่ามิ้นท์เข้าวงการมาตั้งแต่อายุ 16 ปี เริ่มต้นด้วยการเป็นนางแบบ ช่วยเล่าถึงจุดเริ่มต้นของงานนางแบบให้ฟังสักเล็กน้อย
จริงๆ ตอนมิ้นท์อายุ 11 – 12 ขวบ มิ้นท์เดินอยู่ที่เอ็มโพเรียมกับน้องชายและคุณน้า สมัยนั้นจะมีแมวมอง เขาก็ให้นามบัตรมา แต่ตอนนั้นเขาสนใจน้องชายมิ้นท์ พอคุณน้าไปบอกคุณแม่ คุณแม่ก็เลยพาไปทั้งคู่ เลยเริ่มได้เข้าไปแคสต์งาน งานที่ได้ก็เป็นงานโฆษณาเสียส่วนใหญ่ค่ะ แล้วก็มีถ่ายนิตยสารวัยรุ่น อย่าง Knock Knock กับ Cheeze งานโฆษณาก็จะเป็นงานเล็กๆ ก่อน งานใหญ่งานแรกน่าจะเป็นโฆษณานีเวีย หลังจากนั้นสักช่วง 14 – 15 ปี มิ้นท์เข้าไปออดิชั่นที่แกรมมี่ ในฐานะนักแสดง และตอนนั้นก็ออดิชั่นผ่าน แต่คุณแม่บอกว่าเด็กเกินไป อยากให้เรียนก่อน ก็เลยต้องยกเลิกสัญญาตรงนั้นไป เราก็กลับมาทำงานถ่ายแบบ และช่วงนั้นก็รับงานเยอะเลยค่ะ เพราะมิ้นท์ชอบทำงาน รับงานเอ็มวีเยอะมาก เลยเป็นที่มาของฉายาเจ้าแม่เอ็มวี

มิ้นท์ชอบอะไรในงานเดินแบบถ่ายแบบ และได้เรียนรู้อะไรจากงานนี้
ตอนเด็กๆ เวลาเราเปิดนิตยสารหรือดูในทีวี เราคิดว่ามันดูทำง่าย แต่พอมาทำจริง เรารู้เลยว่าถ้าอยากทำให้ดี มันไม่มีอะไรง่าย เช่น อยากถ่ายแบบให้ดี มันไม่ใช่แค่ยืนเฉยๆ เราต้องฟังบรีฟจากสไตลิสต์และช่างภาพ ต้องดูว่าเราจะถ่ายทอดสิ่งที่เราใส่อยู่อย่างไรให้ออกมาอย่างที่เขาต้องการ หรือเดินแบบ ก็ต้องฟังว่าดีไซเนอร์เขาอยากให้เดินอย่างไร หรือเราต้องเดินอย่างไรให้สวย ตอนแรกๆ มิ้นท์เดินไม่สวยเลย เดินแข็งมาก ซึ่งก็ต้องฝึก และพอทำมาเรื่อยๆ เราก็รู้สึกว่ามันเป็นงานศิลป์เหมือนกัน เราต้องทำการแสดง อารมณ์ก็สำคัญ

การเป็นนางแบบทำให้ได้คลุกคลีกับแฟชั่น นี่เป็นจุดที่ทำให้มิ้นท์เลือกเรียนแฟชั่นด้วยหรือเปล่า
ใช่ค่ะ พอเริ่มถ่ายแฟชั่นเยอะขึ้น มิ้นท์ก็อินกับแฟชั่นมาก (เน้นเสียง) ชอบแต่งตัวมากๆ แต่เราไม่ได้ชอบแค่ตัวเสื้อผ้า มิ้นท์ชอบประวัติศาสตร์แฟชั่นด้วย เราอินกับงานคราฟต์ งานเทเลอร์ แพทเทิร์น ชอบดีไซเนอร์หลายคน ชอบมู้ดที่แตกต่างกันของแต่ละเฮ้าส์

หลังเรียนจบด้านแฟชั่นที่ Raffles International College มิ้นท์ไปเรียนต่อด้าน Psychology of Fashionที่ London College of Fashion อะไรทำให้มิ้นท์เลือกเจาะลึกด้านจิตวิทยา และจิตวิทยาในงานแฟชั่นเป็นอย่างไร
จริงๆ ก่อนเข้า Raffles มิ้นท์เรียนที่จุฬาฯ ก่อน แต่เราเข้าไปเรียนเทอมเดียวแล้วรู้สึกว่าไม่ตรงกับความชอบของเรา มิ้นท์อยากเรียนแฟชั่นมาก ก็เลยเข้าไปทำพอร์ตฯที่ Raffles แทน ซึ่งมันไม่เชิงเป็นการเรียน มิ้นท์อยู่แค่ปีเดียว แล้วไปต่อที่อังกฤษอีกสองปีครึ่ง ซึ่งเราไปเริ่มเรียนใหม่หมดเลย ส่วนคอร์ส Psychology of Fashion ตอนแรกมิ้นท์ไม่แน่ใจว่าจะเลือกอะไร เพราะมีทั้งคอร์สออกแบบ คอร์สการตลาด แล้วพอเราเลื่อนเจอจิตวิทยา เรารู้สึกว่า เห้ย แปลกดีจัง มันคือการเรียนรู้เกี่ยวกับลูกค้าของเรา เช่น ลูกค้ามองอะไร คิดอย่างไร ใช้อารมณ์แบบไหนในการตัดสินใจซื้อของ เห็นสีอะไรก่อน เห็นรูปอะไรก่อน อะไรที่จะดึงดูดคนมากที่สุด มิ้นท์รู้สึกว่าเราอินมาก สนุก แต่มันไม่ได้มีแค่ด้านแฟชั่นอย่างเดียว เราเรียนเจาะด้านจิตวิทยาล้วนๆ ด้วย แล้วส่วนนั้นน่ะยากมากๆ เราเรียนเรื่องการทำงานของสมอง เรียนแล้วรู้สึกว่าสมองของคนเรามันมหัศจรรย์มาก

มิ้นท์ผ่านงานแสดงมาด้วย สิ่งที่ชื่นชอบและสิ่งที่คิดว่าท้าทายในงานแสดงสำหรับมิ้นท์คืออะไร
ตอนนั้นที่ช่อง 3 ติดต่อมา ตอนแรกเราไม่กล้าเล่น เพราะไม่แน่ใจว่าจะทำได้ไหม แต่เขาบอกว่าไม่ต้องกังวล มีเวิร์กช็อปก่อน เราก็เลยไป พอไปแสดง ก็รู้สึกว่ายากมาก เพราะภาษาในละครจะไม่เหมือนกับเวลาเราพูดกันในชีวิตประจำวันเสียทีเดียว และเวลาแสดงสำหรับทีวี เราต้องเล่นให้ใหญ่หน่อย ซึ่งเราเพิ่งมาเข้าใจตอนเรียนการแสดง ครูเขาอธิบายให้ฟังว่า คนดูเวลาเปิดทีวี บางครั้งเขาไม่ได้โฟกัสขนาดนั้น เขาอาจจะทำอย่างอื่นอยู่ด้วย เราจึงต้องเล่นให้ใหญ่ไว้ มิ้นท์ดีใจมากที่ตัดสินใจเล่นเรื่องนี้ เพราะมิ้นท์ได้เจอตัวเองจากตอนเรียนการแสดง เมื่อก่อนเรารู้สึกว่าใจเรามันปิดมาก พอเรียนแล้วรู้สึกว่ามันเปิดหลายจุดในร่างกาย เปิดข้างในหัวใจด้วย มิ้นท์เลยรู้สึกว่าการแสดงมันศักดิ์สิทธิ์มากจริงๆ รู้สึกเคารพงานนี้มากๆ แล้วหลังจากนั้นมิ้นท์ก็มีโอกาสได้เล่นซีรีส์ของคลับฟรายเดย์ เรารู้สึกว่าเกร็งน้อยลง ก็สนุกขึ้นอีก

อย่างที่มิ้นท์เกริ่นมาแล้ว หนึ่งในสิ่งที่ผู้คนจดจำเกี่ยวกับมิ้นท์คือการเป็นเจ้าแม่เอ็มวี หากให้เลือกเอ็มวีหนึ่งชิ้นที่เรารู้สึกประทับใจ นั่นคือเอ็มวีอะไร เพราะอะไร
เอ็มวีตัวสุดท้ายที่เล่นค่ะ คือ “เรื่องที่ขอ” ของพี่ลุลา ตอนนั้นมิ้นท์กำลังจะออกจากค่าย ไปเป็นศิลปินเต็มตัว ค่ายก็เลยให้เล่นเอ็มวีทิ้งท้ายสักตัว แล้วพอเราคิดว่าหลังจากนี้น่าจะไม่ได้เล่นเอ็มวีแล้ว นี่คือตัวสุดท้าย มันเลยอยู่ในความทรงจำ แล้วเอ็มวีนั้นคนดูเยอะมากเลย

จากงานนางแบบ งานแสดง สู่การทำงานดนตรี จากที่เรารู้มา การเป็นนักร้องคือความฝันของมิ้นท์เลย มิ้นท์ค้นพบแพสชั่นนี้ตอนไหน
จริงๆ ตอนมิ้นท์เข้าไปที่แกรมมี่ช่วงอายุ 14 – 15 เราอยากเป็นศิลปินมาก เพราะมิ้นท์ชอบดนตรีมาตั้งแต่เด็ก อาจจะเพราะคุณพ่อคุณแม่ฟังเพลงเก่าๆ มาตั้งแต่มิ้นท์เด็ก เราก็จะอิน ชอบฟังกับเขา เช่น Frank Sinatra, Nina Simone, Ella Fitzgerald, Nat King Cole มิ้นท์ชอบแจ๊สมาก เพื่อนจะบ่นตลอดว่าถ้านั่งรถมิ้นท์ก็จะได้ฟังแต่เพลงเก่าๆ แต่ตอนนี้เริ่มฟังเพลงใหม่ๆ บ้างแล้ว (หัวเราะ) และพ่อแม่ก็ส่งเราเรียนดนตรีตั้งแต่เด็ก เรียนหลายอย่าง เปียโน ไวโอลิน กลอง เบส สุดท้ายคือเรียนร้องเพลง แล้วรู้สึกว่าอันนี้อินมาก

มิ้นท์เริ่มทำงานในฐานะนักร้องช่วงปี 2560 ค่อยๆ ทยอยปล่อยเพลงออกมา และจากนั้นก็ห่างหายไป 5 ปี จนครั้งนี้มิ้นท์กลับมาพร้อมซิงเกิ้ล “สักคน” ซึ่งไวบ์ต่างไปจากเพลงก่อนหน้านี้ของมิ้นท์เลย ช่วยเล่าถึงการเปลี่ยนผ่านนี้ และไอเดียเริ่มต้นของเพลงล่าสุดหน่อย
เพลงแรกของมิ้นท์ที่ปล่อยออกมาคือ “พบเธอก่อน” เพลงนั้นแต่งมาจากชีวิตจริงของมิ้นท์เอง มิ้นท์รู้สึกว่าตัวเองยังไม่เจอคนที่ใช่ ตอนนั้นมิ้นท์บอกอะตอม (ชนกันต์ รัตนอุดม ผู้แต่งเพลงนี้) ว่าอยากได้เพลงรักที่ไม่อกหัก อยากพูดในทำนองว่า ถ้าฉันพบเธอก่อนก็คงไม่ต้องเจ็บกับคนที่ผ่านๆ มา อยากให้มันเป็นเพลงเชิงบวก มิ้นท์ว่าตัวเองมองโลกในแง่ดีนะ พอเพลงที่สอง “รอให้จบเพลงนี้ก่อน” ที่ทำกับพี่แทน (ลิปตา) ก็ยังเป็นเพลง easy listening เหมือนเดิม หลังจากนั้นมิ้นท์ไปเรียนต่อ พอกลับมาก็เกิดโควิดพอดี สักช่วงสองปีที่แล้วถึงเริ่มกลับมาทำเพลง ด้วยความที่เรารักดนตรีมาก ตอนนั้นมิ้นท์ว่าถึงเวลาแล้วล่ะ ก็เลยเริ่มไปคุยกับโปรดิวเซอร์ว่าเราอยากทำเพลงที่ไม่ใช่ easy listening แล้ว เพราะเราโตขึ้น เมื่อก่อนเราเป็นคนหวานๆ แต่สี่ห้าปีที่ผ่านมา เราโตขึ้นมาก สตรองขึ้น เปรี้ยวขึ้น เราไม่ใช่ผู้หญิงคนเดิมแล้ว  

เพลงนี้สะท้อนตัวตนหรือเรื่องราวในชีวิตของมิ้นท์อย่างไร
มิ้นท์อยากให้เพลงนี้เป็นเพลงที่ให้ความรู้สึกถึงความหวัง เราอยากทำเพลงที่มันมอบพลัง ไม่ว่าจะกับผู้หญิงหรือผู้ชาย จริงๆ แล้วมิ้นท์ว่าคนที่แข็งแกร่งและอยู่ตัวคนเดียวได้ หรือไม่ได้อยากมีแฟน ลึกๆ แล้วถ้ามีใครสักคนที่ดีเข้ามาก็คงดี ใครๆ ก็คงอยากมีคนคอยเทคแคร์ ก็เลยได้เป็นเพลงนี้ออกมาค่ะ

เพลงนี้มิ้นท์เข้ามามีส่วนในทุกกระบวนการเลย ช่วยแชร์เกี่ยวกับการทำงานสำหรับเพลงนี้สักหน่อย
เราเริ่มจาก reference วิชวล และซาวด์ก่อน เราคราฟต์ไอเดียก่อน แล้วค่อยมาทำเพลง ตัวเพลงมิ้นท์ก็ดูเองทุกกระบวนการตั้งแต่ซาวด์ เนื้อเพลง เรานั่งแต่ง นั่งคราฟต์กัน พอทำเพลงเสร็จเราถึงหาค่าย เอาไปเสนอว่าเรามีสิ่งนี้ เราจะพาร์ทเนอร์อะไรกันได้บ้าง

ในเอ็มวีเพลงนี้ เราเห็นวิชวลที่มีความเปรี้ยวเก๋และแฟชั่นจัดจ้านมาก อยากรู้ว่ามิ้นท์ได้นำความชอบด้านแฟชั่นมาใส่ในงานนี้อย่างไรบ้าง
ด้านวิชวล เรานึกภาพตัวเรา ว่าเป็นผู้หญิงประมาณนี้ แต่ก็ต้องอะลุ่มอล่วยกับหลายๆ ฝ่ายที่ทำงานด้วยเหมือนกัน เช่น สิ่งนี้เราคุยกับผู้กำกับได้ สิ่งนี้เราคุยกับสไตลิสต์ได้ ลุคจะมีความเปรี้ยวและแฟชั่นมากๆ อย่างที่บอก มิ้นท์ใส่ความเป็นตัวเองลงไป ทั้งเสื้อผ้า ทั้งการเล่าเรื่องในเอ็มวี จริงๆ มันไม่ได้มีเส้นเรื่องเสียทีเดียว มันเป็นเชิงอาร์ต และแต่ละฉากจะมีสิ่งที่มิ้นท์อยากสื่อ เช่น ฉากที่นอนบนหญ้าและมีหนังสือรอบๆ หมายถึง เราอ่านหนังสือเยอะเท่าไร ก็ยังหาคำตอบไม่เจอ หรือฉากที่นั่งบนน้ำแข็ง จริงๆ มิ้นท์มองว่าเรานั่งบนโซฟาที่บ้านนั่นแหละ แต่ใส่ความดรามาติกลงไปนิดหนึ่ง แต่ละฉากเหมือนการเข้าไปอยู่ในจินตนาการของเรา

ในฐานะศิลปิน มิ้นท์เคยเล่าว่าชอบโมเม้นต์ตอนขึ้นเวทีคอนเสิร์ต อยากให้ช่วยเล่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเวลาอยู่ต่อหน้าคนฟังเยอะๆ บนเวที มันให้พลังงานกับเราอย่างไร
ตอนที่ได้ขึ้นเวทีของค่าย มิ้นท์ตื่นเต้นมาก เหมือนอะดรีนารีนหลั่งเยอะมาก รู้สึกว่ามันเป็นการท้าทายตัวเอง เวลาตั้งใจจะทำอะไรแล้ว มิ้นท์จะคิดไว้เลยว่าเราต้องทำได้ พอไปอยู่หน้าเวทีท้องไส้เราปั่นป่วน แต่ฉันต้องทำให้ได้ พอขึ้นไปร้องไปเต้น ก็ลืมความตื่นเต้นแล้ว มิ้นท์จะบอกตัวเองตลอดว่าต้องทำให้ดีที่สุด ไม่มีอะไรจะเสียแล้ว ต้องใส่ให้หมด ถ้าผิดพลาดก็ต้องต่อเลย มิ้นท์ชอบเล่นคอนเสิร์ต เพราะเราได้รับความรู้สึกจากคนดูด้วย พอเราร้องเพลง เขาก็ร้องด้วย เราได้สัมผัสปฏิกิริยาของคนดู มันมีพลังมาก ซึ่งมิ้นท์รู้สึกว่าโชคดีมากที่ได้มีประสบการณ์แบบนั้น มิ้นท์เข้าใจเลยว่าทำไมศิลปินชอบบอกว่าไปเล่นคอนเสิร์ตแล้วนอนไม่หลับ เราก็นอนไม่หลับเหมือนกัน

หากนับตั้งแต่จุดเริ่มต้นการเป็นนักร้องของมิ้นท์จนถึงตอนนี้ ก็นับได้เกือบ 9 ปี แม้อาจมีช่วงเว้นวรรคเพราะไปเรียนต่อ แต่ก็ถือว่าเป็นการเติบโตในเส้นทางดนตรีอย่างค่อยเป็นค่อยไป อยากรู้ว่าตลอดระยะเวลานี้ นอกจากทักษะในเชิงอาชีพ อย่างการร้อง การเต้น การทำเพลง มิ้นท์เรียนรู้อะไรจากการทำงานดนตรีบ้าง
มิ้นท์รู้สึกว่าจะทำอะไรก็ขอให้เชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองให้มากๆ ถ้ารู้สึกว่าเอ๊ะเมื่อไร มิ้นท์ว่าไม่ใช่แล้ว มิ้นท์ก็จะยังไม่ปล่อย อย่างจริงๆ เพลงแรกของมิ้นท์ ก็มีคนบอกว่าดูเป็นเพลงที่ไม่น่าฮิต แต่มิ้นท์รู้สึกว่าคนจะชอบ เราต้องเชื่อและฟังตัวเองมากๆ

มิ้นท์วางแผนในการทำงานด้านดนตรีไว้อย่างไรอีกต่อจากนี้
มิ้นท์อยากทำอัลบั้มนี้ให้เสร็จสมบูรณ์ ตอนนี้ที่เซ็นสัญญาไปมีห้าเพลง มีเพลงไทยสองเพลง เพลงภาษาอังกฤษสามเพลง มิ้นท์อยากออกเพลงภาษาอังกฤษมานานมากแล้ว นี่เป็นโอกาสที่จะได้ทำแล้ว เราตั้งใจกับห้าเพลงนี้มากๆ ตอนนี้ทำเสร็จไปสามเพลงแล้วค่ะ คิดว่าเพลงต่อไปหลังจาก “สักคน” อีกไม่นานน่าจะได้ฟังกัน

Photographer: Patcharapol Ketsuwanvatana
Editor in Chief & Fashion Director: Daneenart Burakasikorn 
Model: Mint- Pattarasaya Yongrattanamongkol
Makeup: Chaidit Somsong
Hair: Milin Pakkunnant
Content Creator: Suchanart Sitinetsakul
Photographer Assistants: Santipong Jodnok, Asawanon Chaam
Videographer Assistant: Yukontorn Paethong
Fashion Director Assistants: Possathorn Kiattichuanchai, Rattikon Thosuanchit