เปิดประตูสู่โลกการการแสดงกับ ‘เก่ง-หฤษฎ์ บัวย้อย’ และ ‘น้ำปิง-นภัสกร’ ในบทบาทใหม่สุดท้าทาย

ในโลกของการแสดง บางครั้งสิ่งที่ผู้คนจดจำไม่ได้มีเพียงแค่บทบาทหรือตัวละครที่ถูกนำเสนอออกมาเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงพลังในตัวตนของเหล่านักแสดง ที่ได้ส่งผ่านหน้าจอสู่ผู้ชม และสำหรับ ‘เขมจิราต้องรอด’ ซีรีส์ Boys Love คือหนึ่งในเครื่องพิสูจน์นั้น ด้วยความสามารถทางการแสดงและเคมีที่เข้ากัน ระหว่าง เก่ง-หฤษฎ์ บัวย้อย และ น้ำปิง-นภัสกร ปิงเมือง จากค่ายดูมันดิ ที่ได้ร่วมกันรังสรรค์ผลงานที่เต็มไปด้วยมิติการแสดงที่หลากหลาย ในเส้นเรื่องสุดเข้มข้น พัฒนาการในความสัมพันธ์ของตัวละคร ตลอดจนเส้นทางการทำงานในอนาคตที่ทั้งคู่ร่วมกันสร้าง

Cool Guy ฉบับนี้ เราจะพาทุกคนไปทำความรู้จักกับเก่ง-น้ำปิงให้มากขึ้น ตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกเขาได้พบกัน ความท้าทายในการเข้าถึงตัวละคร ไปจนกระทั่งมุมมองความคิดของแต่ละคน และคุณจะรักพวกเขามากขึ้น ไม่แพ้ตัวละครที่พวกเขาได้ถ่ายทอดในซีรีส์จนแฟนๆ ตกหลุมรักเลย

ตอนพบกันครั้งแรกทั้งคู่มีความรู้สึกต่ออีกฝ่ายอย่างไร

เก่ง: ต้องย้อนไปตอน line-up เลยครับ ช่วงเปิดตัวเจน 3 คือเก่งไม่รู้เลยว่าในเจนจะมีใครบ้าง จนกระทั่งวันเปิดตัว เราก็งงๆ เพราะแต่ละคนเพิ่งได้มาเจอกัน ครั้งแรกที่เจอกันเลย เก่งรู้สึกว่า คนนี้น่าสนใจดี  ดูเป็นคนเรียบร้อยและกล้าแสดงออก ด้วยอินเนอร์ ด้วยบุคลิกอะไรแบบนี้

น้ำปิง: อย่างที่พี่เก่งบอก เราเจอกันครั้งแรกที่งาน line-up ครับ ตอนนั้นน้ำปิงยังไม่ทราบเหมือนกันว่างานจะเป็นยังไง เพราะเราเพิ่งเข้ามาใหม่ๆ พอน้ำปิงเซ็นสัญญาปุ๊บ ขึ้นเวที line-up ไปเจอกับเขาเลย พอได้เจอรู้สึกว่าเขาดูเป็นคนเท่ๆ จำได้เลยตอนแรกนึกว่าเขาเป็นลูกครึ่งด้วย แต่เขาไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา ตอนนั้นคิดในใจว่าผู้ชายคนนี้ไม่ครึมก็ขี้เก็กแน่ๆ (หัวเราะ) แล้วยังคิดด้วยว่าไม่น่าจะเป็นคนที่เราสนิทด้วยได้ ซึ่งช่วงแรกที่น้ำปิงได้ทำความรู้จักเขา เขายังไม่ค่อยแสดงออกเท่าไหร่ และมีกำแพงมากๆ ทำให้เรารู้สึกท้าทายที่จะคุยด้วย บางทีเราก็อยากรู้นะว่าเขาคิดอะไรอยู่ เลยชอบไปแหย่เล่น แล้วกลับมานั่งคิดว่าเขาจะรำคาญเรารึป่าว (หัวเราะ)

อะไรคือความยากที่เราได้พบเจอจากการทำงานร่วมกันในฐานะ ‘พ่อครูภรัณ’ และ ‘เขมจิรา’

เก่ง: ความยากสำหรับซีรีส์เรื่องนี้ คือตัวละครนี่แหละครับ เพราะว่าต่างคนต่างเล่นเป็นคาแรคเตอร์ที่มีบุคลิกและนิสัยที่ contrast กันพอสมควร บวกกับนิสัยของตัวละครที่ค่อนข้างซับซ้อนและภูมิหลังความสัมพันธ์ที่เข้าใจยาก แถมมีเรื่องภพชาติอะไรแบบนี้เข้ามาเกี่ยวอีก ทำให้เราต้องทำการบ้านเยอะมากๆ ต้องมีการปรับจูนกันก่อนเข้าซีนเสมอ เก่งว่าน่าจะเป็นเรื่องนี้

น้ำปิง: ของน้ำปิงเป็นเรื่องของตัวละครเหมือนกันครับ คือสำหรับซีรีส์เรื่องนี้ เราไม่สามารถเล่นเป็นตัวละครได้แบบตรงไปตรงมาขนาดนั้น มันมีความ high context ในการสื่อสารกันตลอดเวลา ตัวละครพูดอีกอย่าง คิดอีกอย่าง มันเลยทำให้เราต้องใช้วิธีการเล่นแบบ double layer คือเวลาเราคิด เราต้องคิดอีกแบบ แต่เวลาแสดง เราต้องแสดงอีกแบบ อย่างเช่นตัวเขมเองก็เป็นตัวละครที่ต้องคุยกับเสียงในหัวเยอะ และต้องเจอผีด้วย ซึ่งผีพวกนี้ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เขมต้องเจอมาตลอดชีวิตเช่นกัน มันเลยต้องอาศัยการตีความในการแสดงของเรา ให้มันไม่มากไป ไม่น้อยไปสำหรับการแสดงออก

ในการทำงานร่วมกัน ทั้งสองคนปรับตัวเข้าหากันอย่างไรบ้าง

เก่ง: ก่อนเริ่มโปรเจ็กต์เรามีคลาส Workshop ด้วยกันเยอะมากครับ เลยมีโอกาสได้ทำความรู้จักกันเยอะ และก่อนเริ่มซีน เก่งกับน้ำปิงจะชวนกันคุย ชวนกัน relax ก่อนเสมอ เพื่อให้เรารู้สึกคุ้นชินกันในทุกๆ วัน มีการสกินชิปกันบ้าง เพื่อที่ว่าเวลาเข้าซีนเราจะได้ไม่เกร็ง เพราะว่าบางทีการที่เราเจอกันทุกวัน ไม่ได้หมายความว่าเราจะชินกันทุกครั้งนะ บางวันเอเนอร์จี้แต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน มู้ดแต่ละวันก็ไม่เท่ากัน อย่างน้อยการที่เราได้พูดคุยหรือการที่เราได้จูนกันก่อนจะเริ่มทำงาน ช่วยให้การทำงานของเรามีประสิทธิภาพมากขึ้น

น้ำปิง: ถึงแม้ว่าเราจะเคยเจอกันในรายการมาแล้ว แต่มีอะไรที่เราต้องปรับจูนกันอีกเยอะเลย แบบพอเราได้มารู้จักกันจริงๆ มีบางแง่มุมที่เราพึ่งเริ่มจะเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา จนบางทีเราต่างก็ตกใจกันและกันในจุดนี้ เลยต้องมีการปรับตัวในแง่ของ emotional support มากขึ้น อย่างน้ำปิงเองก็เรียนรู้วิธีการแสดงออกของเขามาขึ้น เขาก็เรียนรู้วิธีการแสดงออกของเรามากขึ้น

ตัวละครที่แต่ละคนสวมบทบาท เหมือนหรือแตกต่างจากตัวตนเราจริงๆ อย่างไร

เก่ง: จริงๆ เก่งกับพ่อครู เราคล้ายกันมากครับ คือตัวพ่อครูภรัณเป็นคนที่เคร่งและมีระเบียบวินัยมากๆ ด้วยความที่เป็นหมอธรรม และต้องรับผิดชอบอะไรหลายๆ อย่าง เพราะฉะนั้นภาพที่ทุกคนเห็นจึงเป็นพ่อครูที่สุขุม นิ่ง น่าเคารพ แต่ความเป็นจริงคือ ข้างในตัวพ่อครูเองก็มีความรู้สึกเหมือนกับทุกคน มีความอ่อนไหว มีความรัก ซึ่งคล้ายๆ กับเก่ง คล้ายกันในแง่ที่ข้างในเราเป็นเด็กมากๆ อ่อนไหวง่ายมากๆ แต่ในพาร์ทของการทำงานของเก่ง เก่งจริงจังขึ้น นิ่งขึ้น มันเป็นสิ่งที่เก่งสร้างขึ้นมาเพื่อทำให้เราเติบโตและทำงานได้กับทุกๆ คน

น้ำปิง: เขมจิราเหมือนกับน้ำปิงมากในแง่ของความ sensitive ทางอารมณ์ ตอนแรกน้ำปิงไม่รู้ตัวเลย แต่พอเราได้เริ่มถ่ายทำ เรารู้สึกได้เลยว่าเรา sensitive ขึ้นเยอะมาก อย่างเช่นบางทีเวลาที่พี่เก่งเขาเปลี่ยนบีตพูด จากเสียงปกติเป็นเสียงที่ดุขึ้น เราก็จะคิดไปแล้วว่าเขาโกรธเหรอ ทำไมถึงพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้ เขมก็เหมือนกันเวลาที่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้ เขาจะ sensitive มาก โดยเฉพาะเรื่องแม่ เรื่องความตาย หรือกระทั่งตอนโดนพ่อครูดุ ซึ่งบางทีน้ำปิงก็แอบคิดนะ ว่าน้ำปิงอาจจะได้เขมจิรามาเยอะไปหรือเปล่า คือน้ำปิงร้องไห้ไม่หยุดเลย (หัวเราะ)

สำหรับซีรีส์เรื่องนี้ ทั้งสองคนมีวิธีเข้าถึงบทบาทตัวละครอย่างไร

เก่ง: เก่งไปทำการบ้านในเรื่องของแอ็กชั่นมาครับ ไปดูหนังที่มีเรื่องเกี่ยวกับเวทมนตร์ เกี่ยวกับความเชื่ออะไรแบบนี้ แล้วก็มาสร้างภาพในหัวนิดหนึ่งว่าเราจะออกแบบตัวละครของเรายังไง มีการสร้าง background ตัวละครขึ้นมา ส่วนเรื่องคาถาอาคมอะไรพวกนี้ คือเก่งไม่ได้เจาะลึกขนาดนั้น แต่ด้วยความที่ตัวละครพ่อครู เป็นตัวละครสายพุทธคุณ ดังนั้นเราจะคุ้นชินกับบทสวดอะไรพวกนี้อยู่แล้ว บวกกับเก่งโตที่เหนือด้วย ประเพณีระหว่างอีสานกับเหนือมีความคล้ายกันอยู่ เก่งเลยรู้สึกว่าไม่ไกลตัวมาก แล้วเก่งก็ไปฝึกภาษาอีสานมาครับ สำหรับเก่งส่วนนี้ยากอยู่ แต่เก่งจำเป็นสำเนียงกับเมโลดี้เอา ให้เพื่อนๆ ช่วยสอน เก่งขอบคุณทุกคนสำหรับคำชมนะครับ

น้ำปิง: วิธีการของน้ำปิงคือเราต้องเปิดใจให้ตัวละครและสร้าง background ของตัวละครให้แข็งแรงมากๆ เราต้องเขียนออกมาว่า ตัวละครชอบอะไร ใช้ชีวิตยังไง มองโลกแบบไหน ยิ่งทำละเอียดก็จะยิ่งเห็นภาพ แล้วเอาภาพเหล่านั้นมาทำเป็น mood board ชีวิต พอเห็นภาพมากขึ้น ค่อยเริ่มเอากลับมาตีความในแบบของเรา การทำแบบนี้ช่วยให้เราเห็นเหตุผลในการคิดของตัวละครมากขึ้น และทำให้เราเชื่อในตัวละครนั้นๆ มากขึ้น พอไปอ่านบท เราจะ tune in ได้ง่าย และมีอีกวิธีคือฟังเพลงครับ ฟังเพลงที่ให้มุมมองเดียวกับเขมจิรา อย่างเพลงนิทาน (Musketeers) ที่ให้ความรู้สึกถึงการตะเกียกตะกาย ทะเยอะทะยาน อันนี้ก็ช่วยได้

แต่ละคนได้เรียนรู้อะไรจากการเล่นซีรีส์เรื่องนี้บ้าง

เก่ง: เก่งรู้สึกว่า เก่งทำงานกับคนหมู่มากได้เก่งขึ้น เพราะว่าพอทำงานกับคนเยอะๆ ทุกวัน พวกเขาค่อยๆ สอนให้เราโตขึ้น ให้เรายอมรับในตัวเองได้ดีขึ้น กับพาร์ตเนอร์อย่างน้ำปิง เรามีการปรับจูนข้อดีข้อเสียของกันและกัน ได้แชร์เรื่องราวต่างๆ ด้วยกัน เป็นสิ่งที่เก่งรู้ว่ามันดีมากๆ เลย

น้ำปิง: สิ่งที่ได้เรียนรู้เลย คือความตั้งใจต้องมาก่อน เรายอมรับเลยว่าพื้นฐานการแสดงเรามันยังไม่แน่นพอ เพราะฉะนั้นการที่เราจะเริ่มเล่นซีรีส์ โดยเฉพาะเรื่องที่เราเป็นตัวหลักด้วยแล้ว เราเลยต้องตั้งใจทุกๆ ครั้ง จะมาเล่นๆ ไม่ได้ เราไม่อยากมีความรู้สึกเสียดายที่ทำได้ไม่เต็มที่ แล้วด้วยยิ่งด้วยซีรีส์อะเนอะ ไม่รู้ว่าในชีวิตคนเรามันจะได้เล่นกี่เรื่อง แล้วเราเป็นคนได้รับโอกาสนี้มา ดังนั้นสำหรับเราความตั้งใจต้องมาก่อน ที่เหลือว่ากัน ถ้าใจมันสู้ที่เหลือมันจะไปได้

ทั้งคู่เชื่อเรื่องดวงชะตาไหม และมีความเชื่ออะไร ช่วยแชร์ให้ฟังหน่อย

เก่ง: มาทำซีรีส์เกี่ยวกับความเชื่อ ถ้าไม่เชื่อก็กระไรอยู่ แต่เก่งเพิ่งมาเป็นสายมูพักหลังเองครับ คือเราทำเอาความสบายใจ ปกติเก่งจะเป็นสายวัดไทย จะชอบไปไหว้ท้าวเวสสุวรรณ แล้วก็มีไหว้พญานาค อะไรประมาณนี้ แต่อย่างที่บอก เก่งเน้นเอาความสบายใจ

น้ำปิง: เชื่อมากครับ เชื่อสุดๆ น้ำปิงไหว้ทุกพระ พระไทยก็ไหว้ พระพิฆเนศก็ไหว้ วัดแขกก็ไป เราไปทุกสาย เพราะเราเป็นคนไทย และคนไทยแปลว่าอิสระ (หัวเราะ) ก็จะดูไพ่ยิปซีนี่แหละ เพราะปกติที่บ้านเนี่ยชอบดูดวงไพ่ยิปซีอยู่แล้ว แต่เราไม่ได้เป็นคนเชื่อดวงทั้งหมดนะครับ บางอย่างถ้าไม่โดนใจเราก็ไม่เอา ไม่เคลม

ถ้าเลือกพลังวิเศษได้คนละ 1 อย่าง จะเลือกอะไร และเพราะอะไร

เก่ง: ผมอยากท่องโลกจักรวาลได้ ฟีลแบบซูเปอร์ฮีโร่ท่องอวกาศ รู้สึกแฟนตาซีดี ดูไม่น่าเป็นไปได้ ถ้าได้ไปก็จะไปสำรวจดาวอื่น แล้วส่งข้อมูลกลับมาที่ไทย เป็นฟีลนักสำรวจไป

น้ำปิง: เอาจริงน้ำปิงอยากเป็นแบบ ดร.สเตรนจ์ เปิดประตูมิติ แล้วเล่นกับความจริง ภาพลวงตาอะไรแบบนี้ น่าจะเจ๋งดี และที่สำคัญคือท่องมัลติเวิร์สได้ อยากเห็นเหมือนกันว่า เก่ง-น้ำปิงในมัลติเวิร์สอื่นจะเป็นยังไง

ถามถึงอนาคตบ้าง มีบทบาทไหนที่ทั้งคู่อยากจะลองเล่นหรือลองทำอะไรบ้างไหม เบื้องหน้าหรือเบื้องหลังก็ได้

เก่ง: จริงๆ เก่งอยากเป็นศิลปินหรือ Song Writer ครับ แบบตื่นมาเข้าห้องอัด ทำเพลง เก่งมีความฝันที่อยากเป็นศิลปินตั้งแต่เด็กๆ แล้ว อยากร้องเพลงที่ตัวเองแต่งเอง เดี๋ยวแต่งไปให้น้ำปิงด้วย เผื่อน้องอยากร้อง

น้ำปิง: จริงๆ ยังอยาก explore ในแง่ของการแสดงอยู่นะ อยากลองเล่นบทคนรวยบ้าง อยากเป็นคุณหนูเอาแต่ใจบ้าง อย่างชลลี่ ในน้ำตากามเทพ (หัวเราะ) เพราะว่าที่ผ่านมาใช้ชีวิตรับบทเป็นคนทำงานหนักตลอดเลย อีกอย่างคือน้ำปิงอยากเล่นcomedy ให้ดี เพราะสำหรับเรา comedy คือยากมาก ถ้าทำไม่ถึงคืองง จังหวะไม่ดีคือตุย แต่ถ้าเราทำได้ ความสามารถเรามันจะกว้างขึ้น

หลังจากที่ซีรีส์เริ่มออนแอร์มา กระแสตอบรับดีมาก มีอะไรอยากจะฝากถึงแฟนๆ บ้าง

เก่ง: อยากบอกว่าขอบคุณและภูมิใจในตัวทุกคนมากๆ ครับ มันเกินฝันของพวกเราไปแล้ว ด้วยความตั้งใจของพวกเราและทีมงานทุกคน พอพบว่ากระแสตอบรับดี พวกเราดีใจมากๆ ครับ และรู้สึกขอบคุณทุกคนมากๆ ที่ยอมรับและซัพพอร์ตเขมจิราต้องรอดเสมอมา 

น้ำปิง: ขอบคุณทุกคนมากๆ เช่นกันครับ ที่ซัพพอร์ตเขมจิรา เพราะว่า เขมจิราต้องรอด เป็นเรื่องที่ทำให้เก่ง-น้ำปิงถูกค้นพบเยอะมาก และเป็นเรื่องที่ทำให้เห็น potential ของคู่เราว่าจะไปได้อีกไกลแค่ไหน ขอบคุณหลายคนที่ยังอยู่กับเราและซัพพอร์ตกันเสมอ ถ้าไม่มีทุกคนมันคงจะเงียบเหงา และเราคงไม่เป็นเก่ง-น้ำปิงที่สดใสกันขนาดนี้ อยากบอกทุกคนนะครับว่าพวกเรารับรู้ถึงการมีอยู่ของทุกคนเสมอ ขอบคุณทุกคนมากๆ ครับ

Photographer: Annop Dawwaset 
Fashion Editor: Watcharachai Nun-ngam 
Writer: Siripatsorn Artnarongrith