ถ่ายทอดความหรูหราที่ดูผ่อนคลาย ผ่านแมทีเรียลและคัตติ้งสุดประณีตอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมบทสัมภาษณ์กับหลากหลายบทบาทในชีวิตที่เขาเรียนรู้และผสมผสานข้ามสายจนนำไปสู่ความสำเร็จ


สักช่วง 4-5 ปีก่อน เมื่อพูดชื่อวิน-เมธวิน โอภาสเอี่ยมขจร ภาพที่ชัดเจนในความคิดของผู้คนมักจะเป็นภาพของหนุ่มนักแสดงเลือดใหม่มาแรงจากซีรีส์เรื่องแรกที่เขาแสดงอย่าง เพราะเราคู่กัน ที่สร้างปรากฏการณ์ใหม่ๆ ให้กับวงการบันเทิงไทย ซึ่งซีรีส์ไม่ได้โด่งดังแค่ในประเทศเท่านั้น แต่ยังเป็นที่นิยมอย่างล้นหลามในต่างประเทศด้วย จนทำให้วินมีฐานแฟนคลับมากมายหลากหลายเชื้อชาติ หลังจากนั้นวินก็ได้เรียนรู้และพัฒนาฝีมือการแสดงในอีกหลายบทบาทและล่าสุดกับบทเจ้าชายใน Scarlet Heart Thailand ซีรีส์ฟอร์มยักษ์อีกเรื่องจาก GMMTV ที่กำลังถ่ายทำ

มาถึงวันนี้วินเดินอยู่บนเส้นทางการแสดงมาแล้ว 5 ปี แต่เมื่อพูดถึงชื่อของเขาในตอนนี้ ภาพที่ผุดขึ้นมาในความคิดของผู้คนมีมากกว่าแค่นักแสดงฝีมือดี เพราะวินยังเป็นเจ้าของธุรกิจที่โดดเด่น ทั้งธุรกิจเสื้อผ้าที่เขาก่อตั้งมาได้ 5 ปีแล้วเช่นกัน และธุรกิจขนมหวานที่ทำร่วมกับพี่สาวอีกสองคน ซึ่งทำให้มาการองกลายเป็นกระแสในเมืองไทยอีกครั้ง ยังไม่นับการเป็นพรีเซนเตอร์สินค้าอีกมากมาย งานเพลงที่ปล่อยออกมาก็ได้เสียงตอบรับที่ดี

นอกจากนี้วินยังอยู่ท่ามกลางสปอตไลต์ของวงการแฟชั่นระดับโลก ในฐานะแบรนด์แอมบาสเดอร์ของ Prada ซึ่งเมื่อเขาปรากฏตัวที่ Milan Fashion Week ทีไร ก็สามารถสร้างมูลค่าทางสื่อได้หลายล้านดอลลาร์ แน่นอนว่าความสำเร็จเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่ได้มาง่ายๆ วินเก็บเกี่ยวประสบการณ์และเรียนรู้จากบทบาทแต่ละอย่างที่เขาทำ ค่อยๆ พัฒนามันอย่างตั้งใจ และยังผสมผสานการเรียนรู้เหล่านั้นข้ามสายอาชีพด้วย นอกจากกระแสคำชื่นชมจากผู้คน ความสามารถของวินยังเป็นที่ประจักษ์จากรางวัลมากมายที่เขาได้รับ ทั้งในไทยและระดับนานาชาติจากหลากหลายบทบาทหน้าที่ของเขา วันนี้ L’Officiel Hommes จึงชวนมาอัพเดทผลงานจากบทบาทเหล่านั้น ตั้งแต่งานแสดง งานเพลง ธุรกิจ ไปจนถึงงานแฟชั่น

อยากเริ่มต้นด้วยการชวนวินอัพเดทผลงานการแสดงที่ผู้ชมกำลังตั้งตารอคอยอย่าง Scarlet Heart Thailand เราทราบมาว่าเริ่มเปิดกล้องแล้วตอนนี้ถ่ายไปแค่ไหนอย่างไรบ้าง?
ตอนนี้น่าจะถ่ายไปได้สัก 20-30% แล้วครับ ผมว่าเป็นการถ่ายทำที่ค่อนข้างนานที่สุดและละเอียดมากๆ เพราะในหนึ่งซีนคนค่อนข้างเยอะ และซีนเองก็ค่อนข้างใหญ่ เป็นเรื่องในอดีต เป็นประวัติศาสตร์ ทำให้
รายละเอียดทุกอย่างจะต้องสอดคล้องไปกับมู้ดแอนด์โทนของทั้งเรื่อง

สิ่งที่ยากหรือท้าทายที่สุดในการเล่นเรื่องนี้สำหรับวินคืออะไร?
ผมว่ายากตั้งแต่จุดเริ่มต้นที่มันเป็นพีเรียด ตั้งแต่เข้าวงการมาผมก็ยังไม่เคยเล่นซีรีส์ที่เป็นพีเรียดเลย ผมว่าแนวคิด วิธีการพูด ภาษากาย การสื่อสาร ทุกอย่างมันต่างไปหมดเลย ด้วยสปีด ด้วยสภาพแวดล้อมทั้งหมดมันไม่เหมือนปัจจุบัน ทำให้การทำการบ้านสำหรับตัวละครจึงต้องเข้าไปที่แก่นจริงๆ เพื่อสะท้อนออกมาให้มันเป็นยุคนั้น ส่วนเรื่องภาษาที่ใช้ในเรื่องทีมโปรดักชั่นก็อยากให้เป็นภาษาในยุคนั้น แต่ก็ต้องมีการปรับเพื่อให้คนที่ดูในปัจจุบันเข้าใจง่าย ถ้าดูแล้วต้องมานั่งกดแปลก็จะทำให้รู้สึกไม่ต่อเนื่อง ดังนั้น ภาษาที่ใช้อาจจะไม่ได้เป็นการพูดแบบสมัยนั้นเป๊ะร้อยเปอร์เซ็นต์

มีทักษะอะไรที่วินต้องฝึกหรือเรียนรู้ใหม่ในเรื่องนี้บ้าง?
ก็มีขี่ม้าครับ ก่อนหน้านี้ไม่เคยเรียนเลย ส่วนฟันดาบเคยเรียนมาบ้างเล็กน้อย แต่ไม่ได้จริงจังมาก ครั้งนี้ต้องจริงจังเพราะต้องใช้การฟันดาบเยอะมากๆ ในซีรีส์ มันเป็นทักษะที่ตัวละครตัวนี้ต้องเก่ง ระยะเวลาที่เรียนก็ยาวเหมือนกันครับ หลายเดือนเลย แต่พอเปิดกล้องก็จะเรียนน้อยลงหน่อย เพราะไปโฟกัสที่การถ่ายมากกว่า และอีกอย่างที่ต้องเรียนคือฟ้อนเจิง เป็นการรำเพื่อการต่อสู้ในสมัยก่อน ซึ่งมีครูจากทางภาคเหนือจริงๆ มาสอนให้เราเลย
5 ปีในฐานะนักแสดงมีมุมมองด้านไหนในอาชีพนี้ที่เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุดจากวันแรกๆและมีสิ่งไหนที่วินยังรู้สึกเหมือนเดิมเสมอตั้งแต่เข้ามาในวงการ?
ผมมองว่าอาชีพนี้เป็นการบาลานซ์ระหว่างศาสตร์กับศิลป์จริงๆ ในสายอาชีพนี้ไม่ใช่แค่มีศิลป์อย่างเดียวแล้วคุณจะทำให้มันกลมได้ ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ผมเรียนรู้ว่าผมต้องบาลานซ์ดีๆ มันจะมีบางโมเม้นต์ที่คุณต้องใช้ศิลป์มากๆ ศาสตร์น้อยๆ หรือบางโมเม้นต์ที่คุณต้องเพิ่มศาสตร์ขึ้นมาเพื่อให้การทำงานมันไหลลื่นต่อไปได้ ศิลป์ที่ผมหมายถึงคือการถ่ายทอดอารมณ์ การตีโจทย์ตัวละคร หรือถ้าเป็นโฟโต้ชู้ตแบบที่ทำในวันนี้มันก็มีศิลปะผสมผสานอยู่ในนั้น อย่างการโพส การนำเสนอชุดนั้นออกมา ผมคิดว่าบางทีคนมองเข้ามาที่วงการบันเทิงแล้วคิดว่ามันมีศิลปะอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงแล้วมันมีศาสตร์ มีการเงิน มีเรื่องโปรดักชั่นเข้ามาเกี่ยวด้วย ส่วนสิ่งที่รู้สึกเหมือนเดิม คือรู้สึกสนุกเหมือนเดิม สนุกที่ได้เป็นตัวละครใดตัวละครหนึ่งในการแสดง แล้วก็สนุกที่ได้เจอแฟนๆ

พูดถึงแฟนๆอยากให้วินเล่าถึงความสัมพันธ์ของคุณกับแฟนคลับนับตั้งแต่ช่วงแรกจนถึงตอนนี้มันพัฒนามาอย่างไรบ้าง?
ผมว่าเราเหมือนคนที่เติบโตมาด้วยกัน ตั้งแต่ปีแรกจนถึงปีนี้มีความเปลี่ยนแปลงเยอะมากในตัวของผมเอง แต่ขณะเดียวกันสำหรับแฟนคลับ มุมมองที่เขามองมาที่ตัวผมก็เปลี่ยนไปเหมือนกันตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ผมเริ่มต้นจากการเล่นซีรีส์วาย พอเวลาผ่านไป เราได้ทำงานหลากหลายมากขึ้น มันทำให้เห็นว่าเขายังตามซัพพอร์ตงานอื่นๆ ของเราด้วย เลยรู้สึกว่าเขาเติบโตไปกับเรา และเข้าใจทุกสเตจที่เราโตขึ้นในทุกๆ ปี
นอกจากงานแสดงวินยังสนุกกับงานเพลงด้วยเพลงก่อนหน้านี้ที่ปล่อยไปคือ ‘ดึกมากแล้ว’ ซึ่งปล่อยมาเมื่อ 1 ปีกว่าแล้ววินมีแผนปล่อยงานเพลงต่อไปบ้างแล้วหรือยัง?
จริงๆ ผมมีแผนอยู่ตลอด แต่ก็อยู่ในช่วงพัฒนางานกับทีม อยากให้งานออกมาดีที่สุด บางทีเราทำเพลงไว้แล้วแต่ก็ยังไม่ได้ปล่อย เพราะฟังแล้วรู้สึกว่ายังไม่ชอบ ถ้าจะปล่อยก็อยากให้ผลงานออกมามีคุณภาพมากที่สุด ก็เลยเลือกที่จะทำใหม่ดีกว่า ในส่วนของสไตล์เพลงน่าจะเป็นอาร์แอนด์บี ป๊อป แต่ก็จะป๊อปมากขึ้นครับ ฟังง่าย เข้าถึงง่าย


งานการแสดงกับงานร้องเพลงเหมือนหรือต่างกันอย่างไรบ้างสำหรับวิน?
ผมว่าการร้องเพลงคือการเป็นตัวเราเอง และถ่ายทอดความรู้สึกที่เป็น วิน-เมธวินออกมา แต่ในการแสดงเราต้องเป็นตัวละครนั้นๆ ซึ่งสนุกคนละแบบ และมีสีสันคนละเฉด ถ้าเป็นตัวเราเองก็ไม่ต้องคิดมากในเรื่องความรู้สึกของตัวละคร เพราะมันเป็นความรู้สึกของเรา แต่พอเป็นตัวละครมันก็จะซับซ้อนมากขึ้น ต้องทำการบ้านมากขึ้นกับความรู้สึกของตัวละคร

อยากชวนคุยถึงลูกชายของวิน “น้องเมต้า” เราเห็นว่าวินเป็นคนออกแบบน้องเองเป็นกระต่ายสีเทาบวกเขียวและมีตัว W ที่ใบหน้าซึ่งล้วนเชื่อมโยงกับวินแต่ถ้าให้วินเล่าถึงเมต้าในเชิงลักษณะนิสัยเมต้าเป็นกระต่ายแบบไหน?
ถ้าให้ผมจินตนาการ ผมว่าน้องน่าจะแอบขี้อายเบาๆ แต่ก็เป็นเด็กฉลาด อยู่เป็น ปรับตัวเก่ง
ทุกวันนี้วินสวมหมวกนักแสดงและนักธุรกิจแทบจะครึ่งๆวินในฐานะนักแสดงกับวินในฐานะนักธุรกิจต่างกันไหมอย่างไรบ้าง?
ถ้าในพาร์ทธุรกิจ ผมว่าผมจริงจังและชัดเจนมากๆ เพราะธุรกิจเราต้องให้ไดเร็กชั่นซ้ายขวาอย่างชัดเจน และสุดท้ายการตัดสินใจมันมาจากเรา แต่ถ้าเป็นฝั่งนักแสดง ผมว่าผมมีความยืดหยุ่นมากกว่า มันมีหลายองค์ประกอบมากๆ ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่จะต้องตัดสินใจ
วินได้นำประสบการณ์อะไรจากการทำงานในวงการบันเทิงไปใช้ในการบริหารธุรกิจบ้างไหม
โห เยอะเลย สิ่งที่ผมได้จากงานในวงการบันเทิงคือเรื่องศิลปะที่ผมเอาไปใส่ในธุรกิจ เลยทำให้ธุรกิจของผมมันเข้ากับยุคสมัย แล้วก็กลมกล่อม ผมว่านั่นทำให้ธุรกิจของผมแตกต่างด้วย พออยู่ในวงการทุกอย่างมันเป็นกระแส มันเร็ว มันเป็นความสวยงาม ผมดึงสิ่งเหล่านี้ที่ผมเรียนรู้เข้าไปใส่ในธุรกิจ มันเลยเบลนด์กัน เหมือนกับว่าธุรกิจผมไม่ได้ขายของอย่างเดียว คนมองมาอาจจะเห็นถึงศิลปะที่อยู่ในนั้นด้วย และสิ่งนั้นอาจทำให้เขากลับมาซื้อของของผมก็ได้ สิ่งนี้เลยทำให้ผมรู้สึกว่าโชคดีจังที่ได้อยู่คาบเกี่ยวทั้งสองขา
อย่างแบรนด์ Souri, Cosie และ Velato วินทำหน้าที่ด้านการตลาดวินเก็บเกี่ยวเคล็ดลับด้านการตลาดมาจากไหน?
จริงๆ พาร์ทของผมคือดูทุกอย่าง ส่วนพี่สาวก็จะมีพาร์ทที่เขาโฟกัสไปเลย คนโตดูโปรดักท์ คนที่สองดูแบรนดิ้ง ดูเรื่องศิลปะ ดูไดเร็กชั่น ส่วนผมก็ดูทุกๆ เรื่องเลย 360 องศา ไม่ได้ดูแค่มาร์เก็ตติ้งอย่างเดียว แต่อย่างที่ผมบอกว่าพอผมอยู่ในวงการ ผมคือมาร์เก็ตติ้ง มันเลยทำให้ผมเข้าใจไปโดยปริยาย ไม่ว่าจะเป็นขาที่ลูกค้ามาจ้างผม ผมจะดูอยู่ตลอดว่าแบรนด์แบรนด์หนึ่งทำอะไรกับผมบ้าง แล้วหลังจากที่ผมไปทำงานให้เขาแล้ว หลังบ้านเขาเอาอะไรไปทำต่อ ผมก็เก็บเกี่ยวจากตรงนั้นมาว่าเขาทำอะไรบ้าง แล้วผมดีลกับแบรนด์เยอะ พอเรากลับขา มันทำให้เราเข้าใจมากขึ้น เห็นภาพชัดขึ้น เรารู้แล้วว่าถ้าเราต้องดีล เราต้องทำอย่างไร
วินเรียนจบคณะเศรษฐศาสตร์แต่เราเคยอ่านเจอว่าวินเรียนแล้วไม่ค่อยชอบเท่าไรถึงอย่างนั้นทุกวันนี้วินได้นำเศรษฐศาสตร์มาใช้บ้างไหม?
ผมว่ามันเป็นพื้นฐานในชีวิตและระบบความคิดของเราเลย ผมเป็นคนที่ใช้ logic ทำงาน ทุกการตัดสินใจผมจะต้องมีดาต้าหรือเหตุผลสนับสนุนเสมอ ผมจะไม่ตัดสินใจมั่วๆ เพราะมันเสี่ยงเกินไปที่ผมจะพลาด นั่นเลยทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เราไม่ชอบเนี่ย กรีดเลือดออกมามันยังอยู่ในนั้นนะ (หัวเราะ) ถ้าเราไม่ได้เรียนสายนี้ เราอาจจะไม่ได้คิดเป็นระบบ เป็นขั้นเป็นตอนขนาดนี้

อีกบทบาทหนึ่งของวินคือการเป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของแบรนด์ระดับโลกอย่าง Prada วินคิดว่าความเป็นวินกับความเป็น Prada มีอะไรที่เหมือนกันบ้าง?
ผมรู้สึกว่า Prada มีความ timeless ส่วนตัวผมเองก็ไม่ได้สุดโต่งนำแฟชั่นแบบคนอื่นตามไม่ทัน และก็ไม่ได้คลาสสิกไปเลย ผมว่า Prada ก็อยู่ตรงกลางระหว่างนั้นเหมือนกัน และชิ้นงานที่เขาออกแบบมาก็ใช้ได้เรื่อยๆ ต่อให้เป็นคอลเลกชั่นเก่า หรือของปีที่แล้ว ผมว่าก็ยังสามารถหยิบมามิกซ์แอนด์แมตช์ได้ตลอด อันนี้น่าจะเป็นสิ่งที่แบรนด์กับตัวผมมีตรงกัน
สำหรับคอลเลกชั่นที่วินใส่ถ่ายแบบในวันนี้เป็นคอลเลกชั่นที่วินได้เดินทางไปชมโชว์ที่ Milan Fashion Week เมื่อต้นปีมาด้วยอยากให้ช่วยเล่าถึงความประทับใจในคอลเลกชั่นนี้ทั้งตอนที่ได้ชมและตอนที่ได้สวมใส่จริง?
ตอนที่ไปดูแฟชั่นโชว์ ลุคจะแฟชั่นแบบสุดๆ ไปเลย แต่พอเป็นชิ้นที่สวมจริง มันก็จะถูกย่อยลงมาให้แคชวล ใส่ง่ายขึ้น สิ่งที่ผมชอบมากใน Prada ช่วงนี้คือเรื่องสี ที่เขามิกซ์แอนด์แมตช์ได้ดี ไม่ว่าจะเป็นทีเชิ้ต ริงเกอร์ทีที่รัดรูปหน่อย ความพิเศษคือคู่สีที่เขาจับคู่ สมมติส่วนตัวผมอาจจะไม่ชอบสีเทาเลย แต่พอ Prada หยิบมาคู่กับสีฟ้าผมกลับชอบมันขึ้นมา ผมว่าเป็นการเลือกแนวทางสีที่ถูกต้อง

วินอยู่ในครอบครัว Prada มา 3 ปีได้มีโอกาสชมโชว์ที่มิลานหลายคอลเลกชั่นได้ไปดูการทำงานของแบรนด์ที่ Industrial Headquarters ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกับเจ้าของและดีไซเนอร์ของแบรนด์เรียกว่าสัมผัสหลากหลายแง่มุมของแบรนด์ระดับโลกวินได้เรียนรู้อะไรจากประสบการณ์เหล่านี้บ้าง?
พอเป็นธุรกิจแฟชั่น ผมว่ามันไม่มีหลักสูตรตายตัว เช่นเสื้อที่ออกมา ดีไซน์แบบไหนคือถูกหรือผิด ผมมองว่ามันคือวงการของความคิดสร้างสรรค์ ไม่เหมือนวงการอาหารที่มีอร่อยกับไม่อร่อย ถ้าไม่อร่อยก็คือกินไม่ได้ (หัวเราะ) ส่วนอร่อยก็ยังมีความอร่อยในหลายมุม แต่เบื้องต้นคืออร่อยหรือไม่อร่อยก่อน แต่สำหรับเสื้อผ้าผมมองว่ามันหลากหลาย คือมันกว้างมากในการจะตัดสินว่าอะไรสวยหรือไม่สวย และประสบการณ์กับแบรนด์ทำให้เรามองเห็นว่าวิธีคิดของเขาเป็นอย่างไร วิธีพรีเซนต์ของเขาหรือสตอรี่ที่เขาใช้เป็นรูปแบบไหน ซึ่งทำให้เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงเติบโตเป็นแบรนด์ที่ใหญ่มากได้
Photographer: Nucha Jaitip
Fashion Editor: Watcharachai Nun-ngam
Writer: Weeranart Chotipuntu
Make-up: Yothin Chuaysri / Hair: Akkarapong punkaew
Photographer Assistants: Chinnawat Jaichalad, Pratya Ngentawornwattana, Pradipat Khemngern
Stylist Assistants: Panithan Prasongsanti, Thanawat Nitithanaiyaphong









