ก่อนจะถึงพิธีปิดมหกรรมกีฬา โอลิมปิก PARIS 2024 ก็ขอเล่าถึงการได้เข้าร่วมชมพิธีเปิดโอลิมปิกในครั้งนี้ สิ่งที่คนทั่วโลกเห็นจากการถ่ายทอดสดกับการได้เป็นหนึ่งในผู้ชมในสถานที่จริงนั้นช่างแตกต่างกันเหลือเกิน ถ้าจะมีการจัดพิธีเปิดที่ไม่ได้อยู่ในสถานที่เดียวกันหรืออยู่ในสนามกีฬา ก็ขอบอกว่าอยู่ที่บ้านนั่งดูทีวีสบายกว่าและได้เห็นทุกๆ อย่างเยอะกว่ามาก(Photography courtesy of OMEGA, Some of photography by Sethapong P.)
สรุปย่อๆ
ถ้าจัดพิธีการเปิดโอลิมปิกแบบนอกสนามแบบนี้อีก การดูการถ่ายทอดสดที่บ้านจะดีกว่าการมาชมในสถานที่จริง เพราะไม่อาจคาดเดาได้ว่าตรงที่เรานั่งนั้นจะได้ชมกิจกรรมหรือการแสดงใดๆ บ้าง สำหรับเราในครั้งนี้ไม่มีการแสดงใดๆ ตรงที่เรานั่งชมเลยนอกจากเห็นเรือนักกีฬาผ่านไปอย่าง”อ่อม”ฝน
การจัดพิธีเปิดที่เน้นการนำเสนอเรื่องราวต่างๆ ผ่านการถ่ายทอดสด ทำให้เราที่นั่งชมที่สถานที่จริงไม่อาจทราบได้เลยว่าอะไรที่เกิดขึ้นจริงๆ หรืออะไรเป็นการบันทึกการแสดง แต่ที่แน่ๆ ที่ตัวคาแรคเตอร์เชิญคบไฟที่วิ่งผ่านไปตามจุดต่างๆ นั้นเป็นการบันทึกเทปไว้เป็นส่วนใหญ่เพราะฟ้าใสเมฆสวยในขณที่เวลาจริงๆ คือฟ้ามืดเพราะเมฆพาฝนที่ตกหนักแบบไม่หยุดตลอดเกือบสี่ชั่วโมงที่นั่งชม ถ้าจะเน้นเส้นเรื่องที่บันทึกเรื่องราวต่างๆ ไว้แล้ว ให้คนที่มาชมพิธีเปิดไปนั่งชมในสนามกีฬาที่จัดพิธีเปิดจะดีกว่าเพราะยังรู้สึกมีส่วนรวมกับพิธีเปิด เพราะอย่างไรก็ต้องดูภาพเหตุการณ์ต่างๆ จากหน้าจออยู่ดี
เจ้าภาพของเราคือ OMEGA จัดกิจกรรมต่างๆ สำหรับการมาชมพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก PARIS 2024 อย่างดีมากๆ ประทับใจทุกอย่าง และเปิดโลกการชมกีฬาจนชื่นชอบการแข่งขันกีฬาหลายรายการที่ไม่เคยคิดสนใจมาก่อน และหลายๆ รายการจัดขึ้นในสนามที่ตั้งอยู่ในสถานที่ไอคอนิกของปารีส รวมถึงการได้ไปเยือน OMEGA House ที่ถือเป็นความประทับใจอย่างมากเพราะมีข้าวของที่เป็นชิ้นพิเศษเกี่ยวข้องการกีฬากับ OMEGA จัดแสดงอยู่ด้วย
รวมๆ ชอบบรรยากาศของ PARIS 2024 ทั้งกรุงปารีสที่สวยงามและคนไม่พลุกพล่านอย่างที่คิดเพราะการจัดการระบบการจราจรใหม่ที่มีโซนห้ามรถผ่านเป็นชั้นๆ การเดินเล่นในปารีส หรือการเดินไปหามุมถ่ายรูปคบเพลิงตอนตีสองตีสามก็ไม่ใช่เรื่องน่ากลัว ตำรวจแน่นหนาตามถนนหนทาง
เชิญอ่านบทความเต็มๆ ต่อไป
จริงๆค่อนข้างตื่นเต้นเมื่อทราบว่าจะได้เป็นแขกพิเศษของ OMEGA ผู้เป็น Official Timekeeper ของโอลิมปิกในครั้งนี้และทุกๆ ครั้งตั้งแต่มีมหกรรมกีฬาโอลิมปิกยุคใหม่ ทุกอย่างมีการเตรียมตัวล่วงหน้านานมาก การจัดการที่มีระบบของ OMEGA การลงทะเบียนต่างๆ เชื่อมโยงไปถึงการจัดระบบการเข้าชมทั้งพิธีเปิดและกีฬาต่างๆที่เราจะได้ไปชม ทุกอย่างผ่านระบบออนไลน์ทั้งหมด
เล่าเรื่องบัตรเข้าชมพิธีเปิดและกีฬาต่างๆ ก่อน แน่นอนว่าเจ้าภาพของเราคือ OMEGA จะจัดกำหนดการต่างๆไว้ล่วงหน้าแล้วว่าเวลาไหนเราควรจะทำอะไร เพราะนอกจากพิธีเปิดแล้วเรายังจะได้ชมกีฬาที่จัดขึ้นในสถานสถานที่สำคัญๆ ต่างๆ เท่าที่เวลาของเราจะอำนวย เราต้องโหลดแอพพลิเคชั่น Paris 2024 และ Paris 2024 Ticket มาไว้ในโทรศัพท์มือถือ ซึ่งใช้ได้ทั้งสองระบบ อย่าลืมว่าปีนี้สปอนเซอร์หลักของงานคือมือถือระบบแอนดรอยด์ โดยบัตรเข้าชมต่างๆจะถูกส่งเข้าอีเมล์ของเรา เพื่อยืนยันที่นั่ง ขณะเดียวกันในแอพ ก็จะขึ้นมาเรียงลำดับไว้เลยว่าวันไหนเราต้องชมกีฬาชนิดใดบ้าง การผ่านเข้าไปชมก็จะเป็นการสแกน QR Code ที่ปรากฏ ทุกอย่างสะดวกราบรื่นมาก เท่าที่ทราบก็คือบัตรชมกีฬาต่างๆสามารถโอนให้ผู้อื่นได้ คือถ้าเราไม่ไปชมจะเปลี่ยนให้อีกคนไปก็สามารถโอนให้ได้อย่างง่ายดาย
แต่สิ่งที่เราอาจจะมีประสบการณ์เหมือนผู้ชมทั่วไปก็คือการเดินทางไปสถานที่ชมกีฬา เพราะทาง OMEGA เตรียมไว้ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นพาหนะหรือแม้แต่วันชมพิธีเปิดเราต้องเดินไปซึ่งไม่ได้ไกลมาก คือเค้าคิดแล้วล่ะว่าควรพักที่ตรงไหนเพื่อจะไปถึงจุดชมวิธีการเปิดได้ง่ายที่สุดด้วยการเดิน เพราะถนนที่ใกล้กับสถานที่จัดงาน ที่เรียงรายไปสองฝั่งแม่น้ำแซนในระยะทาง 6 กิโลเมตรนั้นจะมีการปิดเส้นทางจราจรเป็นระยะๆ หลายคนอาจจะทราบอยู่แล้วว่าปารีสเป็นเมืองที่ออกแบบเพื่อการเดินเท้า บางทีเราดูระยะทางจากแผนที่หรือดูแลนด์มาร์กของจุดหมายด้วยสายตา เราจะรู้สึกเหมือนไกลแต่เดินจริงๆแล้วไม่ไกลอย่างที่คิด ด้วยมีถนนตัดสานกันไปเหมือนใยแมงมุม
เรามาถึงปารีสในตอนสายๆ ที่กลัวว่าจะเจอกับคิวผ่านตรวจคนเข้าเมืองเป็นชั่วโมงๆ ตามปกติเวลาเรามาปารีสช่วงฤดูร้อนหรือฤดูท่องเที่ยวก็ไม่เจอแบบนั้น และทางเจ้าภาพก็เตรียมให้เราผ่านทางช่องทางพิเศษ ทุกอย่างเลยง่ายกว่าที่คิด และมาถึงจุดหมายคือโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล ปารีส ซึ่งตั้งอยู่บนถนนฟาร์บูร์ก แซงตอนอเร่ โดย OMEGA ทำให้ที่นี่เป็นที่พักของทีม OMEGA รวมทั้งแขกที่มาร่วมงาน เราจึงเห็นโลโก้ของ OMEGA อยู่ในสวนตรงกลางของโรงแรม โดยทุกคนจะได้รับป้ายห้อยคอไว้ประจำตัวสำหรับผ่านเข้าออกโรงแรม ลืมบอกไปว่าการเดินทางมาถึงใจกลางของกรุงปารีสซึ่งจะมีพิธีเปิดโอลิมปิก และเป็นสถานที่จัดการแข่งขัน ตามจุดต่างๆของเมืองไม่ได้ยากอย่างที่คิดไว้ เพราะท้องถนนค่อนข้างโล่งจะด้วยการจำกัดยานพาหนะซึ่งมีเป็นชั้นๆ ส่วนถนน ฟ.แซงตอนอเร่ จะให้เฉพาะรถที่มีใบอนุญาตบางชนิดเข้ามาได้เท่านั้น ถนนที่เคยพลุกพล่านจอจและรถติดยาวคับคั่งทั้งวันนั้นจึงเงียบสงบน่าเดินเล่นเป็นอย่างมาก
หลังจากการพักผ่อนตามอัธยาศัยช่วงเย็นเราออกไปชมกีฬารักบี้ 7 คน ที่สนาม Stade de France ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่จัดพิธีปิดโอลิมปิกในครั้งนี้ด้วย สนามนี้อยู่นอกเมืองเกือบครึ่งทางไปสนามบิน CDG ความที่เป็นนัดแรกซึ่งทีมชาติฝรั่งเศสได้ลงแข่งด้วย จึงมีผู้มาชมกันแน่นสนาม แม้ไม่ใช่ผู้สันทัดกีฬาชนิดนี้แต่การได้เข้ามาชมในสนามในบรรยากาศที่คึกคักเต็มไปด้วยเสียงเชียร์รวมทั้งการเล่นเวฟนั้น ช่างเป็นบรรยากาศที่พิเศษเป็นอย่างมาก อีกข้อสังเกตหนึ่งคือกราฟฟิคหรือการใช้ลวดลายและสัญลักษณ์ต่างๆของโอลิมปิกครั้งนี้ถูกใช้อย่างถูกที่ถูกตำแหน่งและสร้างความพิเศษให้กับสถานที่สถานที่ สนามแข่งขันหญ้าเทียมสีเขียวถูกล้อมด้วยสนามหญ้าเทียมสีม่วง เสาที่เป็นประตูนั้นเป็นไฟกระพริบหลากสีก็ได้หรือถ้าเตะลูกรักบี้ผ่านประตูก็จะกลายเป็นสีเขียวแต่ถ้าไม่ผ่านตัวเสาก็จะกลายเป็นสีแดง นอกจากนี้ยังมีดีเจเปิดแผ่นให้เข้ากับช่วงจังหวะเวลา คือเป็นการดูรักบี้ที่สนุกมากๆ อาจจะเพราะช่วงการแข่งขันจะสั้นมากต่างจากการแข่งรักบี้แบบ 12 คน เราได้ดูแข่งเพื่อเข้ารอบถึงสี่คู่ คือความสนุกตื่นเต้นและทำให้คาดหวังว่าพิธีเปิดในวันพรุ่งนี้จะต้องเป็นอะไรที่ว้าวมาก
เช้าวันต่อมาเรามีโปรแกรมแต่เช้าตรู่ ไม่ใช่การชมกีฬาแต่ทาง OMEGA ได้จัดการไปชมสถานสถานที่อย่างมงต์มาร์ต ซึ่งทุกคนพร้อมใจกันไปแม้หลายหลายคนจะมาเที่ยวปารีสจนปรุ เพราะตามโปรแกรมของเจ้าภาพของเราจะจัดให้มีการชมไร่องุ่นและชิมไวน์ของมงต์มาร์ต ซึ่งปกติไม่ได้เปิดให้คนเข้าไปชมนอกจากจะขอมาเป็นครั้งๆ ไป ตรงไร่องุ่นบนมุมมาทนี้เดินผ่านหลายรอบแล้วเพราะชอบมาเดินเล่นบนนี้ถ้ามีเวลา แต่ก็ไม่เคยได้เข้าไปสักที มาช่วงนี้ผลองุ่นเพิ่งแตกช่อและขึ้นเป็นลูกเล็กๆ ในขณะที่ใบองุ่นก็เขียวขจีเป็นภาพที่สวยงามมาก ที่นี่เป็นไร่องุ่นแห่งเดียวที่ใกล้ใจกลางกรุงปารีสมากที่สุดและมีพื้นที่เพียงเล็กน้อยแต่ว่าถ่ายรูปรูปแล้วสวยเหลือเกินเพราะแวดล้อมไปด้วยสถาปัตยกรรมในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ถ้ายังองุ่นและไวน์ที่ผลิตจากไร่นี้จะถูกนำไปจำหน่ายเพื่อการกุศลมากกว่า มีไกด์คนไทยที่มาด้วยบอกว่าบ้านของเธออยู่แถวนี้แต่ไม่เคยมีโอกาสได้ชิมไวน์จากไร่นี้เลยเพราะไม่ได้ผลิตมาเพื่อการขายเป็นหลัก
มื้อเที่ยงเราแวะที่โรงเตี๊ยม Lapin Agile ที่เก่าแก่และเติบโตมากับย่านมงต์มาร์ต โดยด้านในยังคงบรรยากาศของโรงเตี๊ยมแบบโบราณไว้ มีนักดนตรีมาเล่นเพลงสนุกๆ เหมือนย้อนไปยุคต้นศตวรรษที่ 20 แต่พื้นที่ค่อนข้างแน่นเพราะแขกของ OMEGA มีมากกว่า ร้อยคน เลยเดินออกมาแต่มีคนบอกให้ไปที่สวนหลังร้าน ปรากฏว่าเค้าเพิ่งจะมาตั้งโต๊ะบุฟเฟ่ต์เนื่องจากฝนตก จริงๆตั้งแต่เช้าฝนก็ตกมาตลอดมีหยุดบ้างปรอยๆ บ้างแต่ไม่ตกหนัก สรุปก็คือมื้อกลางวันของเราคือบุฟเฟ่ต์ตรงสวนหลังร้านนั่นเอง เป็นอาหารฝรั่งเศสแบบรับประทานง่ายแต่อร่อยทุกอย่าง แม้แต่เนื้อสเต็กที่หันเป็นชิ้นพอคำ ก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไมเขาเสิร์ฟแบบนี้แล้วยังอร่อย ระหว่างรอจัดโต๊ะก็มีศิลปินมานั่งสเก็ตภาพถ้าเราไปนั่งเป็นแบบให้เขา และมีศิลปินตัดกระดาษที่ทำเป็นรูปด้านข้างของเรา ด้วยความที่แขกมีจำนวนมากและทุกคนก็อยากจะได้ผลงานที่เป็นรูปของตัวเอง หลังมื้อกลางวันเหล่าศิลปินเลยต้องตามพวกเรามาจนถึงโรงแรมและให้บริการต่อ ต้องบอกตรงๆ ว่าเราเป็นกลุ่มแรกๆ ที่ให้พวกเขาทำรูปเหมือนให้เพราะปกติถ้าไปนั่งให้ศิลปินตรงมงต์มาร์ตทำให้ ราคาก็หลายพันอยู่ แถมศิลปินที่ทาง OMEGA เลือกมาก็ต้องเลือกคนที่ฝีมือดีมากๆ เป็นกิจกรรมที่หลายหลายคนประทับใจมาก
วันนี้ฝนตกทั้งวัน แต่พวกเราก็พยามมองโลกในแง่ดีว่าช่วงค่ำที่จะเป็นพิธีเปิดโอลิมปิกฝนคงลาฟ้า บางคนลามไปถึงถามว่าทางคนจัดงานรู้พิธีปักตะไคร้มั้ย อันนี้ทางเราก็ไม่ทราบ แต่ที่ทราบคือแบรนด์ใหญ่ใหญ่เวลาจะจัดงานก็จะจะมีพ่อหมอทำพิธีไล่ฝน แววมาว่าพ่อหมออยู่บราซิล ฉะนั้นบางงานที่จัดแล้วฝนก็ตกเราก็คิดกันว่าพ่อหมออาจจะคำนวณโซนเวลาผิด
ทางเข้าของเราอาจจะเป็นส่วนของสปอนเซอร์หลักหรืออย่างไรไม่ทราบแต่ไม่ได้มีความวุ่นวายสับสนใดใดและไม่มีคนมาออตรงทางเข้าเยอะ ทุกคนจะมาตามกลุ่มป้ายสปอนเซอร์ ระหว่างยืนรอเพียงชั่วครู่บางคนเห็นคนดังหลายคนเดินเข้าทางเดียวกัน มีการทักว่านั่นทอม ครุยส์ หรือเปล่าเห็นแวบๆ แต่หน้าตาหล่อเด้งโดดออกมาจากกลุ่มคนตรงนั้น นี่ก็บอกว่าไม่น่าใช่เขา จะมาเข้าทางนี้เหรอ แต่พอหลังจบพิธีปิดมีคนเซลฟี่กับทอม ครุยส์ ในสภาพเปียกปอนมะลอกมะแลกก็เลยคิดว่าเขาก็น่าจะอยู่โซนเดียวกับพวกเรานี่แหละ
เราเข้าไปนั่งชมตรงสแตนด์ที่นั่ง ด้วยความตื่นตาตื่นใจ เพราะมองไปทางขวาก็เห็นหอไอเฟลไกลๆ มองใกล้ใกล้ใกล้ก็เป็นสะพานที่สวยที่สุดของปารีสแต่การตั้งสแตนที่นั่งบนนั้นก็บดบังทำให้สะพานในค่ำคืนนี้ดูไม่สวยเลย ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำของเราก็เป็นสแตนที่นั่งและมีจอขนาดย่อม ซึ่งคนก็ให้ความเห็นว่าจอเล็กไปหน่อยสำหรับการจะให้เรานั่งชมจากฝั่งนี้ แต่ก็คิดในแง่ดีว่าถ้าเรือของกองทัพนักกีฬาหรือเรือของการแสดงผ่านไปเราจะได้เห็นชัดแบบของจริงตรงหน้า ซึ่งเอาเข้าจริงๆเรือของกองทัพนักกีฬานั้นบางประเทศเท่านั้นเองที่ดูตื่นตาตื่นใจแต่ส่วนใหญ่ก็จะมาแบบหงอยๆ เพราะฝนตกหนักในช่วงนั้น และไม่มีการแสดงใดใดตรงหน้าเราเลยทั้งสิ้น รวมทั้งไม่มีการแสดงบนเรือใดๆ ที่ผ่านมา
ส่วนตัวในฐานะผู้ที่เข้าไปชมพิธีเปิดในสถานที่จริง นั่ง บนแสตนด์ที่เป็นทำเลที่ดีมากแห่งหนึ่ง ก็ต้องบอกตามตรงว่าผิดหวังกับสิ่งที่ได้เห็นมาก ไม่ต้องนับกับการที่ฝนตกชนิดที่ฟ้ารั่วแทบจะตลอดพิธีเปิดเกือบ 4 ชั่วโมง เหตุการณ์นี้อยู่นอกเหนือการควบคุมของคน แต่เป็นสิ่งตอกย้ำให้ทุกอย่างยิ่งดูแย่ลงไประดับ 10 แต่การจัดพิธีเปิดโดยใช้แม่น้ำเป็นหลักและกองทัพนักกีฬาที่จะล่องมาด้วยเรือนั้นไม่เวิร์คอย่างที่คิด คือภาพจำลองแต่แรกที่เราเห็นผ่านการประชาสัมพันธ์คือขบวนเรือไม่ใช่เรือที่แล่นมาทีละลำ และในภาพนั้นก็ทำเป็นแสงสีทองส่องสวยงาม แต่ความจริงแต่ละลำก็ทิ้งช่วงห่างชนิดที่เบื่อไม่รู้จะทำอะไรและฝนก็ตกไม่หยุด และนักกีฬาทุกคนบนเรือก็อ่อมกัน เพราะฝนตกหนัก ที่คาดหวังว่าจะได้เห็นการแสดงใดๆ นั้นหมดไปตั้งแต่ชั่วโมงแรกของพิธีเปิด เป็นการนั่งชมหน้าจอ ท่ามกลางฝนตกหนักและภาพที่ปรากฏบนจอก็ย้อนแย้งกับความเป็นจริงอย่างบุคคลสมมติที่ถือคบเพลิงวิ่งไปทั่วกรุงปารีสนั้นช่วงไหนที่ถ่ายเห็นท้องฟ้าจะหลอกมากเพราะฟ้าในจอสีฟ้ามีเมฆขาวดูสวยงามในขณะที่ ของจริงเป็นฟ้ามืดเพราะเมฆฝนและฝนตกกระหน่ำ การจัดที่นั่งแบบกลางแจ้งนี้ไม่มีหลังคา ทุกคนจึงเปียกโดยถ้วนหน้า แม้ทาง OMEGA จัดเตรียมแจ็คเก็ตและเสื้อคลุมกันฝนรวมทั้งร่มให้ แต่ต้องนั่งตรงนั้นเกือบเกือบ 4 ชั่วโมงก็ทำให้ทุกคนเปียกชุ่มไปทั้งตัว เข้าใจว่าผู้จัดการก็คงคิดไม่ถึงว่าฝนจะมาตกในวันนั้นพอดี เพราะปกติในช่วงเดือนกรกฎาคมฝนแทบไม่ตกเลยเพราะเป็นฤดูร้อน ถึงจะตกก็ตกเพียงชั่วครู่ก็หาย นี่เหมือนฟ้าแกล้ง เพราะตกหนักแค่วันนั้น พอผ่านไปอีกวันตกแค่ช่วงเช้านิดหน่อยจากนั้นฝนก็ไม่ตกอีก แต่อย่างที่ทราบล่วงหน้าทางผู้จัดงานประกาศแล้วว่าไม่มีแผนสอง ต่อให้ฝนตกก็ต้องจัด
ทุกอย่างเข้าใจได้แต่แค่มาคิดว่าคนที่เสียบัตรเข้าชมแล้วได้เห็นอะไรที่ไม่ได้สร้างประสบการณ์ร่วมใดๆ ว่าได้เข้ามาร่วมชมพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกด้วยตัวเอง คือคนที่ดูหน้าจออยู่ที่บ้านยังจะเห็นอะไรที่น่าตื่นเต้นกว่ามาก เพราะการแสดงต่างๆ เกิดขึ้นคนละจุดและกระจายไปทั่วกรุงปารีส การแสดงบางอย่างก็เป็นการบันทึกเทป ส่วนเราที่นั่งชมอยู่จริงๆก็ไม่รู้เลยว่าการแสดงใดเกิดขึ้นจริงบ้าง เพราะตรงที่เรานั่งอยู่ไม่มีการแสดงใดๆ เลย แล้วยิ่งคนที่ซื้อตั๋วยืนชมซึ่งขายหมดก่อนเป็นปีๆ และที่ยืนชมของพวกเขาอยู่ไกลจากริมแม่น้ำ การมองเห็นจออีกฝั่งหนึ่งได้ไม่ชัดแน่ๆ และยังมีต้นไม้บัง มาคิดเล่นเล่นว่าถ้าครอบครัวหนึ่งจะซื้อบัตรมายืนชมจะต้องเสียเงินเท่าไหร่เพราะราคาบัตรสูงมาก และได้มาเห็นเพียงเท่านั้น แถมต้องมามายืนตากฝนเกือบ 4 ชั่วโมง คือเป็นการจัดพิธีเปิดเพื่อให้คนทั้งโลกได้ชมจริงๆ แต่ไม่ได้ทำให้คนที่ซื้อบัตรบัตรเข้ามาชมหรือมานั่งชมในสถานที่จริงนั้นได้เห็นอะไรเลยนอกจากขบวนนักกีฬาบนเรือผ่านไปอย่างหงอยๆ
ขั้นตอนจริงที่ไม่ใช่ตัดต่อแล้วปรากฏในจอทีวีค่อนข้างยืดเยื้อและยาวนาน พวกเราซึ่งนั่งอยู่บนแสตนก็นั่งจ้องแม่น้ำเฉยๆ ขบวนเรือผ่านไปช้ามากคือเรือนักกีฬามาทีละลำ เรารอ เรือที่มีนักกีฬาไทยผ่านมาซึ่ง มีคนไปหาข้อมูลมาแล้วว่าของเราจะต่อจากเรือนักกีฬาสาธารณรัฐเช็ค ซึ่งอยู่ท้ายๆ พอขบวนเรือนักกีฬาไทยพานมา ท่ามกลางฝนที่ตกหนักอย่างต่อเนื่อง ก็ไม่แปลกใจที่จะยืนหงอยกันในเสื้อคลุมกันฝน หลายคนพยายามตะโกนเรียกเป็นภาษาไทยแต่หน้าจอฝั่งตรงข้ามซึ่งนำเสนอพิธีเปิดอยู่ก็กลบเสียงตะโกนของพวกเราหมด ภาพที่บันทึกในคลิปของเรือนักกีฬาไทยจึงดูเศร้ามากก็เลยตัดสินใจไม่ส่งมาให้ทีมงานเพื่อตัดลงทางโซเชียลมีเดีย ให้ใช้ที่ปรากฏในไลฟ์ ที่คนทั้งโลกได้เห็นกันจะดูดีกว่า
ขั้นตอนขั้นตอนจริงกับขั้นตอนที่ปรากฏในไลฟ์หน้าจอนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง อย่างตัวคาแร็คเตอร์ที่เชิญธงโอลิมปิกบนหลังม้าวิ่งมากลางแม่น้ำแซน บางคนก็ว่าเป็นเทพธิดาแห่งแม่น้ำแซนที่เครื่องแต่งกายได้รับแรงบันดาลใจจากโจนออฟอาร์ค คือบนหน้าจอกับของจริงเวลาไม่ได้สัมพันธ์กัน คิดว่าบางช่วงที่ปรากฏบนหน้าจอเป็นการถ่ายคลิปไว้ก่อนแล้ว เพราะหน้าจอเหมือนนางจะขี่ม้าไปถึงไหนตอนไหนแต่เราก็ยังไม่เห็นนางผ่านหน้าเราไปเลย จนคิดว่านางคงไม่มาแล้ว แล้วจู่จู่เราก็เห็นนางแเล่นมากลางแม่น้ำโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ทางภาพบนจอนางผ่านสถานที่ที่อยู่ใกล้กับหอไอเฟลแล้ว เมื่อนางผ่านหน้าเราไปถึงใต้สะพานปรากฏว่าบนหน้าจอเป็นคนที่ใส่คอสตูมเป็นนางเดินถือธงไปให้เจ้าหน้าที่เตรียมชักขึ้นเสาแล้ว คือมันลักลั่นจนงุนงงไปหมด ตอนแรกนึกว่าเป็นอาการเริ่มจะจับไข้เพราะนั่งตากฝนนาน แต่ถึงขั้นตอนเชิญคบเพลิงที่มีนาดาล และเซเรนา วิลเลียม คบเพลิงบนเรือสปีดโบ๊ทผ่านหน้าเราไปจนคิดว่าน่าจะถึงตรงขอไอเฟลแล้ว ทุกอย่างก็เงียบหายไปแสนนาน แล้วเรือนั้นก็วิ่งกลับมาอีกพร้อมคบเพลิง ก่อนที่จะย้อนกลับไปยังท่าเรือใกล้ๆ กับที่เรานั่งเพื่อจุดคบเพลิงที่บอลลูน ซึ่งใช้เวลานานเกินจริงเพราะที่เรานั่งก็ใกล้กับทางเข้าของสวนตุยเลอรี
แล้วมีช่วงนึงที่หน้าจอดำขึ้นคำว่า IMAGINE และมีเสียงร้องเพลงนี้ซึ่งตอนแรกเข้าใจว่าเป็นเซลีน ดิออน แต่ สิ่งนี้ไม่ได้ปรากฏบนหน้าจอทีวี มีพิธีการต่างๆที่เกิดขึ้นบนเวทีที่หน้าหอไอเฟล ซึ่งเราไม่ได้มีความรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของพิธีการนั้นแต่อย่างใด จนต้องตั้งคำถามในใจว่านี่เรามาร่วมพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิกจริงๆ หรือ แสงสีเลเซอร์ ที่เกิดขึ้นกับหอไอเฟลเราก็ไม่ได้เห็นใดๆ แม้เราจะนั่งอยู่ทางด้านข้างคือมองไปเห็นไอเฟลตระงานอยู่ก็จริง ข้ามคืนนั้นไม่มีอะไรตื่นตาตื่นใจสำหรับเราเลย การจัดพิธีเปิดโดยใช้เมืองทั้งเมืองแบบนี้ทำได้ อย่างที่เราได้เห็นหน้าจอผ่านการถ่ายทอดสดนั้นก็ทำได้โดยให้ผู้ชมที่เสียเงินชมพิธีเปิดเข้าไปนั่งอยู่ในสนามกีฬา ได้เห็นพิธีการต่างๆ ได้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของงานเปิดนั้น ไม่ใช่ให้เราเหมือนไปเป็นตัวประกอบนั่งชมเรือนักกีฬาที่เล่นผ่านตรงหน้า เพราะแต่แรกแล้วตั้งแต่การคิดให้นักกีฬาล่องเรือมาตามแม่น้ำก็มีคนถามจะให้เรือนักกีฬาผ่านอย่างหงอยๆ หรือ อย่างนี้ทางคนจัดงานควรจะจ่ายค่าไปนั่งเป็นตัวประกอบการถ่ายทำพิธีเปิดให้เราหรือเปล่า เพราะหลายหลายคนเสียเงินมาชมแต่ก็ไม่ได้เห็นความตระการตาแสงสีใดใดเกิดขึ้นตรงหน้าเลยนอกจากการชมผ่านหน้าจอเช่นเดียวกับคนอื่นๆทั้งโลก
ส่วนไฟโอลิมปิกที่จุดแล้วลอยขึ้นไปด้วยบอลลูนสูง 60 เมตร เหนือนครปารีสนั้นก็ไม่ได้ตื่นตาตื่นใจอย่างที่คิด อย่างที่ทราบว่าไม่ใช่เปลวไฟจริงๆ แต่เป็นฝอยน้ำและแสงจากหลอดไฟ กลางวันก็จะนำลงมา กลางคืนก็จะปล่อยขึ้นไป แต่ไม่ใช่ทั้งคืนแน่ๆ เพราะหลังจากพิธีเปิดสิ้นสุดลงก็ได้ลาพักร้อนไปเที่ยวใกล้ๆ เมื่อกลับมาปารีสเพื่อขึ้นเครื่องบินกลับเมืองไทย มีโอกาสค้างที่ปารีสหนึ่งคืน ความที่ เครื่องบินจากต้นทางดีเลย์ทำให้มาถึงปารีสเกือบเที่ยงคืนกว่าจะอะไรต่อมิอะไรจนถึงเข้าที่พักก็เลยตีหนึ่งไปแล้ว ความที่อยากได้รูปขบเพลิงลอยอยู่บนฟ้าก็ตัดสินใจเดินจากโรงแรมไปสวนตุยเลอรี ไปถึงที่นั่นเกือบตีสองคบเพลิงก็ไม่ได้ลอยอยู่บนฟ้าแล้ว แต่ยังมีผู้คนคึกคักมายืนถ่ายรูปกัน ก็รู้สึกนิดหนึ่งว่าโอลิมปิกครั้งนี้ไม่ใช่จังหวะของเราเพราะดูเหมือนจะพลาดไปเสียทุกอย่าง
ภายใน OMEGA House ในปารีส
หนึ่งในสนามกีฬาที่ได้ชื่อว่าสวยที่สุดในการแข่งขัน PARIS 2024
การได้มาชมพิธีเปิดโอลิมปิกครั้งนี้ส่วนตัวประทับใจการไปชมกีฬาต่างๆ มากที่สุดทั้งทั้งที่ไม่ใช่คนชอบทางด้านกีฬา Paris 2024 เปิดโลกการชมกีฬาให้กับข้าพเจ้าอย่างแท้จริงเพราะเพราะ รู้สึกสนุกสนานไปกับทุกประเภทกีฬาที่ได้ชม ต้องชื่นชม OMEGA เจ้าภาพครั้งนี้มากว่าจัดกิจกรรมต่างๆได้น่าสนใจและเป็นระบบระเบียบราบรื่นไปเสียทั้งหมด ถึงแม้ตอนพิธีเปิดที่หลายคนที่มาชมจริงๆจะผิดหวัง เพราะไม่ได้เหมือนที่เห็นหน้าจอ แต่ช่วงเวลาที่ได้ชมการแข่งขันกีฬาคือการเปิดโลกจริงๆ และอีกสี่ปีข้างหน้าถ้ามีโอกาสขอเชิญชวนทุกคนว่าควรจะหาโอกาสไปชมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกไม่ว่าจะเป็นประเภทกีฬาใดให้ได้เพราะ’โอลิมเปียน‘ ทุกคนต่างมีความเก่งกาจในระดับที่ถูกคัดสรรมาแล้ว การชมการแข่งขันของพวกเขาจึงเหมือนเราชมการแสดงจากนักแสดงมากฝีมือที่มาฟาดฟันกันบนเวที
ส่วนพิธีเปิดหรือโอลิมปิกนั้น จากประสบการณ์ตรงของคนที่ไปร่วมชมการแหกกรอบครั้งแรกด้วยการจัดพิธีนอกสนามสนามกีฬาอย่างของปารีสในครั้งนี้ขอบอกว่าถ้าจะ มีการจัดนอกสนามกีฬาอย่างนี้อีกขอนั่งดูทีวีอยู่บ้านดีกว่า เพราะไปนั่งดูในสถานที่จริงยังไงก็ไม่ได้เห็นเท่าที่คนดูจากการถ่ายทอดสดจะได้ดู
