ความสุขเรียบง่ายของ ‘มิ้นต์-ชาลิดา’ และความท้าทายที่เลือกเอง…

ถ้ามองผิวเผิน นักแสดงคืออาชีพหนึ่งที่เปิดโอกาสให้กับทุกคน โดยไม่จำกัดเพศ วุฒิการศึกษา แม้กระทั่งอายุ แต่หากก้าวเข้ามาแล้วคงไม่ใช่งานฉาบฉวย เพราะการมีผลงานต่อเนื่องเป็นเรื่องยากพอๆ กับการรักษาชื่อเสียงไม่ให้เสียหาย ‘มิ้นต์-ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง’ คือหนึ่งในคนส่วนน้อยเหล่านั้นที่ทำได้ เธอเข้าวงการตั้งแต่ใช้คำนำหน้าว่าเด็กหญิง จนถึงวันที่อายุเข้าเลขสาม มิ้นต์ให้ค่ากับการแสดง อาชีพที่เธอรักและหล่อหลอมความเป็นผู้ใหญ่ให้เธอมากว่ายี่สิบปี

“ทุกคนอาจจะเห็นมินต์อยู่วงการมานาน แต่บทบาทที่ท้าทายสำหรับมิ้นต์ที่ต้องทุ่มเทและให้เวลากับมันถือว่ามีน้อยเรื่องมากเลยค่ะ” หลังจากตัดสินใจเป็นนักแสดงอิสระ เธอก็ได้รับบทที่ท้าทาย สลัดภาพนางเอกแสนหวานมาเป็นสาวใจสู้ผู้ไม่ยอมใครในละครเรื่อง ‘ร้อยเล่มเกมส์ออฟฟิศ’ โดยรับบท ‘อลิศ’ คู่กับนนกุล (ชานน ตันสินธรกุล) 

“อลิศเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งซึ่งมีทั้งด้านดำและขาว เขาอาจจะไม่น่ารักในบางที แต่ชัดเจนเรื่องหน้าที่การงาน แถมไม่กลัวใคร ต้องทำงานหนักเพื่อหาเงินมาเลี้ยงครอบครัว ทำให้ลืมดูแลความรักของครอบครัวในบางอย่าง มิ้นต์ชอบตัวละครตัวนี้ มันเป็นทริกเกอร์ที่ทำให้รู้สึกว่าบางอย่างเรามองมุมเดียวเกินไป พอเล่นบทนี้ทำให้รู้สึกว่าต้องมองหลายๆ ด้านมากขึ้น เป็นอะไรที่แปลกใหม่สำหรับมิ้นต์ เหตุผลที่รับเล่นเพราะบทเรื่องนี้กล้าที่จะทำให้นางเอกกลายเป็นคนไม่ดี บางคนดูแล้วอาจรู้สึกเกลียดความงี่เง่า ความเอาแต่ใจ มิ้นต์ว่ายุคนี้ไม่ต้องมีนางเอกพระเอกแล้ว ทุกคนมีความเป็นมนุษย์ มันทำให้คนดูเข้าถึงมากกว่า

“พอโตมามิ้นต์มองการแสดงเป็นเหมือนศิลปะมากขึ้น เพราะที่ผ่านมามันเป็นแพตเทิร์น ตื่นมาทำงาน มีเวลารีเสิร์ช แล้วก็ต้องไปถ่าย ไม่มีอะไรที่ได้อยู่กับเราแบบหล่อหลอมการเป็นเราได้แบบโคลนนิ่ง มิ้นต์อยากลองโคลนนิ่งตัวเองให้เป็นบทนั้น เรื่องนี้ต้องผอม เรื่องนี้ต้องอ้วน มีเวลากับมันให้มากที่สุด คือถ้าจะดูมิ้นต์สวยไปดูในไอจีก็ได้ บทอลิศจะไม่เห็นมิ้นต์สวยเลย หัวฟูมาก เพราะต้องสมจริง”

เริ่มเข้าวงการตั้งแต่ 9 ขวบตอนนี้ย่างสู่เลข 3 มาหมาดๆรู้สึกกลัวตัวเลขนี้ไหมคะ

“ตอนแรกไม่กลัวเลยค่ะ พี่ๆ หลายคนบอกว่าไม่ต้องกลัวหรอก มันก็คือตัวเลข ก่อนนอนคืนนั้นประมาณห้าทุ่ม ตายแล้ว! พรุ่งนี้ฉันสามสิบแล้วเหรอเนี่ย ความจริงไม่ได้มายด์เรื่องอายุ เพราะเราเมนเทนอยู่แล้ว สิ่งที่ทำในวันว่างคือเข้าคลินิก นวดหน้า มาสก์หน้าก่อนนอน ตั้งแต่เราเด็กๆ ทุกคนจะบอกว่าผิวมิ้นต์แต่งหน้าง่าย เลยรู้สึกติดคำนั้น ทุกวันนี้ยังอยากได้ยินคำนั้นอยู่ คอยบอกตัวเองว่าผิวเราต้องดีเหมือนเดิม วันไหนผิวไม่ปกติจะนอยด์เลยนะ กลับบ้านไปต้องรีบมาสก์หน้า ประโคมครีม อะไรที่เป็นเบสิกและทำให้ดูอ่อนเยาว์ มินต์จะทำ อีกอย่างคือสุขภาพจิตต้องดี ถ้าตอนเช้ามีเรื่องเครียดเกี่ยวกับงาน มิ้นต์จะบอกว่าเอาไว้ก่อน ตอนบ่ายค่อยคุย ไม่อยาก toxic แต่เช้า จะพยายามหาเอเนอร์จี้ดีๆ ให้กับตัวเองมากกว่า”

นอกจากเป็นนักแสดงแล้วยังทำธุรกิจด้วยหลายสิ่งอย่างที่ทำอยู่ตอนนี้มีอะไรอัพเดตบ้าง

“นอกจากธุรกิจไอศกรีมที่ทำมาเจ็ดปีแล้ว ปีนี้มีโอกาสได้เป็นผู้จัดซีรีส์ คือบริษัท 411 Entertainment พี่กึ้ง-เฉลิมชัยจะดูแลด้านมิวสิก อันนี้จะแยกออกมาเป็นด้านโปรดักชั่นซึ่งผลิตทั้งซีรีส์และละคร พี่กึ้งให้มิ้นต์ดูแลด้านนี้ไปเลย ในฐานะผู้บริหารด้วย ผู้จัดด้วย มันก็เป็นมิติใหม่ งานผู้จัดไม่ง่าย แต่คิดว่าลองดูสักครั้ง โชคดีที่มีประสบการณ์ตั้งแต่อายุสิบสองจนถึงสามสิบ พอจะจับทางได้ว่าควรทำอะไรตรงไหน ไม่ว่าลงไปอยู่ในอาชีพไหน มิ้นต์จะทำร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่ชอบใช้คนอื่น พอเป็นผู้จัดก็ไปนั่งแคสติ้งเอง ทำเองทุกขั้นตอน รีครูตจากไอจีกับติ๊กต็อก วันๆ ต้องนั่งไถถึงตีสอง ส่วนการแสดงก็จะมีซีรีส์เรื่อง Nothing but Thirty ซึ่งถ่ายเสร็จไปแล้ว

“มิ้นต์ไม่เคยคิดว่าทุกอย่างจะเข้ามา ณ โมเมนต์นี้ คงเป็นจังหวะของชีวิต ใช่ว่าเราไปหยิบยื่นเองเพราะอยากทำนะ แต่ทุกอย่างมันมาวางตรงหน้าให้เราเลือกว่าจะทำหรือไม่ทำ เลยคิดว่าตื่นมายังมีแรงก็ทำไปเถอะ มันก็เหนื่อยนะพูดตรงๆ แต่ยังไหว วันที่ไม่ไหวก็คือนอนอยู่บนเตียง แต่ก็ต้องหาทางเพราะมิ้นต์ไม่ชอบอยู่เฉยๆ เราชอบแมเนจอยู่แล้วด้วย สามารถแบ่งงานให้คนอื่นได้ แค่ต้องคิดวิเคราะห์แยกแยะ”

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาอะไรบ้างที่จะทำให้เราเป็นทุกข์ได้

“ส่วนมากจะเป็นเรื่องงานและความเครียด แต่มิ้นต์จะรีบจัดการกับมันให้ได้ไวที่สุด ถ้ามีปัญหาเข้ามาจะรีบหา Pros and Cons ของมัน เราจะจัดการ 1 2 3 ยังไง ด้วยความที่มิ้นต์เรียนการจัดการ เลยจะคิดเป็นระบบกับปัญหาที่เข้ามา แก้ได้มั้ย หรือแก้ไม่ได้ ประมาณไหนดี รีบทำความเข้าใจให้เร็วที่สุดว่าได้แค่นี้นะ ต้องยอมรับแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องงาน เรื่องชีวิตไม่ค่อยมีอะไร เพราะมิ้นต์ค่อนข้างยอมรับกับการเปลี่ยนแปลงได้เสมอ มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วทุกรูปแบบสมัยเด็กๆ ทั้งการเปลี่ยนแปลง นอยด์ เสียใจ แต่สุดท้ายเราทำอะไรไม่ได้ ก็ต้องยอมรับความจริง”

คนใจเย็นแบบมิ้นต์ เคยเจอเหตุการณ์ที่พร้อมระเบิดหรือเปล่า

“ส่วนมากไม่เคยระเบิดนะ ถ้าเจอโมเมนต์ที่ต้องไฟต์ มิ้นต์จะนิ่งเลย ไม่เคยฟิวส์ขาดกับคนอื่น ยกเว้นกับน้องๆ หรือเซฟโซนของเรา มิ้นต์จะนับหนึ่งถึงสิบแล้วก็บ่นให้สุดแค่นั้น คนที่บ่นด้วยก็มีแค่แม่ พี่กันต์ (ผู้จัดการส่วนตัว) พี่ผา (ภูผา เตชะณรงค์) ซึ่งเป็นเหมือนน้ำดับไฟ บ่นไปเขาก็จะดับเสมอ นางบอกว่า ‘มิ้นต์ลองคิดอย่างนี้สิ ไม่ต้องไปดู ไม่ต้องไปฟัง…’ จนสุดท้ายเราก็ปลงไปได้เอง พี่ผาอาจจะเป็นหนึ่งในสิ่งที่หล่อหลอมให้เราเป็นทุกวันนี้ก็ได้ คือเขาไม่อะไรกับใคร ไม่ดูดราม่า ไม่ดูละคร แต่ติดตามงานมิ้นต์นะ อย่างถ้ามิ้นต์ไปโปรโมตละครให้ช่อง 3 จากคนที่ไม่เปิดทีวีเลย เขาจะเปิดดูรายการโต๊ะข่าวบันเทิงแล้วก็พิมพ์แซวมาเป็นหนึ่งในคอมเมนต์ด้วย”

ถึงตอนนี้คิดว่าชีวิตสมบูรณ์แบบหรือยัง

“ถ้าคนนอกมองมาจะรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้พร้อมแล้ว แต่มิ้นต์ไม่ได้มองตัวเองอย่างนั้น แค่รู้สึกว่าแฮปปี้กับบาลานซ์นี้แล้ว แต่ยังคิดว่าอยากให้งานของเราเป็นชิ้นโบแดงบ้าง มิ้นต์ยังไม่ประสบความสำเร็จทั้งในแง่การแสดงก็ยังไม่ได้ทำอะไรที่หลากหลายอย่างที่หวัง หรือแม้กระทั่งธุรกิจก็ยังไม่มีอะไร success แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ มิ้นต์แค่รู้สึกว่าจะต้องทำให้ได้สักวัน

“จริงๆ เป้าหมายแต่ละปีก็มี แต่งานแสดงทุกวันนี้มันมาพร้อมกับคำว่าโอกาส ซึ่งมิ้นต์รู้สึกว่ายังไม่ได้รับโชคด้านนี้บ่อยนัก แต่ละปีจังหวะชีวิตไม่เหมือนกันเลย ถามว่าทุกวันนี้แฮปปี้มั้ย มิ้นต์แฮปปี้แล้วนะ แต่เราก็อยากมีผลงานที่ได้รับการยอมรับมากกว่านี้ ซึ่งยังตอบไม่ได้ว่ามันจะมาถึงเมื่อไหร่”

ความรักและกำลังใจที่ได้จากคน–สัตว์–สิ่งของ

“มิ้นต์เพิ่งมารู้สึกกับตัวเองว่า ถ้ามิ้นต์รักแล้ว มิ้นต์รักเลย กับอะไรก็แล้วแต่ ไม่จำเป็นต้องเป็นความรักกับพี่ภูผานะคะ ทั้งกับเพื่อนและคนที่ทำงานด้วย เขาไม่ดีกับเราแค่ไหน มิ้นต์ก็ทน รู้สึกว่าคนเราโตขึ้นทุกปี ความคิดก็เปลี่ยน มิ้นต์ก็เคยงี่เง่า พูดไม่คิด ไม่นึกถึงใจเขาใจเรา ทุกวันนี้แทบจะไม่เป็นอย่างนั้นแล้ว มิ้นต์ใช้ชีวิตด้วยความคิดว่าทุกคนสมควรได้รับความสุข ไม่ว่าจะทำอะไรก็แล้วแต่ เราแก้เขาไม่ได้ เราเปลี่ยนเขาไม่ได้ เราเปลี่ยนเป็นความเข้าใจแล้วอยู่กับตรงนั้นให้ได้ดีกว่า แต่มิ้นต์มีขอบเขตว่าให้ได้แค่ไหน ถ้ามันไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรง มิ้นต์ทำให้ได้หมดแหละ

“ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับชีวิต แม้กระทั่งสิ่งของ อย่างมิ้นต์ซื้ออะไรแล้วใช้ยาวเลย ถ้าอยากได้ก็พุ่งตัวไปซื้อ เสื้อผ้าจะซื้อบ่อย เสียตังค์มากสุดคือกางเกงยีนส์ ไม่กี่ร้อยก็ซื้อ ไม่กี่พันก็ซื้อ เป็นหมื่นก็ซื้อ เพราะใส่ได้บ่อย พอดูในตู้ โอ้โห! ยีนส์ทะลักมาก ซื้อกระเป๋าปีละไม่เยอะค่ะ รองลงมาก็เป็นรองเท้า จิวเวลรี่ซื้อไม่บ่อย แต่ซื้อทีก็จะเป็นชิ้นที่ใส่ทุกวันได้ แมตช์ได้กับทุกลุค

“กำลังใจที่ทำให้อยากตื่นเช้ามาทำงาน ส่วนมากมาจากครอบครัวและน้องหมาที่บ้าน ได้เห็นหน้าแล้วชื่นใจจังเลย บางวันทำงานเหนื่อยแบบไม่ไหวแล้ว ง่วงมากเลย แต่พอกลับบ้านไปก็เหมือนได้ชาร์จพลัง ไม่ง่วงแล้วเพราะฉันได้อยู่กับสิ่งนี้ มันเหมือนฮีลข้างใน”

ความสุขของมิ้นต์ในวัย 30…

“ความเรียบง่ายค่ะ กลับบ้านมาเจอครอบครัว เจอหมา ได้กินข้าวกับครอบครัว แต่ทุกวันนี้ความสุขเริ่มหายากขึ้นเพราะน้องทำงานกัน ถ้าวันไหนกลับไปแล้วเจอครบทุกคน นั่นคือความสุขง่ายๆ ได้คุยกันเต็มที่ ไม่ต้องส่งไลน์ หรือการได้กินของอร่อย กลับบ้านไปนอนดูซีรีส์ การเมนเทนตัวเองก็คือความสุขอย่างหนึ่ง เราต้องหัดชาร์จพลังให้ตัวเอง มีงานที่เครียดก็ต้องหาความสุขในแต่ละวันให้มันบาลานซ์ ทุกอย่างในวงการสอนให้เราเป็นมิ้นต์ทุกวันนี้ สมัยก่อนความสุขของมิ้นต์อาจจะเกิดขึ้นกับเรื่องยากๆ แต่ทุกวันนี้มันง่ายขึ้น”

Photographer: Thanut Treamchanchuchai

Fashion Editor: Watcharachai Nun-ngam

Makeup: Rinpapak Sookariyakul

Hair: Katemossholiday 

Photographer Assistants: Chudchpong Amponrat, Kachapon Panuditeekul

Stylist Assistants: Panithan Prasongsanti, Khemisara Sawartmaitree