ก่อนที่แฟชั่นจะเคลื่อนไหวอยู่บนโซเชียลมีเดียอย่างทุกวันนี้ ภาพแฟชั่นเคยถือกำเนิดขึ้นบนหน้ากระดาษของนิตยสาร ซึ่งเป็นพื้นที่สำคัญในการกำหนดรสนิยม ทิศทาง และบทสนทนาของโลกแฟชั่นในแต่ละยุคสมัย
และผู้หญิงเหล่านี้คือบุคคลเบื้องหลังที่มีบทบาทสำคัญในการสร้าง “ภาษาภาพ” ของแฟชั่นเอดิทอเรียล ผ่านวิสัยทัศน์ ความคิดสร้างสรรค์ และมุมมองที่เปลี่ยนวิธีที่เรามองแฟชั่นไปตลอดกาล
1980s: นิตยสารและภาพแฟชั่นที่ยิ่งใหญ่
ในช่วงทศวรรษ 1980s นิตยสารแฟชั่นคือศูนย์กลางของอุตสาหกรรม ภาพแฟชั่นจึงถูกสร้างขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ชัดเจน และทรงพลัง เพื่อสะท้อนความหรูหราและความฝันของแฟชั่นระดับสูง
Grace Coddington
เริ่มต้นจากการทำงานกับ British Vogue ก่อนย้ายไป American Vogue ในปี 1988 และกลายเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่กำหนดภาษาภาพของ Vogue US ตลอดเกือบสามทศวรรษ
งานของเธอขึ้นชื่อเรื่องการเล่าเรื่องผ่านแฟชั่นที่มีบรรยากาศแบบเทพนิยาย โรแมนติก และเต็มไปด้วยจินตนาการ
Franca Sozzani
ดำรงตำแหน่ง Editor-in-Chief ของ Vogue Italia ตั้งแต่ปี 1988 จนถึงปี 2016 และเปลี่ยนนิตยสารแฟชั่นให้กลายเป็นพื้นที่ของการตั้งคำถามต่อสังคม
เธอผลักดันประเด็นสำคัญอย่างเชื้อชาติ การเมืองของความงาม และการแทนภาพในสื่อ ทำให้แฟชั่นเอดิทอเรียลมีความหมายมากกว่าความสวยงาม
Carlyne Cerf de Dudzeele
หนึ่งในสไตลิสต์ผู้กำหนดยุคซูเปอร์โมเดลของปลาย 1980s
งานของเธอมีเอกลักษณ์ในการผสมผสานความหรูหรากับสตรีตสไตล์ ทำให้แฟชั่นดูมีชีวิตจริง และกลายเป็นภาพจำสำคัญของแฟชั่นยุคนั้น
ยุค 1990s: วัฒนธรรมวัยรุ่นและนิตยสารอิสระ
เข้าสู่ทศวรรษ 1990s โลกแฟชั่นเริ่มเปิดรับวัฒนธรรมย่อย วัฒนธรรมวัยรุ่น และนิตยสารอิสระมากขึ้น
ภาพแฟชั่นจึงมีความสด กล้าทดลอง และมีลายเซ็นเฉพาะตัว
Katie Grand
เติบโตจากวัฒนธรรมนิตยสารอังกฤษยุค 1990s เริ่มจาก The Face ก่อนขึ้นเป็นบรรณาธิการบริหารของ POP และก่อตั้ง LOVE ในปี 2009
เธอมีบทบาทสำคัญในการเชื่อมแฟชั่นเข้ากับวัฒนธรรมป๊อป ดนตรี และคนดัง
Suzanne Koller
หนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้ง Self Service และทำงานด้านแฟชั่นเอดิทอเรียลมาอย่างยาวนาน
งานของเธอโดดเด่นที่ความเรียบแบบมีความคิด และการเชื่อมแฟชั่นเข้ากับศิลปะและการออกแบบร่วมสมัย
Jane How
เริ่มเป็นที่รู้จักในลอนดอนช่วงต้น 1990s จากงานกับ i-D และ The Face
สไตล์ของเธอสะท้อนภาพแฟชั่นที่ใกล้ชิดวัยรุ่น เป็นธรรมชาติ และไม่เน้นความเนี้ยบแบบแฟชั่นชั้นสูง
2000s: ภาษาภาพแฟชั่นที่เข้มข้นและทรงอิทธิพล
ในช่วง 2000s ภาพแฟชั่นเอดิทอเรียลยิ่งเข้มข้นขึ้นทั้งด้านอารมณ์ ความคิด และความเนี้ยบของงานสร้างภาพ
แฟชั่นเอดิทอเรียลจึงกลายเป็นภาษาภาพที่มีอิทธิพลระดับสากล
Carine Roitfeld
ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของ Vogue Paris ระหว่างปี 2001–2011 ก่อนก่อตั้ง CR Fashion Book ในปี 2012
เธอสร้างภาพแฟชั่นที่เข้ม คม เซ็กซี่ และเฉียบทางความคิด จนกลายเป็นต้นแบบของความเย้ายวนแบบร่วมสมัย
Camilla Nickerson
เริ่มทำงานกับ Vogue US ตั้งแต่ปี 1992 และกลายเป็นหนึ่งในแฟชั่นเอดิเตอร์และสไตลิสต์ที่ทรงอิทธิพลของอเมริกันแฟชั่น
งานของเธอขึ้นชื่อเรื่องความเนี้ยบ สุขุม และร่วมสมัย
Marie-Amélie Sauvé
เริ่มต้นจาก Vogue Paris ก่อนสร้างชื่อในฐานะสไตลิสต์และบรรณาธิการ
ต่อมาเธอก่อตั้ง Mastermind ในปี 2017 และยิ่งตอกย้ำบทบาทในฐานะผู้สร้างภาพแฟชั่นที่เชื่อมแฟชั่นเข้ากับศิลปะและแนวคิด
2010s–ปัจจุบัน: แฟชั่นเอดิทอเรียลในโลกหลายแพลตฟอร์ม
ตั้งแต่ทศวรรษ 2010s เป็นต้นมา อิทธิพลของงานบรรณาธิการไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในหน้ากระดาษอีกต่อไป
แฟชั่นเอดิทอเรียลขยายไปสู่โลกดิจิทัล โซเชียลมีเดีย และบทบาททางวัฒนธรรมที่กว้างขึ้น
Emmanuelle Alt
รับตำแหน่ง Editor-in-Chief ของ Vogue Paris ในปี 2011 และอยู่ถึงปี 2021
เธอปรับภาพลักษณ์ของนิตยสารให้เรียบ เท่ เซ็กซี่ และมีเสน่ห์แบบปารีเซียงยุคใหม่
Lucinda Chambers
ทำงานกับ British Vogue มานานหลายทศวรรษ และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของนิตยสาร
งานของเธอโดดเด่นที่การผสมแฟชั่นชั้นสูงเข้ากับวินเทจ อารมณ์ขี้เล่น และรสนิยมแบบอังกฤษ
Sarah Mower
แม้จะไม่ใช่สไตลิสต์โดยตรง แต่ Sarah Mower มีอิทธิพลอย่างมากในโลกแฟชั่นเอดิทอเรียล
ในฐานะนักวิจารณ์แฟชั่นของ Vogue และผู้สนับสนุนนักออกแบบรุ่นใหม่ผ่าน British Fashion Council โดยเฉพาะโครงการ NEWGEN
Text: Daneenart Burakaikorn
Edited: Nitnada Panpipat Herve
