อิสระในการออกแบบชีวิต และการบินเดี่ยวครั้งแรกของเดียร์น่า ฟลีโป

เชื่อว่าใครที่เป็นแฟนละครจะต้องเคยเสียน้ำตาให้กับบทบาทการแสดงของ ‘เดียร์น่า ฟลีโป’ นักแสดงสาวที่มักได้รับบทดราม่าเข้มข้น ภาพจำของเดียร์น่าในสายตาคนส่วนใหญ่อาจจะดูเป็นสาวหวาน เรียบร้อย พูดน้อย “ความจริงเดียร์ไม่ได้เรียบร้อยขนาดนั้น แต่ไม่ได้เป็นคนจัดจ้าน มีดื้อบ้าง ซนบ้าง ประมาณกลางๆ ค่ะ” เจ้าตัวบอกกับเรา เดียร์น่าเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 18 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ และมีผลงานล่าสุดเรื่อง ‘วิมานสีทอง’ ซึ่งออนแอร์ทางช่อง one 31 โดยรับบท โรยทอง สาวมั่นผู้ปราดเปรียว บทบาทที่เต็มไปด้วยความท้าทาย ชิงไหวชิงพริบ และถือเป็นงานชิ้นแรกของการเป็นนักแสดงอิสระในวงการบันเทิงที่เธอคุ้นเคย เพียงแต่นับจากนี้เส้นทางอาจต่างไปจากเดิม เพราะเธอกำลังท้าทายตัวเองด้วยการบินเดี่ยวอย่างอิสระเพื่อออกแบบชีวิตในแบบที่เธออยากจะเป็น

เล่าคาแร็กเตอร์พี่สาวคนกลางที่เดียร์แสดงในเรื่อง ‘วิมานสีทอง’ ให้ทราบกันหน่อย

“เดียร์รู้สึกว่าโรยทองแอบคล้ายกับเดียร์ในบางมุม เป็นผู้หญิงที่พึ่งพาตัวเองได้สูง เป็นคนรุ่นใหม่ที่สามารถทำอะไรด้วยตัวเองได้ ชอบลุยเดี่ยว แคมปิ้งคนเดียวได้ เหมือนกับเดียร์ที่ไปเที่ยวต่างประเทศคนเดียวได้ ไม่ได้กลัวโลก อยากเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ สิ่งที่ชื่นชอบในบทนี้ก็คือทำให้เราดูมีเสน่ห์ดี โรยทองเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมาก ต่อล้อต่อเถียงกับผู้ชายได้ ไม่เคยกลัว ‘มาสิ ก็แค่จูบเอง จะเป็นไรไป’ สิ่งที่พลาดไปแล้วก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เขาจะมีความหัวนอกมากกว่าเดียร์”

อะไรคือความท้าทายที่สุดในการรับบทโรยทอง

“ถ้าเรื่องดราม่าคงวัดกันยาก เพราะเดียร์เคยเล่นดราม่ามาก็แรงเหมือนกัน ที่สุดในเรื่องนี้เดียร์ว่าเป็นเลิฟซีน เพราะว่าใหม่มากจริงๆ จนช็อก อึ้งๆ หน่วงๆ เพราะไม่เคยเล่นเลิฟซีนหนักหน่วงขนาดนี้ ไม่รู้ว่าต้องขนาดไหน ก็มีปรึกษากับฟิล์ม (ธนภัทร พระเอกในเรื่อง) ‘เธอ…ฉันต้องทำยังไง เราต้องประมาณไหนเหรอ’ ฟิล์มบอกว่าทำให้เต็มที่ไปเลย เดี๋ยวมันก็ดีเอง ก็เลยใส่เต็ม เราไม่รู้หรอกว่าผิดถูกยังไง แต่ว่าผู้กำกับได้ภาพที่ต้องการแล้ว

“พอมองย้อนกลับไปดูสิ่งที่เราทำไป โห…เราผ่านฉากเหล่านี้มาได้แล้ว ไม่อยากเชื่อเลย ตอนแรกที่เห็นบทก็เครียดว่าจะเล่นยังไงดี แต่พอมันปลดล็อก เราทำได้แล้ว รู้สึกว่าดีใจจังเลย เหมือนได้เรียนรู้ว่าอย่าคาดหวัง อย่าไปตั้งมั่นว่าต้องเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ ปล่อยตามธรรมชาติ การรีแลกซ์สำคัญมากกับเดียร์ ถ้ากดดันตัวเองปุ๊บมันจะออกมาไม่เหมือนที่ตั้งใจไว้ แต่พอเมื่อไหร่ที่เราช่างมัน! เท่าไหร่เท่ากัน และค่อยๆ ไปทีละบีต มันจะออกมาดีกว่าที่คิดไว้ซะอีก”

แล้วห่วงเรื่องภาพลักษณ์ของเราที่อาจเปลี่ยนไปหรือเปล่า

“เดียร์ว่าคนดูจะพีกแน่นอน นี่ยังคิดอยู่เลยว่าตายแล้ว! แม่ๆ คงใจสลายกันเป็นแถว เพราะเดียร์มีแฟนคลับรุ่นแม่เยอะค่ะ คงไม่คิดว่าเราจะเล่นอย่างนี้ เดียร์คิดว่าจะมีทั้งคนที่ห่วงและคนที่อึ้งกับสิ่งที่เราเล่นออกมา แต่ทุกอย่างก็คือการทำงาน เป็นเรื่องสปิริตของการทำงานด้วย ถ้าเขาต้องการเลิฟซีนแบบนี้เพื่อให้มันใหม่ขึ้น มันก็เป็นความท้าทายของเราด้วยเหมือนกันที่ต้องทำให้ได้ เราก็แค่เปิดกว้าง ออกจากกรอบของตัวเองมากขึ้น”

คิดว่าตัวเองเป็นนักแสดงเจนสนามหรือยัง

“ทุกเรื่องใหม่สำหรับเดียร์เสมอ รู้สึกว่ายังต้องพัฒนาอีกเยอะ แต่การเก็บเกี่ยวประสบการณ์มาก็ช่วยได้ ไม่เหมือนตอนที่เราเริ่มต้นจากศูนย์ แค่ต้องเรียนรู้ตัวละครใหม่ๆ ทุกครั้งมากกว่า และยังตื่นเต้นทุกครั้ง แต่ควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น มีสติ-สมาธิมากขึ้น เพราะดราม่าแต่ละซีนไม่เหมือนกัน ยังคงเป็นสิ่งท้าทายเสมอว่าเราจะทำถึงจุดสูงสุดของความดราม่าได้ไหม อย่างในเรื่องวิมานสีทองก็มีดราม่าหลายฉาก บางฉากก็คิดว่าเราจะทำได้เหรอ เพราะไม่เคยดราม่าสติแตกแบบนี้มาก่อน รวมถึงฉากที่ต้องระเบิดอารมณ์มากๆ เพราะชีวิตจริงไม่เคยโวยวายใส่ใคร หรือมีเรื่องถึงขั้นความเป็นความตาย ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่เคยสัมผัสอะไรแบบนี้ในชีวิต”

เป็นนักแสดงมาสิบปีทำอาชีพนี้เหนื่อยไหมคะ

“เหนื่อยมากค่ะ ตอนนี้เดียร์ยังรับเรื่องเดียว แต่ถ้าบังเอิญมีเรื่องที่ดีมากเข้ามา เดียร์เคยลองถามตัวเองนะคะว่าจะยังไงดี ซึ่งยังตอบไม่ได้ว่าจะรับหรือปฏิเสธ แต่เดียร์คิดว่าเรื่องเดียวมันเฮลตี้มากค่ะ งานที่ออกมาก็มีประสิทธิภาพกว่า ตอนเด็กๆ เดียร์เคยทำงานเจ็ดวัน รู้สึกว่าชีวิตมันวนลูป ต้องตื่นไปทำงานจนดึก กลับมาอาบน้ำ รีบอ่านบทให้จบแล้วนอน ไม่ได้ลงดีเทลอะไรกับมันให้ดีเลย

“เดียร์รู้ว่าตัวเองเหมาะกับอะไร รู้ว่าร่างกายไหวแค่ไหน คุณภาพงานดี จิตใจก็ต้องดีด้วย เดียร์รู้สึกว่าควรให้รางวัลตัวเองบ้าง เราทำงานหนักแล้วควรพาตัวเองไปทำสิ่งที่ชอบ ได้พักบ้าง มันจะเฮลตี้ แล้วเราก็จะมีความสุข การเอาพลังบวกไปกองก็เป็นสิ่งที่ดีกับคนรอบข้างด้วย ถ้ามีเงินอย่างเดียว บางทีอาจไม่มีความสุขก็ได้ เพราะถ้าร่างกายเราพังไปแล้ว กว่าจะกลับมาเฮลตี้ได้ก็ต้องใช้เวลา”

อะไรคือแรงบันดาลใจที่อยากจะเป็นนักแสดงต่อไป

“รู้สึกว่าเป็นอาชีพที่ค่อนข้างท้าทาย แต่ละวันเราไม่รู้ว่าต้องเจออะไร หรือได้เล่นเป็นใครก็ไม่รู้ เดียร์รู้สึกว่าสนุก ค่อนข้างเป็นอะไรที่ฟรีแลนซ์นะคะ ชอบตรงนี้ด้วย เดียร์เป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 18 มีทุกวันนี้ได้ก็เพราะเป็นนักแสดงนี่แหละ คิดว่าเรามีโอกาสที่ดีแล้วก็ควรจะทำตรงนี้ให้ดีที่สุด อยากลองบทบาทใหม่ๆ ไปเรื่อยๆ เดียร์ยังไม่เห็นอาชีพไหนที่จะเหมาะกับเรามากกว่านักแสดง แต่ถ้าวันหนึ่งไม่ได้เป็นนักแสดงแล้ว เดียร์คงกลับไปสานต่อธุรกิจที่บ้าน ทำงานออฟฟิศคงไม่ได้แล้ว มันยากที่จะกลับไปทำงานที่อยู่ในกรอบ เพราะว่านักแสดงมันหลุดกรอบไปมาก”

แง่มุมส่วนตัวที่ยังไม่มีใครรู้เกี่ยวกับเดียร์

“ที่จริงเดียร์ชอบอยู่บ้าน ชอบซักผ้าเองค่ะ ทุกคนถามว่าทำไมก่อน (หัวเราะ) มันชอบอะ มีความสุข ผ้าหอมมมม ตอนเดียร์ไปเที่ยวมาสามอาทิตย์ พอกลับถึงบ้านปุ๊บก็ซักผ้าเป็นอย่างแรก รู้สึกคอมพลีต ได้ซักผ้าแล้วเว้ย! คือใครซักก็ไม่ถูกใจ เขาจะแยกเสื้อผ้ายังไงให้ถูกใจเรา เลยซักเองตากเอง เสื้อผ้าไม่เคยหายด้วยนะ เพราะเก็บเองทุกชิ้น แฮปปี้ค่ะ

“อีกอย่างคือถ้าไม่อาบน้ำก็จะไม่ขึ้นเตียง เพราะห่วงเรื่องความสะอาดมาก เพื่อนทุกคนรู้หมดว่าห้ามขึ้นไปนั่งบนเตียงมันถ้าแกยังไม่อาบน้ำ คือเป็นโรคจิต เดียร์จะบอกเพื่อนว่าไปนั่งเก้าอี้! แล้วก็เป็นคนตาไวค่ะ ถ้าเพื่อนกินขนมหกพื้น เดียร์จะไปเก็บ ทนเห็นอะไรหกไม่ได้ ที่บ้านเป็นโต๊ะหินอ่อนก็จะหวงมาก ใครทำน้ำหกปุ๊บจะเดินไปเช็ดเลย เป็นคนรักของ อยากให้ทุกอย่างดูใหม่ตลอด”

ช่วงชีวิตตอนไหนที่ยังจดจำได้ดีรู้สึกว่ามีความสุขจังเลย

“ประมาณอายุ 13 เรียน ม.1 เป็นช่วงที่เพิ่งรู้จักความรัก เริ่มรู้ว่าการชอบคนเป็นยังไง เริ่มชอบรุ่นพี่ แล้วเขาดันชอบเราตอบ การได้เขินเบาๆ เขียนโต๊ะให้กัน เดินผ่านห้องเขาก็มีความสุขแล้ว พอย้อนกลับไปมองก็ตลกดี เป็นช่วงที่ไม่ต้องคิดอะไร ทุกอย่างดีไปหมด ไม่ค่อยร้องไห้ เพื่อนก็ดี คงเพราะตอนเด็กไม่ต้องคิดเรื่องหาเงิน แค่ตั้งใจเรียน แต่ไม่ได้เรียนเก่งหรอกค่ะ แค่เรียนดี สอบได้เลขตัวเดียว พ่อแม่ก็ไม่ห่วง เราก็ภูมิใจในตัวเอง เป็นช่วงที่เดียร์จำได้ว่ามีความสุขมาก”

ใครบ้างที่อยู่เคียงข้างมาตลอดตั้งแต่เข้าวงการ

“เพื่อนนอกวงการค่ะ เห็นกันมาทุกช่วงชีวิต เป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันจากอุดรฯ พอมาเรียนกรุงเทพฯ ได้อยู่มหา’ลัยเดียวกันอีก รู้ทุกอย่างในชีวิตเรา ถ้าคนในวงการก็ต้องพี่แอน ทองประสม เขาเป็นคนเลือกเดียร์มาเล่นละครเรื่องแรก และให้โอกาสเดียร์เล่นละครกับค่ายเขา เป็นพี่เป็นน้องจนถึงทุกวันนี้ก็ยังติดต่อกันตลอด แต่ถ้าบุกเบิกต้องเป็นพี่เอ-ศุภชัย เพราะเขาเห็นแววและชวนไปแคสต์ ถ้าวันนั้นพี่เอไม่มองเห็นเรา เดียร์ก็ไม่น่าจะมายืนตรงนี้ได้”

พอมาเป็นนักแสดงอิสระแล้วแพลนอนาคตไว้อย่างไรบ้าง

“เดียร์ว่ายังไปได้อีก อาจจะมีวันนั้นที่ไปได้ดีขึ้น เก็บเลเวลอัพขึ้น รู้สึกว่ายังมีแรงที่จะทำให้ถึงเลเวลนั้น แต่ ณ จุดนี้เดียร์ภูมิใจมากที่มาถึงขนาดนี้ เพราะไม่ง่ายเลยค่ะ จากเรื่องแรกที่เล่นคือสามีตีตรา ต้องขอบคุณที่ได้กระแสดีมาก ทำให้คนรู้จักเยอะ เดียร์เล่นกับรุ่นใหญ่ตลอด เลยทำให้คนไม่เคยลืม รู้สึกว่าเราเริ่มต้นด้วยดีและต่อยอดมาเรื่อยๆ ทุกวันนี้แค่รอจังหวะไทมิ่งที่ใช่ บทที่ใช่ ถึงจะทำให้เราไชน์ขึ้นมาได้ คือเดียร์ไม่ได้หวือหวา ไม่ได้พีกมาก ไม่ได้มีข่าวหรือกระแสอะไรให้คนพูดถึงเยอะ แต่เดียร์ดีใจนะคะที่คนไม่เคยลืมเลย”

Photographer: Thanut Treamchanchuchai

Photographer Assistant: Chudchpong Aumponrat