ในปี 2026 บางคนเลือก “หยุด” ไม่ใช่เพื่อถอยหลัง แต่เพื่อหันกลับมามองเส้นทางที่เดินผ่านมา เพื่อรับฟังเสียงภายในที่เคยถูกกลบด้วยความคาดหวัง บทบาท และจังหวะเร่งรีบของโลกภายนอก
L’Officiel ชวนคุณออกเดินทางผ่านเรื่องราวของผู้ทรงอิทธิพลทางความคิดทั้ง 9 คนจากหลากหลายแวดวง ตั้งแต่ศิลปินผู้สร้างแรงบันดาลใจ เมคอัพอาร์ทิสต์และนางแบบระดับโลก ไปจนถึงนักขับเคลื่อนด้านสิ่งแวดล้อม
พวกเธอไม่ได้มองการเติบโตเป็นเส้นตรง หากแต่มองว่าเป็นการเดินทางที่สามารถเปลี่ยนทิศ หยุดพัก และเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ โดยเลือกที่จะซื่อสัตย์กับเสียงภายใน กล้ายอมรับการเปลี่ยนแปลง และนิยามความสำเร็จด้วยภาษาของตัวเอง
Journey Through Herself คือการฟังตัวเองอย่างลึกซึ้ง การโอบรับตัวตนในทุกมิติ และจากจุดนั้นเอง การก้าวไปข้างหน้าจึงเริ่มต้นได้อย่างแท้จริง
VIOLETTE WAUTIER
การเดินทางสู่ตัวตนที่แท้จริงของศิลปินหญิงผู้เลือกชะลอจังหวะชีวิต เพื่อฟังเสียงหัวใจให้ชัดขึ้น
ในปีที่ความคาดหวังสูงขึ้น วี-วิโอเลต วอเทียร์ กลับเลือกที่จะใช้ชีวิตให้ช้าลง เพื่อมองเห็นตัวเองชัดเจนขึ้น ทั้งในฐานะศิลปินและในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังโฟกัสกับเรื่องอะไร และมีโปรเจกต์อะไรที่กำลังทำอยู่บ้าง
Violette Wautier: ตอนนี้โฟกัสที่ตัวเองเป็นหลัก โดยเฉพาะเรื่องร่างกายและสุขภาพ ส่วนในเรื่องงาน วีกำลังทำอัลบั้มใหม่ และทุ่มเทให้กับงานเพลงและคอนเสิร์ตเป็นพิเศษ ซึ่งวีรู้สึกว่าปีนี้จะเป็นปีที่น่าตื่นเต้นมากสำหรับผลงานเพลง
L’O: สำหรับคุณแล้ว การทำอัลบั้มใหม่มีความหมายหรือความพิเศษอย่างไร
VW: การทำอัลบั้มไม่ใช่แค่การทำให้จบไป แต่มันคือการบันทึกช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตลงไปในนั้น เพื่อให้เห็นว่าเรากำลังเติบโตไปทางไหน และกำลังเป็นใคร อัลบั้มนี้มีความพิเศษตรงที่วีซื่อสัตย์และจริงใจกับมันมาก วีโฟกัสที่ความรู้สึกจริง ๆ ว่าตัวเองกำลังรู้สึกอะไร อยากพูดอะไร และอะไรที่อยู่ในใจ รวมถึงเป็นการบันทึกเหตุการณ์มากมายที่เกิดขึ้นในช่วงชีวิตนี้ด้วย
L’O: คุณนิยามชีวิตช่วงนี้ของตัวเองว่าอย่างไร
VW: เป็นช่วงที่เรียนรู้และเติบโตเร็วมาก มีบทเรียนให้เจอเยอะและต้องก้าวข้ามหลายอย่าง วีรู้สึกว่าต้องพัฒนาตัวเองด้วยการ “เบรกอีโก้ตัวเองแล้วสร้างใหม่” อยู่เรื่อยๆ สิ่งที่ชัดเจนขึ้นคือ วีเลือกใช้ชีวิตให้ช้าลงเพื่อมองตัวเองให้ชัดขึ้น และจะไม่รีบร้อนหาคำตอบให้กับบางเรื่อง หากยังไม่พร้อม
L’O: เมื่อต้องเผชิญกับความคาดหวังที่มากขึ้น ทั้งจากคนรอบข้างและจากตัวเอง คุณมีวิธีจัดการอย่างไร
VW: วีเลือกที่จะปิดการรับรู้เรื่องความคาดหวังจากคนอื่นไปเลย เพราะมันทำให้กดดันมาก ส่วนความคาดหวังของตัวเองซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ วีใช้วิธี “เปลี่ยนความคาดหวังใหม่” ให้มาอยู่ในสิ่งที่เราควบคุมได้ แทนที่จะคาดหวังเรื่องความสำเร็จซึ่งมีปัจจัยภายนอกมากมาย วีเปลี่ยนมาคาดหวังว่าเราจะมีความสุขและพึงพอใจกับสิ่งที่ทำ และกลับมาโฟกัสว่าเราภูมิใจกับมันแล้วหรือยัง
L’O: หากย้อนเวลากลับไปให้คำแนะนำตัวเองในอดีตได้ คุณอยากจะบอกอะไร
VW: อยากบอกตัวเองว่า “ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างจะโอเคอย่างแน่นอน” ไม่ว่าเราจะเลือกทางไหน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือขอให้มีสติ และแน่ใจว่าเราเลือกสิ่งนั้นจริงๆ จากใจของเราเองL’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจสำหรับปี 2026 คืออะไร
VW: ใช้ชีวิตให้ดี ให้สนุก และทำผลงานที่ตัวเองรู้สึกภูมิใจ จากนั้นก็รอดูผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น และที่สำคัญที่สุดคือ วีตั้งใจจะดูแลร่างกายตัวเองให้ดีมากๆ
PORNTIP ATTAKANWONG
ผู้ดูแลนิทรรศการและที่ปรึกษาด้านศิลปะสาวผู้เชื่อในพลังของศิลปะ ความยั่งยืน และการเติบโตร่วมกันของชุมชน
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และกำลังโฟกัสงานด้านไหนเป็นพิเศษ
Porntip Attakanwong: ตอนนี้มุกยังทำงานออกแบบและดูแลการคิวเรตนิทรรศการที่ ATT19 ควบคู่ไปกับงานที่ปรึกษาด้านศิลปะและการคิวเรตให้กับโปรเจกต์และแบรนด์ต่าง ๆ ด้วย นอกจากนี้ มุกกับครอบครัวกำลังจะเปิดร้านเสื้อผ้ามือสองและวินเทจ โดยเป็นการขยายคอนเซ็ปต์จากบูทิกโซนใน ATT19 ออกมาเป็นร้านแยก ซึ่งตื่นเต้นมาก เพราะเป็นการต่อยอดทั้งสิ่งที่เราเรียนมาและสิ่งที่เราสนับสนุนมาโดยตลอด นั่นคือการบริโภคอย่างยั่งยืน
อีกส่วนหนึ่ง มุกก็ช่วยแบรนด์ของสามี (พีท-ธีรพจน์ ธีโรภาส) ทำงานร่วมกับกลุ่มงานฝีมือ ชุมชน และกลุ่มแม่บ้าน เพื่อพัฒนางานคอลลาบอเรชันด้านไลฟ์สไตล์และแฟชั่นให้กับ Kitt.Ta.Khon ด้วย
L’O: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณรู้สึกภูมิใจ หรือมีความหมายเป็นพิเศษบ้างไหม
PA: กำลังสนุกและรู้สึกผูกพันกับโปรเจกต์ที่มุกและพี่พีทร่วมกันทำให้กับ CHAVANA มาก เป็นงานที่รวมองค์ความรู้ด้านศิลปะ ดีไซน์ และแฟชั่นของเราเข้าด้วยกันอย่างแท้จริง รู้สึกดีใจที่ได้ทำงานกับทีมที่เห็นคุณค่าในวิสัยทัศน์ด้านความคิดสร้างสรรค์ของเรา และภูมิใจมากที่สามารถดึงพี่ๆ และน้องๆ คนเก่งในวงการมาร่วมสนับสนุนโปรเจกต์นี้ไปด้วยกัน ซึ่งงานจะเปิดตัวในเดือนมกราคมนี้
L’O: ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำงานด้านศิลปะจนถึงวันนี้ มีอะไรที่เหมือนเดิม และอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง
PA: มุกคิดว่าบริบทของศิลปะในสังคมไทยเปลี่ยนไปมาก งานศิลปะเข้ามามีบทบาทในชีวิตของผู้คนมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นในฐานะแรงบันดาลใจ ที่พักพิงทางใจ หรือพื้นที่สำหรับการตั้งคำถามและถกเถียง ซึ่งเป็นสิ่งที่น่ายินดีมาก เพราะผู้คนให้พื้นที่และเคารพความคิดของศิลปินมากขึ้น
ในขณะเดียวกัน เมื่อความสนใจในงานศิลปะและพื้นที่จัดแสดงเพิ่มขึ้น เราก็เริ่มเห็นความไม่เข้าใจในบทบาทและกระบวนการทำงานของบุคลากรในวงการศิลปะมากขึ้นด้วย บางครั้งการจัดนิทรรศการถูกมองว่าเป็นเพียงฉากหลังสำหรับการถ่ายรูป โดยลืมไปว่างานศิลปะคืออาชีพที่ต้องหล่อเลี้ยงชีวิตของใครบางคน
พื้นที่ที่เปิดให้เข้าชมฟรีมีต้นทุนทั้งค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าติดตั้ง และค่าบุคลากร ซึ่งเป็นการลงทุนเพื่อให้ผู้ชมได้เห็นสิ่งใหม่ ๆ สร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ศิลปิน และช่วยสนับสนุนการขายงานผ่านชื่อเสียงและความน่าเชื่อถือของพื้นที่ มุกคิดว่าการที่คนเริ่มมีส่วนร่วมกับศิลปะเป็นเรื่องที่ดีมาก แต่ก็ยังเป็นเส้นทางที่ยาว ที่เราต้องช่วยกันสื่อสารและบ่มเพาะความเข้าใจในกลไกของศิลปิน และระบบนิเวศของวงการศิลปะอย่างแท้จริง
L’O: หากย้อนเวลากลับไปให้คำแนะนำกับตัวเองในช่วงเริ่มต้นเส้นทางสายศิลปะได้ คุณอยากบอกอะไรกับตัวเอง
PA: จริงๆ แล้วอาจไม่ได้อยากแนะนำอะไรตัวเองในช่วงเริ่มต้น เพราะไม่อยากเปลี่ยนสิ่งที่เคยทำหรือเคยพลาดมา แต่สิ่งที่พยายามเตือนตัวเองเสมอคือการจดจำความรู้สึกของศิลปิน ไม่ว่าจะเป็นศิลปินที่ได้จัดแสดงงานครั้งแรก ศิลปินที่ได้รับงานคอมมิชชันชิ้นใหญ่ หรือศิลปินที่ขายงานชิ้นแรกได้ที่แกลเลอรี่ ความรู้สึกเหล่านี้คือแรงผลักดันที่ทำให้มุกเดินต่อไปได้อย่างมั่นคง และไม่ลืมว่าเราทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไรL’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจสำหรับปี 2026 ทั้งของตัวคุณเองและ ATT19 คืออะไร
PA: ในมุมส่วนตัว อยากพักให้มากขึ้น (หัวเราะ) อยากกลับมาสร้างสมดุลระหว่างงานและชีวิตให้ดีขึ้น เพราะยอมรับว่าปีที่ผ่านมาทำได้ไม่ค่อยดีนักจากการเปิดร้านใหม่กับพี่พีท
สำหรับ ATT19 ในปีหน้า อยากเห็นโปรแกรมแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมมากขึ้น และอยากบ่มเพาะความรู้เรื่องการเข้าชมงานศิลปะ รวมถึงเบื้องหลังการทำงานของแกลเลอรี่ ผ่านคอนเทนต์ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อให้เกิดประโยชน์กับสังคมและวงการในระยะยาว
JIBBIE RUBIE
ความงามที่มีความหมาย และเส้นทางของเมคอัพอาร์ติสต์และบิวตี้ครีเอเตอร์ผู้เชื่อในพลังของความจริงใจ
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และกำลังโฟกัสงานด้านไหนในตอนนี้
Jibbie Rubie: งานหลักยังคงเป็นเมคอัพอาร์ติสต์ควบคู่กับการเป็นบิวตี้ครีเอเตอร์ มีทั้งงานแฟชั่น งานกับแบรนด์บิวตี้ และโปรเจกต์เบื้องหลังที่ค่อนข้างท้าทาย สิ่งที่โฟกัสเป็นพิเศษคือการพัฒนางานให้มีลายเซ็นชัดขึ้น และเลือกทำงานที่สะท้อนตัวตนและคุณค่าที่เราเชื่อจริงๆ มากขึ้น ไม่ใช่แค่สวย แต่ต้องมีความหมายด้วย
L’O: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจเป็นพิเศษ เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม
JR: หนึ่งในโปรเจกต์ที่ภูมิใจมากคือการได้เป็นหนึ่งในเมคอัพอาร์ติสต์ของทีมซีรีส์ The White Lotus ซึ่งเป็นงานที่ท้าทายทั้งในแง่มาตรฐานระดับสากลและรายละเอียดของตัวละคร เมคอัพในงานนี้ไม่ใช่แค่เรื่องความสวย แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องและอารมณ์ของคาแรกเตอร์ การได้ทำงานร่วมกับทีมระดับโลกภายใต้ระบบการทำงานที่เข้มข้น และได้เห็นผลงานออกมาบนหน้าจอ เป็นประสบการณ์ที่ย้ำเตือนเราว่า ความตั้งใจ ความละเอียด และความซื่อสัตย์กับงาน สามารถพาเราไปสู่เวทีที่ใหญ่ขึ้นได้จริง
L’O: ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มทำงานในสายเมคอัพอาร์ติสต์และบิวตี้ครีเอเตอร์ จนถึงวันนี้ มีอะไรที่ยังเหมือนเดิม และมีอะไรที่เปลี่ยนไปบ้าง
JR: สิ่งที่เหมือนเดิมคือความรักในงาน ความอินกับรายละเอียด และความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นใครสักคนมั่นใจขึ้นจากเมคอัพ ส่วนสิ่งที่เปลี่ยนไปคือมุมมอง เราใจเย็นขึ้น เลือกมากขึ้น และเข้าใจว่าความสำเร็จไม่จำเป็นต้องรีบ แต่ต้องยั่งยืน และที่สำคัญคือต้องไม่หลงลืมตัวเองระหว่างทาง
L’O: ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คุณคิดว่าตัวเองเติบโตอย่างไร ทั้งในด้านการงานและด้านส่วนตัว
JR: เราเติบโตขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปค่ะ ในด้านการงาน เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น รู้บทบาทของตัวเองชัดเจนขึ้น และให้ความสำคัญกับคุณภาพของงานมากกว่าปริมาณ
ในด้านส่วนตัว เราเรียนรู้ที่จะฟังตัวเองมากขึ้น รู้จักจัดสมดุลระหว่างงานและชีวิต และให้คุณค่ากับความสุขและความสงบในแบบของตัวเองมากขึ้น
L’O: ถ้าคุณสามารถให้คำแนะนำกับตัวเองในอดีตได้ คุณอยากจะบอกอะไร
JR: อยากบอกว่าขอบคุณที่เป็นตัวเองมาตลอด ไม่ต้องพยายามเหมือนใคร เพราะความจริงใจและความเป็นตัวเรา จะพาเราไปเจอคนและโอกาสที่ใช่ในเวลาที่เหมาะสม และอีกอย่างหนึ่ง อยากบอกให้ดูแลร่างกายและสร้างความแข็งแรงให้มากขึ้น เพราะสำหรับอาชีพเมคอัพอาร์ติสต์ สุขภาพและพลังร่างกายสำคัญไม่แพ้ฝีมือเลยL’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณในปี 2026 คืออะไร
JR: อยากโฟกัสการสร้างผลงานที่มีคุณค่า ทั้งในฐานะเมคอัพอาร์ติสต์และครีเอเตอร์ พร้อมกับเลือกงานที่สอดคล้องกับตัวตนและคุณค่าที่เราเชื่อ
ในขณะเดียวกัน ก็อยากดูแลสมดุลชีวิตให้ดีขึ้น มีเวลาคุณภาพกับตัวเองและคนรอบข้าง และเติบโตไปข้างหน้าอย่างมั่นคง โดยไม่ทิ้งความสุขและตัวตนของตัวเองไว้ข้างหลัง
MIX CHALERMSRI
จากยูทูบเบอร์และอินฟลูเอนเซอร์ สู่บทบาทนักร้อง โปรดิวเซอร์ เธอผู้ขับเคลื่อนความคิดสร้างสรรค์ กับการเติบโตพร้อมความรับผิดชอบ
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และกำลังโฟกัสงานด้านไหนเป็นพิเศษ
Badmixxy: ตอนนี้มีโปรเจกต์ปั้นศิลปินในค่ายออกมาหลายวงเลย นอกจากนี้ยังมีโปรเจกต์ทำแบรนด์เสื้อผ้ากับเพื่อน และร้านอาหารด้วย ส่วนงานที่โฟกัสเป็นพิเศษคือการดูภาพรวมของศิลปินในค่าย ตั้งแต่ออกแบบคาแร็กเตอร์ ลุค สไตล์ ไปจนถึงแนวเพลงและการแต่งเพลงเอง
ในส่วนของงานเพลงของตัวเอง มิกเพิ่งปล่อยเพลง “GOOD BOY” (ร่วมกับ PoyFaii) ซึ่งเป็นเพลงเปิดตัวอัลบั้ม I am bad ที่อยากเล่าอีกมุมหนึ่งของความรู้สึกคนทั่วไป เช่น ความรู้สึกจิกกัดคนรักเก่า หรืออารมณ์ที่เราไม่ค่อยกล้าพูดออกมาตรงๆ
L’O: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจ หรือมีความหมายเป็นพิเศษบ้างไหม
Badmixxy: ภูมิใจเกือบทุกโปรเจกต์เลย เพราะส่วนใหญ่ทำจากความหลงใหลจ มิกซ์อยากเห็นเด็กๆ ในค่ายประสบความสำเร็จ เห็นเขามีความสุขที่ได้เต้น ได้ร้องเพลงของตัวเอง แค่นั้นก็มีความสุขแล้ว
หรือแม้แต่ร้านส้มตำ “แตงโม แซ่บเวอร์” ที่เปิดร่วมกับเพื่อน พอเห็นมันเติบโต เพื่อนมีรายได้มากขึ้น มีชีวิตที่ดีขึ้น ก็รู้สึกว่านั่นคือความสำเร็จของเราเหมือนกัน
L’O: ตั้งแต่วันแรกที่คุณเป็นทั้งยูทูบเบอร์ อินฟลูเอนเซอร์ และนักร้อง จนถึงวันนี้ มีอะไรที่ยังเหมือนเดิม และมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปบ้าง
Badmixxy: สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดคือต้องเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เพราะความรับผิดชอบเพิ่มขึ้นเยอะ จากเดิมที่ทำ YouTube แล้วเป็นนายตัวเอง จะชิลแค่ไหนก็ได้ แต่ตอนนี้มีทีมงานที่ต้องดูแล
ส่วนสิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือมุมมองที่ว่าเราต้องอัปเดตตัวเองใหม่อยู่ตลอด ไม่ว่าจะอาชีพไหนก็ตาม เพราะเมื่อเวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยน เราจึงต้องเรียนรู้และทำความเข้าใจคนรอบตัวใหม่เสมอ
L’O: มีงานด้านไหนที่คุณสนใจอยากลองทำเพิ่มเติมอีกบ้าง และเพราะอะไร
Badmixxy: อยากลองกำกับภาพยนตร์หรือซีรีส์ เพราะเวลาทำมิวสิกวิดีโอ มิกซ์มักจะเป็นคนออกไอเดียเอง คิดซีน คิดมุมกล้อง แล้วไปเล่าให้ผู้กำกับฟัง พอผลงานออกมาเป็นอย่างที่คิดและมีคนแชร์ต่อ มิกซ์จะรู้สึกสนุกมาก เลยคิดว่าเราอาจจะทำหนังได้เหมือนกัน ถ้ามีโอกาสทำหนังเรื่องแรก อยากทำแนวอาร์ตฟิล์ม หรือหนังที่สะท้อนและเปิดพื้นที่ให้ถกเถียงประเด็นทางสังคม
L’O: หากย้อนกลับไปให้คำแนะนำกับตัวเองในอดีตได้ คุณอยากบอกอะไร
Badmixxy: ไม่มีเรื่องที่อยากแก้ไข แต่ถ้าจะบอกตัวเอง คงบอกว่า “อย่าพยายามปฏิเสธทุกอย่าง” เมื่อก่อนถ้าไม่อยากทำอะไรก็จะปฏิเสธทันที แต่ตอนนี้รู้สึกว่าบางอย่างถึงจะไม่อยากทำ แต่ถ้ามันทำให้เราได้ทักษะหรือประสบการณ์เพิ่ม ก็ควรลองทำ เพราะทุกอย่างคือความรู้และบทเรียนL’O:เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณสำหรับปี 2026 คืออะไร
Badmixxy: สำหรับปี 2026 ยังไม่มีแผนตายตัว แต่อยากเปิดรับสิ่งใหม่ๆ ให้มากขึ้น ใครชวนทำอะไรที่น่าสนใจก็อยากลองทำ หรืออาจจะลองเปลี่ยนไลฟ์สไตล์ ทำสิ่งที่ปกติเคยปฏิเสธ เช่น ตื่นเช้าไปออกกำลังกาย หรือลองกินสิ่งที่ไม่เคยกิน อยากโฟกัสกับการเปิดรับโอกาสใหม่ๆ ให้กับตัวเองมากขึ้น
AMATA CHITTASENEE
บทบาทใหม่ขอเมกอัปอาร์ทิสต์สาวในวันที่โลกกำลังเผชิญความเปราะบางจากวิกฤตสิ่งแวดล้อม
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และโฟกัสด้านไหนเป็นพิเศษ
Pearypie: ช่วงนี้โฟกัสงานที่เชื่อม วิถีชีวิต ธรรมชาติ และองค์ความรู้ เข้าด้วยกันโดยเฉพาะองค์ความรู้ท้องถิ่นของไทย และการถ่ายทอดให้คนทั่วไปสามารถเข้าถึงและนำไปใช้ได้จริง งานของแพรตอนนี้แบ่งออกเป็น 3 แกนหลัก
อย่างแรกคือ Pearypie Sky Garden บนดาดฟ้าที่กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นพื้นที่ทดลองและแบ่งปันเรื่องเกษตรในเมือง แพรใช้ความคิดสร้างสรรค์เป็นเครื่องมือสื่อสารเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพ ระบบนิเวศเมือง และการกินอยู่รู้ที่มา อยากให้คนเห็นว่าการอยู่ในเมืองก็สามารถปลูกอาหารเองได้ และการดูแลโลกสามารถเริ่มจากสิ่งเล็กๆ ในชีวิตประจำวันได้จริง
สองคือ Pearypie Farm & Studio ที่เชียงดาว ซึ่งแพรตั้งใจให้เป็นพื้นที่ reconnect กับรากของตัวเอง ทั้งในมุมชีวิตและองค์ความรู้ท้องถิ่น เป็นเหมือน living classroom ที่เรียนรู้ผ่านประสบการณ์ตรง ตั้งแต่การเดินป่า อาบป่า การเรียนรู้สมุนไพรไทย ไปจนถึงงาน craft จากธรรมชาติ และการทำงานร่วมกับชุมชน
และสุดท้ายคือ งานวิชาการระดับปริญญาเอกด้าน Biodiversity & Ethnobiology แพรสนใจเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพและองค์ความรู้ชาติพันธุ์ โดยเฉพาะพืชที่เกี่ยวข้องกับความสวยความงาม ซึ่งทำให้แพรได้กลับไปเชื่อมกับพื้นฐานเดิมในฐานะช่างแต่งหน้า และเริ่มมอง “สี” เป็นองค์ความรู้มากกว่ามิติของความสวยงาม
แพรอยากทำให้ ธรรมชาติกลายเป็นทักษะชีวิต และใช้ สีเป็นเครื่องมือการเรียนรู้ เพื่อเชื่อมความรู้ ความคิดสร้างสรรค์ และการใช้ชีวิตเข้าด้วยกัน
L’Officiel: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจเป็นพิเศษ
Pearypie: ถ้ามองในภาพรวมตอนนี้ แพรภูมิใจกับ Pearypie Sky Garden มากที่สุดค่ะ เพราะมันเติบโตไปพร้อมกับชีวิตของแพรตลอดหลายปีที่ผ่านมา และสะท้อนการเปลี่ยนแปลงทั้งทางความคิด กระบวนการทำงาน และความสัมพันธ์กับผู้คนอย่างชัดเจน
Sky Garden เริ่มจากพื้นที่ส่วนตัวเล็กๆ แล้วค่อยๆ พัฒนาเป็นพื้นที่เรียนรู้ด้านเกษตรในเมืองที่ลึกและเป็นระบบมากขึ้น แพรได้เห็นคนที่ไม่เคยปลูกอะไรเลย ค่อยๆ เริ่มตั้งคำถามกับชีวิต ที่มาของอาหาร บทบาทของดินในฐานะรากของระบบนิเวศ และความสัมพันธ์ของตัวเองกับทรัพยากร
สิ่งที่แพรภูมิใจอีกอย่างคือการเห็นคลาสและเวิร์กช็อปเติบโต จากแค่สอนปลูกผัก ไปสู่การเรียนรู้เรื่องสีธรรมชาติ อาหาร การทำเส้นพาสตาสดจากวัตถุดิบธรรมชาติ ทุกอย่างเชื่อมการปลูก การกิน และการรับรู้เข้าด้วยกัน
และในปีที่ผ่านมา แพรมีโอกาสต่อยอด Sky Garden ไปทำ collaboration กับแบรนด์และเชฟ อย่าง Bottega Veneta, Uniqlo, Chef Chalee และ Chef Tam ซึ่งทำให้พืชผักจากดาดฟ้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกแฟชั่น อาหาร และไลฟ์สไตล์เมือง เปิดบทสนทนาเรื่องระบบอาหาร ความยั่งยืน และที่มาของวัตถุดิบอย่างเป็นธรรมชาติ
แพรยังมีโอกาสแสดงในซีรีส์ สาธุ 2 ทาง Netflix ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่มีความหมายมาก เพราะเป็นการก้าวเข้าไปอยู่ในพื้นที่ใหม่ จากคนทำงานเบื้องหลัง มาสู่การอยู่หน้ากล้อง เป็นการเรียนรู้ตัวเองในอีกมิติหนึ่ง
L’Officiel: จากวันแรกที่เริ่มเป็น Thailand Culture Maker และ Environmental Advocate จนถึงวันนี้ อะไรเหมือนเดิม และอะไรเปลี่ยนไป
Pearypie: สิ่งที่เหมือนเดิมที่สุดคือการใช้ ความคิดสร้างสรรค์เป็นเครื่องมือในการเชื่อมผู้คน แพรยังคงเชื่อในคำว่า “ความงาม” แต่ความงามในมุมของแพรขยับจากภาพลักษณ์ภายนอก มาสู่คุณค่าทั้งทางใจ ทางกาย และความหมายของการใช้ชีวิต
แพรรักการเล่าเรื่องวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะองค์ความรู้ที่มี “มือคน” อยู่ในนั้น ไม่ว่าจะเป็นผ้า งาน craft หรือการทำงานของชุมชน สิ่งเหล่านี้สะท้อนวิธีคิด วิถีชีวิต และการเคารพทรัพยากรของผู้คน
สิ่งที่เปลี่ยนไปชัดเจนคือวิธีการทำงานกับชุมชน แพรลงลึกมากขึ้น เดินทางไปเรียนรู้จากช่างทอ ช่างย้อม และคนในพื้นที่จริง เห็นว่าผ้าไทยไม่ใช่แค่สิ่งสวยงาม แต่คือองค์ความรู้ที่เชื่อมธรรมชาติ วัฒนธรรม และอัตลักษณ์เข้าด้วยกัน บทบาทของแพรวันนี้คือการเป็นตัวกลาง แปลองค์ความรู้จากพื้นที่จริงให้คนเมืองและคนรุ่นใหม่เข้าถึงได้ ผ่านภาษาและรูปแบบที่ร่วมสมัย
L’Officiel: หลายปีที่ผ่านมา คุณคิดว่าตัวเองเติบโตขึ้นอย่างไร
Pearypie: แพรรู้สึกว่าการเติบโตของตัวเองเกิดจากการสะสมประสบการณ์และการตั้งคำถามกับชีวิตมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไร และอยากมีประโยชน์ต่อโลกในระดับไหน
ในเชิงงาน แพรเริ่มให้ความสำคัญกับความรับผิดชอบและผลกระทบระยะยาว ตั้งคำถามกับทุกสิ่งที่สร้างว่าเกี่ยวข้องกับใครบ้าง ส่งผลต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมอย่างไร
ในเชิงส่วนตัว การอยู่ใกล้ธรรมชาติทำให้แพรยอมรับสภาวะของชีวิต เข้าใจจังหวะของเวลา และให้คุณค่ากับกระบวนการมากกว่าความเร็ว วัยนี้แพรเลือกความ deep ความต่อเนื่อง และความหมาย มากกว่าความหวือหวาตามกระแสสังคม
L’O: ถ้าสามารถให้คำแนะนำกับตัวเองในอดีตได้ คุณอยากบอกอะไร
Pearypie: ให้เชื่อในเสียงข้างในมากกว่านี้ ตั้งแต่ช่วงที่ทำงานในวงการความงาม แพรสัมผัสได้เสมอว่าพื้นที่สร้างสรรค์และพลังงานดีๆ ระหว่างผู้คนมีคุณค่ามาก เสียงนั้นคือจุดเริ่มต้นของทุกอย่างที่กำลังทำอยู่วันนี้
อีกอย่างคืออยากบอกตัวเองว่า เส้นทางที่มีหลายบทบาท ทั้งความงาม ธรรมชาติ งานวิชาการ และงานชุมชน ไม่ได้สับสน มันทำงานร่วมกัน ทุกอย่างจะค่อยๆ เชื่อมโยงกันเองเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม
L’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณในปี 2026 คืออะไร
Pearypie: สำหรับแพรคือปีของการทำให้ทุกอย่าง เริ่มทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบ ทั้ง Sky Garden, Farm & Studio, งานวิชาการ และบทบาทในฐานะ colourist
แพรอยากพัฒนาสีให้เป็น เครื่องมือการเรียนรู้ ผ่านเวิร์กช็อป พื้นที่เรียนรู้ และงานสร้างสรรค์ เพื่อให้ผู้คนเข้าใจว่าสีคือภาษาของการอยู่รอด ความสัมพันธ์ และความรับผิดชอบ สีเชื่อมโยงธรรมชาติ วัฒนธรรม อาหาร ผ้า และชีวิตประจำวันเข้าด้วยกัน
เป้าหมายไม่ใช่การเปลี่ยนโลกในทันที แต่คือการทำให้ ธรรมชาติกลายเป็นทักษะชีวิต และทำให้ความรู้กลับมามีชีวิตในมือของผู้คนอีกครั้ง
AURAPRAPHAN SUDHINARASET
การเดินทางที่เป็นกระบวนการค่อยๆ จัดระเบียบความคิด ความรู้สึก และจังหวะชีวิตให้สอดคล้องกัน
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และกำลังโฟกัสงานด้านไหนเป็นพิเศษ
Aurapraphan Sudhinaraset: ช่วงนี้ทำหลายโปรเจกต์ควบคู่กันไป ทั้งคอลเลกชั่นใหม่ของ Vickteerut และงานร่วมกับพาร์ตเนอร์ต่างประเทศ แต่สิ่งที่โฟกัสมากเป็นพิเศษคือการจัดระบบความคิดและระบบการทำงานให้ชัดขึ้น เพราะแป้งเชื่อว่าถ้าระบบชีวิตดี งานก็จะเดินไปได้อย่างสมดุล และเปิดพื้นที่ให้ความคิดสร้างสรรค์ได้ทำงานอย่างเต็มที่มากขึ้น ไม่อยากให้ชีวิตกับงานดึงกันไปคนละทิศ แต่อยากให้ทั้งสองอย่างเติบโตไปพร้อมกัน
L’O: ดูเหมือนว่าการเดินทางเป็นสิ่งที่คุณให้ความสำคัญมาก อะไรคือสิ่งที่คุณได้รับจากการเดินทาง
AS: สำหรับแป้ง สิ่งที่สำคัญที่สุดของการเดินทางไม่ใช่สถานที่ แต่คือ ผู้ร่วมทาง และ ผู้คนที่ได้พบระหว่างทาง มันสำคัญกว่าจุดหมายปลายทางเสียอีก การเดินทางในมุมของแป้งไม่ได้วัดว่าเราไปที่ไหน แต่วัดจากบทสนทนาที่เกิดขึ้น ทั้งบทสนทนากับเพื่อนร่วมทริป และบทสนทนากับคนแปลกหน้าที่เราอาจไม่มีวันได้พบถ้าไม่ออกเดินทาง
รสชาติที่แท้จริงของการเดินทางจึงอยู่ในความสัมพันธ์ การแลกเปลี่ยนมุมมอง และความทรงจำเล็กๆ ที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ ซึ่งมักจะเป็นสิ่งที่ชัดเจนที่สุดในใจเสมอ อีกอย่างหนึ่งคือแป้งชอบเดินทางแบบมีแผนที่เปิดไว้ แต่ไม่ยึดติดกับเส้นทางตายตัว สิ่งที่ได้กลับมามักเป็นสิ่งที่ไม่คาดฝัน ทั้งเรื่องดีและเรื่องท้าทาย แต่ทั้งหมดก็กลายเป็นประสบการณ์ที่มีค่าในแบบของมันเอง
L’O: ตั้งแต่วันที่คุณเริ่มออกเดินทาง มีสิ่งใดที่ยังคงเหมือนเดิม และมีสิ่งใดที่เปลี่ยนแปลงไปบ้าง
AS: สิ่งที่เปลี่ยนไปก็คือ…คอ บ่า ไหล่ เข่า และสายตา (หัวเราะ)
L’O: ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา จากการเดินทางไปยังหลากหลายสถานที่ คุณมองว่าตัวเองเปลี่ยนแปลงหรือเติบโตอย่างไรจากสิ่งที่ได้พบเจอ และมีทริปใดที่สอนบทเรียนสำคัญที่สุดให้กับคุณ
AS: การเดินทางทำให้เป็นคนชิลขึ้น ยอมรับสิ่งต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิตได้มากขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้รอบคอบมากขึ้นด้วย เราเรียนรู้ที่จะปล่อยวางในสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ และใส่ใจรายละเอียดในสิ่งที่ควรระวัง ประสบการณ์เหล่านี้ช่วยให้ใช้ชีวิตและตัดสินใจได้อย่างสมดุลขึ้น ทั้งในเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว (คำเตือนเล็กๆ จากประสบการณ์ตรงคือ จองที่พักผ่าน Official Site เท่านั้น)
L’O: หากย้อนกลับไปให้คำแนะนำกับตัวเองในอดีตได้ คุณอยากบอกอะไร
AS: วางระบบงานให้ดี แล้วจะได้เที่ยวเยอะขึ้น L’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณสำหรับปี 2026 คืออะไร
AS: วางระบบงานให้ดีขึ้นแล้วเที่ยวให้เยอะขึ้น (หัวเราะ)
DUJDAO VADHANAPAKOR
เมื่อศิลปะ การเคลื่อนไหว และความเห็นอกเห็นใจ กลายเป็นภาษาของการเยียวยาสื่อสารกับจิตใจของผู้คนอย่างอ่อนโยน
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และกำลังโฟกัสงานด้านไหนเป็นพิเศษ
Dujdao Vadhanapakorn: ตอนนี้มีโปรเจกต์ของ Soul Smith ที่เกี่ยวกับสุขภาพจิตชื่อ Mental Matter ซึ่งทำต่อเนื่องทุกปี และกำลังเริ่มเตรียมงานสำหรับปี 2026 เพื่อหวังว่าจะเข้าถึงผู้คนได้กว้างขึ้น ขณะเดียวกันก็ยังทำงานด้านการแสดงและเป็นนักจิตบำบัดด้วยศิลปะการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องเหมือนเดิม
แต่สิ่งที่โฟกัสเป็นพิเศษในช่วงนี้คือการเขียนหนังสือ เป็นสิ่งใหม่ที่เริ่มทำแล้วรู้สึกชอบ และรู้สึกว่าเป็นโอกาสในชีวิตที่อยากทุ่มเทให้จริงจังมากขึ้น
L’O: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจเป็นพิเศษบ้าง เล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม
DV: ล่าสุดที่ภูมิใจมากคือการแสดงที่จัดขึ้นที่ DIB Bangkok เมื่อวันที่ 20 ธันวาคมที่ผ่านมา เป็นงานที่เราตีความคอนเซปต์ขึ้นมาเพื่อให้เกียรติ คุณเพชร โอสถานุเคราะห์ และทุกสรรพสิ่งที่มีส่วนให้เกิด DIB Bangkok ขึ้นมา ภูมิใจทั้งในแง่ของขนาดงาน ซึ่งเป็นการแสดงแบบงาน site specific ที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยทำมา และภูมิใจในความหมายของชิ้นงานที่ลึกและซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองมากๆ
L’O: ตั้งแต่วันที่คุณเริ่มทำงานเป็นนักจิตบำบัดด้วยศิลปะการเคลื่อนไหว มีอะไรที่ยังคงเหมือนเดิม และมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปบ้าง ทั้งในงานและในชีวิตส่วนตัว
DV: สิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือการรักษาจิตวิญญาณของความเป็นศิลปินเอาไว้ เรายังเชื่อในอานุภาพของศิลปะ และการใช้ร่างกายเป็นเครื่องมือทำงานกับจิตใจอย่างลึกซึ้งเสมอ
ส่วนสิ่งที่เปลี่ยนไปในด้านการทำงาน คือการขยับจากการเป็นนักจิตบำบัดในคลินิกหรือโรงพยาบาล มาเปิด Empayhy Sauce และ Soul Smith ในรูปแบบ Private Practice เพื่อให้คนเข้าถึงได้ง่ายขึ้นโดยไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็น “คนไข้” และขยายไปสู่การสอนเรื่องการสื่อสารด้วยความเข้าใจ หรือ Empathetic Communication ในองค์กรด้วย
ในแง่ชีวิตส่วนตัว เราเปลี่ยนจากคนที่เคยทุ่มเทให้งานศิลปะอย่างเดียว ใจร้ายกับตัวเอง ตะบี้ตะบันโดยไม่ฟังร่างกาย มาเป็นคนที่มีความเห็นอกเห็นใจต่อตัวเองและผู้อื่นมากขึ้น ซึ่งกลายเป็นรากฐานสำคัญของการทำงานบำบัดในวันนี้
L’O: ในช่วงเวลาที่ผ่านมา มีปัจจัยอย่างโซเชียลมีเดีย หรือความต่างของแต่ละเจเนอเรชัน เข้ามามีบทบาทต่อการทำงานของคุณอย่างไรบ้าง
DV: ความต่างของเจเนอเรชั่นมีผลมาก โดยเฉพาะเวลาทำงานกับคนรุ่นใหม่ที่เซนซิทีฟกว่าคนรุ่น GenX อย่างเรา สิ่งนี้สอนให้เราต้องช้าลง ทั้งในวิธีการผลักดันงานและการพูดจา จากเดิมที่อาจพูดตรงหรือโผงผางโดยไม่ทันระวังน้ำใจ ตอนนี้ต้องประมวลผลและกรองคำพูดให้มากขึ้น เพื่อให้การสื่อสารและการทำงานร่วมกันเป็นไปอย่างราบรื่นและปลอดภัยสำหรับทุกฝ่าย
L’O: หากย้อนกลับไปให้คำแนะนำกับตัวเองในอดีตได้ คุณอยากบอกอะไรกับตัวเอง
DV: อยากบอกว่า “อยากทำอะไรก็ทำเถอะ” เพราะมันไม่มีอะไรดีหรือไม่ดีอย่างแท้จริง ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่มันเป็น และต่อให้ผลลัพธ์ไม่เป็นอย่างที่หวัง มันก็ไม่ใช่จุดจบของโลกL’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณสำหรับปี 2026 คืออะไร
DV: เป้าหมายแรกคือการกลับมาโฟกัสที่สุขภาพกายให้มากขึ้น เพราะที่ผ่านมาให้เวลากับสุขภาพใจเยอะจนบางครั้งร่างกายได้รับผลกระทบ
อีกหนึ่งเป้าหมายสำคัญคือการสร้างบ้านหลังเล็กๆ ที่เชียงดาว ที่ปลูกต้นไม้รอไว้หลายปีแล้ว และตั้งใจว่าในปี 2026 นี้ จะทำให้มันเกิดขึ้นจริงด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องรอจังหวะจากใครอีก
TOEI SUPICHA
วันที่เธอเติบโตและยืนอยู่บนเวทีแฟชั่นระดับโลก ด้วยความตั้งใจและความชัดเจนในทุกก้าว
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่ และโฟกัสงานด้านไหนเป็นพิเศษ
Toei Supicha: ตอนนี้เป็นนางแบบแบบฟูลไทม์ เพราะมีเป้าหมายที่ชัดเจนมากขึ้น และอยากทุ่มเทให้เส้นทางนี้อย่างเต็มที่ จุดเริ่มต้นของเตยเกิดจากความจำเป็นที่ต้องทำงานเพื่อดูแลคุณแม่และครอบครัว แต่เมื่อโอกาสเข้ามา อาชีพนี้ก็เปลี่ยนชีวิตเตยไปอย่างสิ้นเชิง และค่อยๆ กลายเป็นเส้นทางที่เตยรักที่สุดในวันนี้
L’O: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจเป็นพิเศษบ้าง
TS: จริงๆ ภูมิใจในทุกงานที่ได้รับโอกาส แต่หากพูดถึงงานที่มีความหมายเป็นพิเศษ จะมีอยู่หลายโมเมนต์ที่จำได้ชัดมาก
อย่าง Dolce & Gabbana ที่ได้ร่วมแคมเปญกับ Michele Morrone เป็นประสบการณ์ที่เหมือนได้เรียนมาสเตอร์คลาส ทั้งเรื่องวินัยและการถ่ายทอดคาแรคเตอร์ของแบรนด์
การได้ร่วมงานกับแบรนด์ Giorgio Armani ก็เป็นอีกหนึ่งความภูมิใจ เพราะเคยพลาดโอกาสในซีซันแรกจากเรื่องน้ำหนักและมาตรฐานฝั่งยุโรป ตอนนั้นเสียใจมาก แต่ก็กลับมาดูแลตัวเองอย่างจริงจัง จนได้รับเลือกเป็นหนึ่งในนางแบบ 100 คน และเป็นชาวเอเชียเพียง 3 คนในโชว์นั้น
การทำงานกับ Tod’s เป็นงานที่พิเศษตรงที่เป็นช่วงเวลาที่เตยมั่นใจในรูปร่างของตัวเองที่สุด พอรู้ว่าแบรนด์คอนเฟิร์มงาน ก็รู้สึกว่าความพยายามตลอดมามันเห็นผลจริงๆ และ Alexander Wang ที่นิวยอร์ก ก็เป็นอีกก้าวสำคัญของเส้นทางอาชีพ ที่ทำให้เตยรู้สึกว่าตัวเองมาได้ไกลกว่าที่เคยฝันไว้มาก
L’O: ตั้งแต่วันแรกที่เริ่มเป็นนางแบบ อะไรที่ยังเหมือนเดิม และอะไรที่เปลี่ยนไป
TS: สิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือความรักในงาน และความตั้งใจที่จะทำหน้าที่หน้ากล้องให้ดีที่สุดในทุกครั้ง รวมถึงความรู้สึกตื่นเต้นเวลาได้เริ่มงานใหม่ หรือได้เจอผู้คนใหม่ๆ
ส่วนสิ่งที่เปลี่ยนไปคือมุมมองและความมั่นใจในตัวเอง จากเด็กผู้หญิงที่เคยประหม่าและกลัวทำพลาด วันนี้เตยรู้จักตัวเองมากขึ้น เข้าใจทั้งจุดแข็งและจุดที่ต้องพัฒนา และกล้ายืนอยู่ในพื้นที่ของตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม
L’O: ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คุณเติบโตอย่างไรทั้งในงานและชีวิตส่วนตัว
TS: เตยเติบโตมากในแง่ของทัศนคติและวินัย เรียนรู้ว่านางแบบไม่ใช่แค่เรื่องรูปลักษณ์ แต่คือความรับผิดชอบ การทำงานเป็นทีม และความเป็นมืออาชีพ
อีกอย่างที่สำคัญมากคือการค้นพบเอกลักษณ์ของตัวเองผ่านลุคผมสั้น ซึ่งทำให้เตยโดดเด่นในตลาดต่างประเทศ และยังได้รับคำแนะนำจากพี่แจน ใบบุญ ที่คอยเตือนสติและผลักดันให้เตยตั้งใจทำงานในฐานะตัวแทนของประเทศไทยทุกครั้งที่ไปทำงานต่างประเทศ สิ่งเหล่านี้ทำให้เตยไม่เพียงเติบโตในฐานะนางแบบ แต่เติบโตในฐานะมนุษย์คนหนึ่งด้วย
L’O: ถ้าสามารถพูดกับตัวเองในอดีตได้ อยากบอกอะไร
TS: เตยอยากกลับไปชื่นชมตัวเองในวันนั้น เพราะเชื่อว่าทุกการตัดสินใจในอดีตคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วในเวลานั้น เส้นทางนี้ไม่ง่ายและไม่เร็ว แต่ทุกก้าวมีความหมาย อยากบอกตัวเองว่าอย่าลืมสนุกกับชีวิตและการเรียนรู้ และขอให้เชื่อในคุณค่าของตัวเอง แม้ในวันที่ยังไม่สมบูรณ์แบบ เพราะความพยายามจะพาเราไปเจอสิ่งที่ใช่ในเวลาที่เหมาะสมเสมอL’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณในปี 2026 คืออะไร
TS: ความฝันของเตยใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จากที่เคยทำงานเพื่ออยากหาเงินเลี้ยงครอบครัว วันนี้เตยอยากทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเพื่อให้คนไทยภูมิใจ เป้าหมายคือการพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง และไม่หยุดอยู่กับที่
ถ้าปีที่ผ่านมาเตยได้ร่วมงานกับแบรนด์อย่าง Dolce & Gabbana, Armani, Alexander Wang และ Tod’s แล้ว ในปีต่อๆ ไป ก็ตั้งใจจะก้าวไปทำงานกับแบรนด์ระดับโลกให้มากขึ้น เพื่อพิสูจน์ถึงความมุ่งมั่นและการเติบโตของตัวเองในทุกก้าว
CHALISA VIARAVAN
เมื่อการสร้างพื้นที่ การฟังเสียงภายใน และการเคารพธรรมชาติ กลายเป็นภาษาของชีวิต
L’Officiel: ตอนนี้คุณกำลังทำโปรเจกต์อะไรอยู่บ้าง และกำลังโฟกัสงานด้านไหนเป็นพิเศษในเวลานี้
Chalisa Viravan: สำหรับงาน Wonderfruit พวกเราพึ่งครบรอบ 10 ปีเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา เป็นการก้าวสู่การเป็น cultural platform อย่างเต็มรูปแบบ การสร้างคอมมูนิตี้เป็นงานที่นีถนัด ตอนนี้เลยกำลังรวมตัวกลุ่มคนที่สนใจในเรื่องเวลล์เนส การกลับมาดูแลตัวเอง และการเดินทางภายใน เพื่อสร้างพลังที่เป็นประโยชน์กับสังคมไทย
ส่วนการเป็นที่ปรึกษาทางโหราศาสตร์เพื่อการพัฒนาตนเองยังทำอยู่ต่อเนื่อง ปีนี้ถึงเวลาจัดกิจกรรมเวิร์กชอปให้เป็น public มากขึ้น ส่วนการทำ collaboration กับแบรนด์ต่างๆ จะมีการทำ integrated experience design ที่หลากหลายขึ้น
L’O: มีผลงานหรือโปรเจกต์ไหนที่คุณภูมิใจเป็นพิเศษบ้าง เล่าให้เราฟังหน่อยได้ไหม
CV: ชอบทุก collaboration ที่ทำร่วมกับ PAÑPURI นีชื่นชมวิสัยทัศน์ของพี่ ปุ๋ย (วรวิทย์ ศิริพากย์) เราเข้าใจกันและมิตรภาพที่เกิดขึ้นมันนำพาให้เราได้ทำอะไรใหม่ๆ ด้วยกัน อย่าง Journey to the Peak Trip ที่สามเหลี่ยมทองคำ หรือล่าสุด The Flavors of Slow เวลล์เนสดินเนอร์ที่ผสมผสานกลิ่นเข้ากับอาหารในเชิงบำบัด ร่วมกับเชฟตามแห่ง Baan Tepa
อีกงานคือการทำ Living Earth Mandala ในงาน Farewell to Maman ร่วมกับ Khaoyai Art Forest เป็นแมนดาลาที่ทำจากดิน ส่วนประกอบจากต้นสักและดอกไม้ป่า เป็นกิจกรรมทำ seed balls เพื่อเป็นการขอบคุณธรรมชาติและร่วมปลูกต้นไม้ด้วยกัน
L’O: ตั้งแต่วันที่คุณเริ่มสนใจหรือทำงานด้าน Wellness และ Lifestyle มีสิ่งไหนที่ยังคงเหมือนเดิม และมีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปบ้าง
CV: ด้วยความที่นีเริ่มทำงานด้านนี้ก่อนที่เวลล์เนสจะกลายเป็นกระแส จุดยืนของนีจึงค่อนข้างชัด เพราะมันเกิดจากการตกผลึกว่าอะไรคือธรรมชาติในตัวเองจริงๆ ฉะนั้นตัวตนข้างในเราเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดคือสังคมที่กว้างและหลากหลายขึ้นมาก
ตลอด 10 ปี นีได้ร่วมงานและเจอเพื่อนใหม่จากทุกมุมโลก พวกเราแบ่งปันความรู้และประสบการณ์ นีให้คุณค่ากับมิตรภาพและพลังขับเคลื่อนที่เกิดขึ้น ขณะเดียวกันเมื่อปีที่ผ่านมา เพื่อนเก่าจากสายงานอื่นๆ ที่ห่างหายกันไปก็เริ่มติดต่อมามากขึ้น คนที่ไม่คิดว่าจะสนใจเรื่องเหล่านี้ก็ต่างตื่นตัว ทั้งในแง่ของธุรกิจและความสนใจอยากรู้จักและเข้าใจตัวเองมากขึ้น ซึ่งนีว่ามันเป็นเรื่องที่ดีและเกิดขึ้นในจังหวะและเวลาที่กำลังพอดี
L’O: ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คุณมองว่าตัวเองเปลี่ยนแปลงหรือเติบโตอย่างไร ทั้งในด้านการงานและในด้านส่วนตัว
CV: งานเติบโตขึ้นมาก เพราะคนส่วนใหญ่กำลังหันมาให้ความสนใจเรื่องเวลล์เนสและการใช้ชีวิตให้มีคุณภาพมากขึ้น ส่วนการเติบโตส่วนตัวสำหรับนีคือการกลับมาทบทวนบทบาทของตัวเองบนโลกใบนี้ การลดทอนสิ่งที่ไม่จำเป็น และเลือกทำในสิ่งที่สอดคล้องกับตัวตนมากขึ้น การเปลี่ยนแปลงและการเติบโตยังมีต่อไปทุกๆ วัน แต่มันไม่ใช่ความยิ่งใหญ่ แต่เป็นการที่เราชัดเจนขึ้น จริงแท้ขึ้น
L’O: หากย้อนกลับไปให้คำแนะนำตัวเองในอดีตได้ คุณอยากจะบอกอะไร
CV: คงไม่มีคำแนะนำอะไร นอกจากอยากขอบคุณตัวเอง ที่เลือกเป็นตัวเองและซื่อสัตย์กับตัวเองในทุกช่วงชีวิต
L’O: เป้าหมายหรือความตั้งใจของคุณสำหรับปี 2026 คืออะไร
CV: ใช้ชีวิตบนความสมดุล ทำแต่ละวันให้ดีที่สุด ปี 2026 จะเป็นช่วงที่โลกกำลังเปลี่ยนผ่านอย่างเห็นได้ชัด ทั้งในแง่เศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยีที่จะส่งผลถึงวิถีชีวิตของเราทุกคน เราจะอยู่บนความไม่แน่นอน สิ่งที่สำคัญคือการตั้งหลักให้ดี ดูแลตัวเองให้พร้อมทั้งกาย ใจ และจิตวิญญาณ เพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงด้วยสติ ความรัก และความเมตตา ทั้งต่อตัวเองและผู้อื่น
