Big Aura ผลงาน ศิลปะจัดวางของศิลปิน Isabella Ducrot อยู่บนผนังห้องจัดแสดงคอลเลกชั่นโอ๊ตกูตูร์ของ Dior โดยกล่าวถึงความหมายที่แฝงไว้จากการถักทอ การนำเสนอคอลเลกชั่นนี้จัดขึ้นในสวนของพิพิธภัณฑ์ Rodin เป็นการแสดงคอลเลกชั่นโอต์กูตูร์ช่วงฤดูใบไม้ผลิ-ฤดูร้อนปี 2024 ของ Dior







เราจะเห็นงานศิลปะที่เป็นเดรสขนาดใหญ่จำนวน 23 ชุด สูงราวๆ 5 เมตร จัดเรียงโดยใช้แถบสีดำไม่สม่ำเสมอชวนให้นึกถึง เส้นพุ่งและเส้นยืนของการทอ ชุดเหล่านี้บางชุดสะท้อนถึงชุดของสุลต่านออตโตมันที่ศึกษาโดย Isabella Ducrot สัญลักษณ์นามธรรม ของเสื้อผ้า ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพลังที่อยู่เหนือร่างกาย
สำหรับ Maria Grazia Chiuri ออร่าอันยิ่งใหญ่คือสิ่งที่แผ่ซ่านไปทั่วเสื้อผ้าโอต์กูตูร์ ซึ่งเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการใคร่ครวญตลอดไป โดยที่การสืบต่อของต้นฉบับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แต่ละชิ้นจะต้องปรับให้เข้ากับสรีระของผู้สวมใส่ และมีออร่าเฉพาะของตัวเอง






ตามคำจำกัดความของวอลเตอร์ เบนจามิน คำว่า Aura – ซึ่ง Maria Grazia Chiuri และ Isabella Ducrot อ้างอิงในรูปแบบที่แตกต่างกัน – สะท้อนถึงความเป็นเอกลักษณ์และความถูกต้องของงานศิลปะ ที่จารึกไว้ในหน่วยความจำรวม มาเรีย กราเซีย คิอูริ ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของกลุ่มผลิตภัณฑ์สตรี Dior ตัดสินใจสืบค้นกลิ่นอายผ่านประวัติศาสตร์โอต์กูตูร์ของเมซงซึ่งรวบรวมแก่นแท้ของแฟชั่นและความเป็นเลิศขั้นสูงสุด

ชุดเดรส La Cigale ออกแบบโดย Christian Dior สำหรับฤดูใบไม้ร่วง -ฤดูหนาวปี 1952 ปลุกเร้าความศักดิ์สิทธิ์ของอาร์เตลิเยร์ผ่านโครงสร้างทางประติมากรรมและผ้าลายมัวเร่(Moiré) ซึ่งกลายเป็น จุดเริ่มต้นของทฤษฎีที่ปรับบริบทใหม่ของกูตูร์ ขอบเขตที่เปราะบางระหว่างศิลปะและชีวิต โดยลวดลายของผ้ามัวเร่นั้นจะคล้ายลายน้ำไหลแตกต่างจากลายของผ้าไหมทัฟต้า โดยชุด La Cigale ของมิสเตอร์ดิออร์นั้นได้ใช้ผ้ามัวเร่ นี้






ผ้ามัวเร่ “คลี่คลายในฤดูหนาวเหมือนคลื่น” ผ้านี้ถูกใช้ในเฉดสีที่โดดเด่นซึ่งเน้น “ด้วยวัสดุและคุณภาพเชิงประติมากรรม ” ถึงความแวววาวของเนื้อผ้า สีทอง สีขาว สีเทา เบอร์กันดี สีเขียว ผลกระทบนี้สะท้อนให้เห็นในเสื้อผ้าที่จำลองเส้นเรขาคณิตของ La Cigale สร้างความสง่างามทางสถาปัตยกรรม เสื้อโค้ตที่มีปกที่โดดเด่น กระโปรงกว้างเผย ให้เห็นโครงคัตที่เกินจริง ชั้นที่ทับซ้อนกัน กางเกงและแจ็คเก็ต รูปทรงนำรายละเอียดของชุดเดรสจากเอกสารสำคัญของ Dior กลับมาอีกครั้งเพื่อสร้างลุคร่วมสมัยขึ้นมาใหม่ ผ้าฝ้ายและผ้าไหม เทรนช์โค้ตสร้างรูปลักษณ์ที่น่าดึงดูด ล้ำสมัยแต่คลาสสิก ชุดเดรสกำมะหยี่สีดำทำให้ลุคดูพลิ้วไหว ขณะที่เสื้อคลุมขนนกอันหรูหราวางอยู่บนเดรสออร์แกนซ่า งานปักเปรียบเสมือนชิ้นส่วนบทกวีโบราณที่ถูกขุดพบ นำพาจินตนาการให้คดเคี้ยว เสกสีสันของธรรมชาติอันหลากหลาย ขณะที่ลวดลาย Millefiori คั่นกลางพื้นผิวทั้งหมดของชุดเดรสมัวเร่สีเหลือง

ดังนั้น ในคอลเลกชั่นนี้ของ Maria Grazia Chiuri จึงปลุกเร้าการมีอยู่ขององค์ประกอบที่ก่อร่างเป็นเงาที่เป็น รูปธรรม จับต้องได้ และมีมิติที่เหมือนออร่าของแฟชั่นชั้นสูงเช่นเดียวกับเส้นด้ายของ Ariadne เจ้าหญิงในปกรณัมกรีก ที่ช่วยชายคนรักของเธอให้ออกจากเขาวงกตหลังการพิชิตมิโนทอร์(อสุรกายที่มีหัวเป็นวัวตัวเป็นคน)โดยการให้เขาถือกลุ่มด้ายเดินเข้าไป แนวคิดเรื่อง “ออร่า” แทรกซึมเข้าไปในคอลเลกชั่นโอต์กูตูร์ฤดูใบไม้ผลิ-ฤดูร้อนปี 2024 ของ Dior ที่สร้างสรรค์โดยมาเรีย กราเซีย คิอูริ ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ได้สำรวจความงามอันหลากหลายของสิ่งทอโดยได้ริเริ่มบทสนทนาที่น่าดึงดูดและสร้างสรรค์กับอิซาเบลลา ดูครอต ผู้สร้างงานศิลปะที่เป็นฉากของโชว์นี้ที่มีชื่อว่า Big Aura






ภาพเงาที่ไม่สมมาตรจำนวน 23 ชิ้นถูกจัดเรียงบนตารางที่มีเส้นสีดำที่ไม่ต่อเนื่องซึ่งชวนให้นึกถึงเส้นยืนและเส้นพุ่งของสิ่งทอ สัญลักษณ์แห่งความมีออร่าและเอกลักษณ์เฉพาะตัวส่งผ่านเสื้อผ้าโอต์กูตูร์แต่ละชิ้น เสื้อผ้าเหล่านี้ได้รับการตีความใหม่ ซึ่งคิดขึ้นโดยมิสเตอร์ดิออร์สำหรับฤดูใบไม้ร่วง-ฤดูหนาวปี 1952 ซึ่งเป็นผลงานอันเป็นที่รักของเขา ผลงานที่มาเรียสร้างสรรค์สำหรับคอลเลกชั่นนี้มีความโดดเด่น อย่าง เสื้อโค้ตที่มีคอปกตั้งสง่างาม กระโปรงทรงกว้างเผยให้เห็นเส้นกรอบของชุดที่เกินจริง การเลเยอร์ กางเกงและแจ็คเก็ต เสื้อผ้าบางประเภทที่ทำด้วยกำมะหยี่ช่วยขยายเสน่ห์และทำให้ดูเคลื่อนไหวอย่างลื่นไหล ในขณะที่เสื้อคลุมขนนกอันหรูหราสวมทับชุดที่ตัดเย็บจากผ้าออร์แกนซ่าโดนมีการปักเป็นลวดลายอันมหัศจรรย์ แสดงออกถึงคุณค่าแห่งออร่า ประติมากรรม และการเปลี่ยนแปลงของโอต กูตูร์












โดยโครงหลักๆ จะเน้นที่ช่วงคอของชุด เป็นการเปิดช่วงบนของหน้าอกด้วยเส้นกรอบของคอปกแต่ละชุดให้มีความกว้างที่ดูงดงาม ก่อนจะคอดลงมาสู่ช่วงเอวและผายออก นอกจากนี้ยังให้ความสำคัญกับช่วงไหล่ บางชุดจะเผยให้เห็นช่วงไหล่ที่สวยงาม บางชุดชวนให้นึกถึงเครื่องแต่งกายของสตรีออตโตมัน ที่จะมีเสื้อคลุมสวมทับกางเกงทรงหลวม โดยเสื้อคลุมนั้นจะมีการปักประดับอย่างวิจิตร บางชุดเป็นผ้ากำมะหยี่ที่มีผิวมันวาวสูงค่า จับเดรปเป็นเส้นพริ้วไปตามลำตัว การปักประดับต่างๆ ไม่เพียงแค่นำเสนอฝีมือสุดประณีต แต่ยังพลิกแพลงให้โมเดิร์น อย่างชุดที่ช่วงบนเป็นขนนกทั้งตัวได้มีการปักเรียงให้ขนนกไปในแนวเฉียงกับลำตัวเหมือนถูกตวัดขึ้นไปในทิศทางเดียวกัน






ดีไซน์ต่างๆเหล่านี้เหมือนเป็นวรรณกรรมที่ถักทอด้วยเส้นด้าย ซึ่งขับขานเรื่องราวต่างๆ เป็นอาภรณ์ที่ห้อมล้อมเรือนร่างของอิสตรี อย่างมีชั้นเชิงและสูงค่า







