“…แอฟไม่เคยมีคำถามกับชีวิตใครเลย ไม่เคยอยากรู้อะไร ถ้าเขาไม่เล่าก็ไม่รู้ คือเมื่อก่อนเป็นคนแบบนี้ แต่พอมาเป็นพิธีกร แอฟได้ค้นพบว่าจริงๆ เราไม่ใช่คนอย่างนั้นซะหน่อย ยิ่งถ้าแขกรับเชิญเป็นคนที่เราไม่รู้จักชีวิตเขาเลย แอฟจะมีความสุขในการถาม”
แอฟ-ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ เล่าสิ่งที่ค้นเจอในตัวเองหลังจากเป็นพิธีกรรายการสามแซบ เส้นบางๆ ที่เคยหวั่นใจว่าเป็นการละลาบละล้วงชีวิตคนอื่นกลับแทนที่ด้วยความรู้สึกเอ็นจอย โอกาสไม่เพียงทำให้เธอได้ทำความรู้จักกับตัวเอง แต่ยังทำให้แฟนๆ ที่ติดตามผลงานได้เห็นสิ่งใหม่ๆ จากแอฟคนเดิม เช่นเดียวกับการสวมบทนางแบบของเธอในวันนี้ “แฮปปี้ค่ะ ชอบทำงานกับคนรุ่นใหม่เพราะว่าได้เอเนอร์จี้หลายๆ อย่าง ทั้งรูปแบบ มุมมองวิธีการทำงาน และยังได้เห็นพลังงาน เห็นมายด์เซ็ตของแต่ะคนด้วย” คำพูดของเธอทำให้ทีมงานตัวลอยไปตามๆ กัน
ชุดกระโปรงยาวปาดไหล่ จาก ASAVA
แอฟสั่งสมประสบการณ์มานาน รู้สึกอย่างไรกับการแสดง รวมถึงการพลิกบทบาทจากนางเอกมาเป็นนางร้าย
“พอมาถึงจุดหนึ่งซึ่งจุดนั้นมาพร้อมอายุ ไม่ใช่อายุของเราอย่างเดียว แต่อายุการทำงานด้วย แอฟเชื่อว่าพออายุการทำงานเยอะขึ้น แน่นอนเป็นนางเอกน่ะดีอยู่แล้วล่ะ แต่ดีเหมือนกันคือการที่เราได้รับบทเอก หมายถึงบทที่มีผลกับเนื้อเรื่อง ถ้าให้เลือกระหว่างเล่นร้ายกับเป็นนางเอกแต่ไม่มีบทบาทอะไร แอฟก็ไม่แฮปปี้นะคะ รู้สึกไม่สนุก เราจะเห็นคุณค่าหรือความหมายของมันจากบทที่มีผลกับเนื้อเรื่อง หรือมีสิ่งที่เรารู้ว่าจะต้องทำการบ้านอย่างหนัก
“การเป็นนักแสดงคือสุดท้ายต่อให้เราคิดว่าทำได้ แต่สำหรับแอฟ ไม่มีจุดที่ ‘อะไรฉันก็ทำได้’ ‘บทอะไรฉันก็ทำได้’ หรือจะบอกว่าเรามาทางดราม่า แต่ไม่มีอะไรรับประกันว่าเราจะดราม่าได้ทุกสิ่งทุกบท เพราะแต่ละบทมีรายละเอียดปลีกย่อยในคาแร็กเตอร์ของตัวละครนั้นๆ แตกต่างกันไป ไม่มีทางรู้เลยว่าเราจะทำได้ถึงจุดไหน หรือผู้กำกับมองไว้จุดไหน แล้วเราจะไปถึงจุดนั้นได้ไหม ไม่มีสูตรสำเร็จว่า อ๋อ ถ้าบทมาแบบนี้สบายมาก มีทั้งเรื่องต้องปรับและพัฒนาตลอดเวลา ต้องคอนเน็กต์กับผู้กำกับและคู่เล่นแล้วจูนไปด้วยกัน ต้องยอมรับว่าบางวันเราอาจจะเครื่องติดเร็วหรือติดช้า ตรงนี้ผู้กำกับและบัดดี้มีส่วนช่วยมากๆ เลย
ชุดกระโปรงเกาะอกดีเทลโลหะทอง จาก LOEWE
“การสวมคาแร็กเตอร์ให้เป็นตัวละครตัวนั้นจริงๆ ทุกอย่างมีความยาก ถ้าฉีกคาแร็กเตอร์ไปสุดๆ เหมือนที่เล่นเรื่อง ‘แค้น’ ก็ยาก แต่ถ้าจะให้เล่นใกล้เคียงกับชีวิตจริงก็ยากอีกเช่นกัน ต้องเล่นเป็นมนุษย์แม่ยังไงที่ไม่ใช่แม่ของปีใหม่ เพราะฉะนั้นใกล้ตัวก็ยาก ไกลตัวก็ยาก สรุปคือสบายๆ ไม่ได้อยู่ดี อย่างเรื่อง ‘สงครามสมรส’ บางคนบอก อุ้ย ง่ายสิ เล่นเป็นมนุษย์เมีย มนุษย์แม่ เพราะแอฟน่าจะเข้าใจหมดแล้ว ก็ง่ายตรงที่เข้าใจแหละ แต่ว่าการจะเล่นออกมาไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เพราะเราไม่ได้เล่นเป็นตัวเอง”
ในฐานะที่เป็นดาราคิวทอง ยังมีอะไรที่ยังรู้สึกกลัวหรือเปล่า
“กลัวไม่มีโอกาสได้เล่นบทสนุกๆ ไม่ใช่ว่าต้องบันเทิงเสมอไปนะคะ บทรันทดก็สนุกได้ มันคงไม่มีความสุขถ้าเราต้องอยู่กับบทที่ไม่ได้อยากเล่น ปัจจุบันละครที่รับเล่นมีตั้งแต่ 60-90 คิว ลองคิดนะว่าถ้าไม่ใช่บทที่เราชอบ การถ่ายทำเกือบร้อยวันจะทรมานขนาดไหน เมื่ออายุงานมาถึงจุดนี้ เงินอย่างเดียวไม่ใช่คำตอบ ความเก่งหรือความขยันไม่ได้นำมาซึ่งโอกาสเสมอไป มันต้องรวมๆ กันน่ะค่ะ ความตั้งใจในการทำงาน ความสามารถ รวมไปถึงโอกาส ทุกวันนี้ยังรู้สึกว่าที่ผ่านมาเราโชคดีจังเลยที่ได้งานที่อยากทำ”
ชุดกระโปรงยาวแขนกุดสีดำดีเทลประดับคริสตัลด้านหลัง จาก FENDI
แล้วจะปฏิเสธตรงๆ หรือเปล่าคะ ถ้าบทนั้นไม่อยากเล่น
“ในชีวิตนี้ปฏิเสธมาเยอะมากค่ะตั้งแต่เด็ก ผู้ใหญ่หลายท่านคงทราบ แต่โชคดีที่ถึงแม้จะปฏิเสธ บางท่านยังให้โอกาสอยู่เรื่อยๆ คงเห็นความตั้งใจของเรามากกว่าว่าที่เราปฏิเสธเพราะรู้ว่าบทไม่เหมาะกับตัวเรา เดี๋ยวทำไปแล้วจะไม่ดี ซึ่งไม่แช่แค่เรา แต่กับเขาด้วย โปรเจ็กต์ของใคร ใครก็รักและอยากให้ออกมาดี”
ในบรรดาตัวละครทั้งหมดที่เคยแสดง ถ้าสามารถใช้เวลากับคนนั้นได้ในชีวิตจริง
“โห หลายคนมากเลย อยากใช้ชีวิตกับสายไหม สาวเหนือที่เคยเล่นในเรื่อง ‘เมื่อดอกรักบาน’ (2007) แอฟชอบอะไรทางเหนืออยู่แล้ว ห่างเหินมานานก็อยากกลับไป วนิดาในเรื่อง ‘วนิดา’ (2010) ก็คิดถึง เขาจะฝันๆ ทุกอย่างบวกหมดเลย แต่ถ้าใหม่ๆ หน่อยก็คงเป็น ‘Find Yourself หารักด้วยใจเธอ’ (2023) อยากใช้ชีวิตกับหยิน ผู้หญิงวัย 38 ที่คิดว่าช่วงสามสิบปลายเป็นขบวนสุดท้าย แล้วแอฟจะบอกเขาว่าอย่าไปคิดอย่างนั้น เอ็นจอยให้เต็มที่ มันไม่ได้มีอะไรเลตเกินไป”
ชุดกระโปรงเกาะอกดีเทลระบาย จาก NICHP
ทำอย่างไรถึงใจเย็นและมองบวกได้ตลอด
“สุดท้ายจริงๆ ก็ไม่ได้บวกทั้งหมดหรอกค่ะ แอฟว่าอยู่ที่การรู้ตัวว่าเมื่อไหร่พลังเริ่มจะลบ หรือเราเริ่มสั่นคลอน ก็จะดึงตัวเองกลับมา”
คำว่า ‘เวลา’ ในความหมายของแอฟ และใครเอาเวลาไปจากเรามากที่สุด
“เวลาคือสิ่งที่แพงที่สุดค่ะ มีคุณค่าที่สุด ไม่มีอะไรจะเทียบได้เลย เพราะไม่มีอะไรที่เราเอาคืนมาไม่ได้…เท่าเวลา ทุกวันนี้งานกับลูกมาก่อนค่ะ ต้องยอมรับว่าบางวัน อย่างเช่นวันธรรมดาที่ลูกไปโรงเรียน งานสำคัญที่สุด นอกจากนั้นจะเป็นงานเสริมและเพื่อน ซึ่งโชคดีที่เพื่อนเข้าใจ พอถึงวัยนี้เพื่อนจะรู้ว่า โอเคไม่ต้องให้เวลาเยอะเท่างานกับครอบครัวแล้ว เพราะฉะนั้นเพื่อนอาจจะมาทีหลัง แต่ไม่ใช่ไม่สำคัญ ถึงแม้เราจะไม่ได้เจอกันบ่อย แต่เรายังให้ใจเท่าเดิม แค่เวลาที่ไม่เท่าเดิม”
เวลาทำให้ชีวิตแกร่งขึ้นไหมคะ หรือคุณค่าที่ได้เรียนรู้จากกาลเวลา
“แอฟว่าเวลามาพร้อมประสบการณ์ และสุดท้ายประสบการณ์นั้นแหละที่ทำให้เราแยกแยะเก่งขึ้น คิดอะไรตรงจุดขึ้น เราจะรู้ว่าเรื่องนี้ต้องโฟกัส เรื่องนี้ต้องปล่อยผ่าน เพราะเราไม่สามารถอยู่ในโพสิชั่นที่ทุ่มกับทุกเรื่องได้ หรือสามารถแยกได้ว่าอันไหนมาก่อนมาหลัง ถ้ามีเวลาเท่านี้ เราจะให้ใครก่อนหรือทำอะไรก่อน ประสบการณ์ทำให้เราแยกได้ว่าอันไหนต้องทุ่มเวลา ทุ่มพลังงาน หรือทุ่มใจ เราจะใส่เวลาลงไปให้มันแค่ไหน
“แอฟว่าคนที่แยกแยะถูกจะได้ประโยชน์มากที่สุด และจะไม่เจ็บใจที่เสียเวลากับเรื่องนี้ ไม่เจ็บใจที่ไปทุ่มเทคิดมากเรื่องนั้น ซึ่งถูกจุดทั้งในการกระทำและเรื่องจิตใจ สมมติเรื่องนี้เรากลุ้มกับมันได้ คุ้มที่จะกลุ้ม อย่างเรื่องลูกยังไงก็ต้องกลุ้มแหละ ชิลไม่ได้ แต่กับบางเรื่องกลุ้มไปก็เท่านั้น เพราะทำอะไรไม่ได้ ก็จะได้รู้ว่าเรื่องนี้ต้องปล่อยละนะ”
ความปรารถนาในมุมของคนเป็นแม่
“แอฟหวังให้เขาทำอะไรสำเร็จสักอย่าง หมายถึงว่าไม่ได้อยากเห็นลูกเป็นนักกีฬา นักดนตรี นักแสดง หรือนักธุรกิจ จะเป็นอะไรก็ได้เลยที่ลูกชอบและอยากเป็น เราปรารถนาให้เขาทำสำเร็จ เพราะอยากให้เขามีความสุขแค่นั้นเลย สมมติว่าเขาเป็นคนฟรีสปิริตมาก ฉันอยากจะใช้ชีวิตสุขสงบ ฉันมีความสุขกับการอุทิศตัวเองให้กับศิลปะ ตื่นมาวาดรูปทุกวัน มีรายได้พอมีพอกินไม่เดือดร้อน แต่ต้องไม่เป็นหนี้เป็นสินนะ ขอให้เขาไปถึงจุดนั้นได้ หรือถ้าโตขึ้นเขาจะคิดแต่ตัวเลข ตัวเลขทำให้มีความสุข ก็อยากให้เขาพุชตัวเองไปจนถึงจุดที่เขามองไว้และทำสำเร็จ”
มองภาพตัวเองไว้แบบไหนอีกสิบปีข้างหน้า น่าจะชิลๆ ไหมคะ
“แอฟยังคิดภาพตัวเองชิลแบบไม่ทำงานไม่ออกเลยนะ มีคนพูดเหมือนกันว่าอีกสิบปีก็สบายแล้ว เขาคงหมายถึงว่างานก็ไม่ต้องทำแล้ว เก็บเงินได้เยอะแล้ว ลูกก็โบยบินแล้ว แต่จะใช้ชีวิตยังไงอะคะ เมื่อไม่มีงาน ไม่มีลูก เพราะอันนี้คือความหมายในการใช้ชีวิต แอฟไม่ได้ทำงานเพื่อให้อยู่รอด แต่ทำเพราะแฮปปี้ อีกสิบปีแอฟยังอยากเห็นตัวเองทำงานอยู่นะ แต่ว่าในบทบาทไหนก็อีกเรื่องหนึ่ง ชีวิตแอฟก็คืออาชีพนี้ มันแยกไม่ออกจริงๆ
“แอฟไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นยังไง แต่สำหรับแอฟจะมีครึ่งหนึ่งที่เรายังอยากเป็นตัวเองอยู่ คนอื่นอาจไม่เห็นด้วยก็ได้ เพราะแอฟเห็นเพื่อนบางคนสามารถทิ้งงานได้และถือว่าเป็นการตัดสินใจถูกต้องที่เขาทุ่มทั้งชีวิตให้ลูก ส่วนตัวแอฟรู้ว่าปีใหม่ก็รู้สึกและเข้าใจ แอฟอยากเป็นแอฟที่ทำงานตรงนี้ เวลาถ่ายละครจะไม่รู้สึกถึงความเป็นแม่เลยนะพูดจริง ไม่งั้นเราจะทำงานตรงนี้ไม่ได้ แต่ถ้าเลิกงานปุ๊บ แอฟก็คือมนุษย์แม่คนหนึ่ง เราแยกอย่างนี้มาตั้งแต่ต้น แอฟไม่สามารถเป็นมนุษย์แม่ได้ทุกนาที แต่ไม่ใช่ไม่นึกถึงหรือไม่ห่วงนะคะ ปีใหม่เป็นทุกอย่างของแอฟ แต่แอฟไม่ได้เป็นคนอารมณ์แบบแม่ๆ บางครั้งก็เป็นพี่สาว ยังตีกัน…‘ปี! นี่ปีไม่ใช่แม่ของแม่นะ แม่เป็นแม่ของปี แม่ขอทวงตำแหน่งคืน…เดี๋ยวก่อนนะ ปีแปดขวบ เพิ่งอยู่ในโลกนี้มาแปดปี ปีอย่าเถียงแม่’ แอฟไม่ได้เป็นมนุษย์แม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ บางทีลูกก็นึกว่าเราเป็นเพื่อน (หัวเราะ)”
ชุดกระโปรงคล้องคอทอลายปักสีทอง จาก FLYNOW
นิยามความรักของแอฟ–ทักษอรในวันนี้
“ความรักคือพลัง ถ้าความรักกับลูกก็คือทุกสิ่งทุกอย่าง เมื่อเป็นแม่แล้วเราถอยหลังกลับไม่ได้ เราจะเป็นแม่ไปตลอด แอฟเห็นตัวอย่างมาจากคุณแม่ คือต่อให้คนจะคิดว่าเรียนจบแล้วก็หมดห่วง ไม่ใช่เลยค่ะ แอฟเรียบจบก็ยังห่วง แต่งงานไปก็ยังห่วง มีลูกแล้วก็ห่วง มันไม่มีจุดจบ แล้วไม่มีน้อยลงเลยนะคะ มีแต่มากขึ้น
“ถ้าเป็นความรักแบบผู้ชายผู้หญิง เอาตรงๆ สำหรับแอฟไม่มีก็ได้ แอฟรู้สึกว่าเต็มแล้วในชีวิตนี้ เพราะว่าคุณพ่อคุณแม่ให้มาเยอะ แถมยังมีลูกสาวมาอีก ยิ่งเต็มใหญ่เลย เพราะฉะนั้นไม่มีก็ได้ แต่เมื่อมีแล้วก็ยิ่งมาเติมให้มากขึ้นไปอีก ให้เรามีพลังที่จะแฮปปี้ในทุกวัน ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่าพลังที่ได้จากแต่ละคนนั้นคนละมุมมองกัน จากพ่อแม่ที่อยู่ข้างบน จากลูกที่มาจากข้างหลังก็อย่างหนึ่ง คนที่เป็นคู่รักกันก็อีกอย่างหนึ่ง มันแตกต่างกันน่ะค่ะ ยิ่งเรามีเยอะ แอฟว่าจะมีแต่สิ่งดีๆ เราจะมีพลังและกำลังใจในวันที่เราต้องการคำปรึกษาหรือเริ่มดาวน์ เพราะไม่มีใครหรอกที่จะมีกู๊ดเดย์ทุกวัน มันก็มีจุดตรงนี้ที่คอยซัพพอร์ตในวันที่เราแกว่ง”
Photographer: Ponpisut Pejaroen
Stylist: Piphacha Vonpiankul
Makeup: Pradchaphan Prayoonpan
Hair: Banjaporn Kampab
Photographer Assistants: Supasit Sookawat, Manosit Boonnon
Stylist Assistant: Rattapong Kumwong
