จองบิน ดงยอน ฮง ยอร์ช ฮยอนบิน ห้าหนุ่มวง POW ซึ่งเปี่ยมด้วยพลังอย่างล้นเหลือพร้อมปล่อยพลังผ่านดนตรีของพวกเขาแล้ว

แม้ว่าตารางการเดินทางมาเยือนเมืองไทยของหนุ่มๆ วง POW จะแน่นด้วยกิจกรรมมากมาย แต่ทุกคนก็เต็มไปด้วยเอเนอร์จี้แบบสุดๆ “สวัสดีครับ พวกเราวง POW ครับ” ทั้งห้าหนุ่มทักทายทีมงานอย่างกระตือรือร้นเมื่อเดินทางมาถึงสถานที่ถ่ายแฟชั่น นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอพวกเขาหลังจากเห็นผ่านเวทีคอนเสิร์ตใหญ่ OCTOPOP “พวกเราเป็นศิลปินที่มาจากเกาหลีใต้ครับ ชื่อวง POW ก็เหมือนกับเสียงที่พวกเราปรากฏตัวครับ พวกเราเป็นศิลปินใหม่ในวงการนี้ พร้อมที่จะนำเสนอเสน่ห์สิ่งใหม่ๆ ผ่านผลงานของพวกเราให้ทุกคนได้รู้จักกันครับ”
วง POW เป็นวงน้องใหม่ของค่าย Grid Entertainment ประกอบด้วย 5 หนุ่มผู้มีบุคลิกและเสน่ห์ที่แตกต่าง ‘จองบิน’ เป็นลีดเดอร์และนักร้องของวง ‘ดงยอน’ เป็นเมนแดนซ์ ‘ฮยอนบิน’ นักร้องและนักเต้นผู้เปี่ยมด้วยความสดใสดุจวิตามิน ‘ฮง’ นักร้องของวงซึ่งเป็นน้องเล็กสุด และ ‘ยอร์ช ยงศิลป์’ นักเต้นและนักร้องหนึ่งเดียวจากไทยซึ่งเป็นพี่ใหญ่ของวง พวกเขาเพิ่งเดบิวต์อย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกันยายน แต่ก็ขโมยหัวใจใครต่อใครตั้งแต่ปล่อยเพลงแรกอย่าง Favorite ตามมาด้วย Amazing และ Dazzling “พวกเราหวังว่าถ้าเพลงของวงเราทำให้ทุกคนอารมณ์ดีขึ้นได้ก็น่าจะดีไม่น้อยเลยครับ”


คาดหวังอะไรกับการเดบิวต์บ้าง กดดันกันมากไหม
ฮง: “ตั้งแต่รู้ว่าจะได้เดบิวต์ พวกเรารอคอยโอกาสด้วยความตื่นเต้นมากๆ ครับ มีความกดดันอยู่บ้างเพราะเราอยากให้ทุกอย่างออกมาดีที่สุด เพื่อตอบแทนทุกคนที่คอยสนับสนุนครับ”
Creating Culture Every Day สื่อถึงอะไร
จองบิน: “มันเป็นเหมือนสโลแกนของพวกเรา เพราะเราตั้งใจสร้างวัฒนธรรมใหม่ๆ ในชีวิตของเรากับแฟนๆ คือทีมงานสังเกตว่าเวลาเรามาอยู่ด้วยกัน ชอบคุยเล่นกัน แล้วก็มักจะมีคำพูดหรืออะไรที่ฮิตในหมู่พวกเรากันเอง เลยคิดว่ามันเป็นมุมน่ารัก เป็นเหมือนวัฒนธรรมของพวกเราไปด้วยครับ”


ก่อนจะเดบิวต์ ความฝันวัยเด็กของทุกคนคืออะไร
จองบิน: “ผมชอบร้องเพลงตั้งแต่เด็กๆ ถ้าไม่ได้เดบิวต์เป็นศิลปินก็คิดว่าจะทำอะไรที่เกี่ยวกับเพลง แต่ก็โชคดีที่มีโอกาสได้เข้ามาเป็นสมาชิกวง POW ครับ”
ดงยอน: “ผมไม่เคยคิดจะเป็นนักดนตรีเลย แต่เมื่อได้เห็นรุ่นพี่บีทีเอสก็เลยมีความฝันว่าอยากเป็นไอดอล แล้วก็อยากทำให้เต็มที่ที่สุดครับ”
ฮยอนบิน: “ตอนเด็กๆ เวลานั่งรถกับครอบครัว เรามักจะฟังเพลงด้วยกัน แต่ผมไม่ได้ฝันว่าจะทำอาชีพนี้เลยครับ เพราะอยากเป็นนักฟุตบอล แต่พอโตขึ้นและฟังเพลงมาเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่าการเป็นศิลปินมันเท่มากๆ”
ยอร์ช: “ผมอยากเป็นนักฟุตบอลเหมือนกันนะตอนเด็กๆ แต่ก็ได้ไปเป็นนักแสดง แล้วช่วงหนึ่งก็เริ่มอยากร้องเพลงแต่ไม่มีความมั่นใจ เลยไม่ได้คิดว่าอยากเป็นนักร้อง แต่พอโตขึ้นมาก็อยากลองแบบจริงจัง เลยไปเรียน ฝึกฝน จนก้าวข้ามความกลัวของตัวเองได้ครับ”
ฮง: “ผมชอบเคป็อปตั้งแต่เด็กแล้วครับ ฟังกับพี่สาว เขาเป็นคนทำให้ผมรู้จักกับเคป็อป ก็เลยเริ่มชอบ แล้วผมก็เต้นด้วย ร้องเพลงด้วย”


เพลงไหนที่มีอิทธิพลต่อพวกคุณตั้งแต่เด็ก
จองบิน: “ผมชอบ Through The Night ของไอยู มันเป็นแรงบันดาลใจที่ดีสำหรับผม แล้วก็น่าจะทุกคนด้วย”
ดงยอน: “ชอบเพลง Idol ของบีทีเอส เพราะเคยเห็นเพอร์ฟอร์แมนซ์ของพี่ๆ จนผมอยากเป็นไอดอล เลยรู้สึกว่าเพลงนี้เปลี่ยนชีวิตผม”
ฮง: “ผมชอบเพลง Eyes, Nose, Lips ของแทยัง ตอนที่เริ่มเป็นเทรนนี ตอนนั้นไม่มั่นใจว่าตัวเองทำได้ดีหรือเปล่า ก็ไปดูเพอร์ฟอร์แมนซ์ของเขา”
ยอร์ช: “ผมชอบเพลง Sorry, Sorry ของวงซูเปอร์จูเนียร์ ครูประจำชั้นให้เต้นในงานแสดงของโรงเรียน เป็นเพลงแรกที่ทำให้ผมรู้จักเคป็อป และยังเป็นแนวเพลงที่ผมชอบด้วย”
ฮยอนบิน: “เพลง Bad ของบิลลี ไอริช ชอบเพราะว่ามันติดหู ผมฟังเพลงนี้บ่อยมาก”


ถ้ามีไทม์แมชชีนย้อนเวลาไปอดีตหรือเดินทางไปอนาคตได้
ฮง: “ผมอยากไปอนาคต อยากไปเจอแฟนๆ กำลังดูพวกเราเล่นคอนเสิร์ต น่าจะเป็นภาพนั้นที่เป็นแรงบันดาลใจให้ผมตอนนี้”
ดงยอน “อยากจะลองกลับไปในอดีตครับ เพราะตอนนี้เริ่มรู้จักเพลงมากขึ้น แต่คิดว่าเรารู้จักเพลงช้าไป เลยอยากย้อนไปในอดีตเพื่อจะได้ทำความรู้จักเพลงมากกว่านี้”


ถ้ามีสิ่งหนึ่งเกี่ยวกับตัวเองที่อยากเปลี่ยนแปลง
ฮยอนบิน: “ไม่ได้อยากเปลี่ยน แต่อยากมีความสามารถในการแต่งเพลง คืออยากเพิ่มเติมมากกว่า จะได้ถ่ายทอดเรื่องราวของ POW ออกมา”
ดงยอน “ผมอยากย้อนเวลาได้ อยากเริ่มเรียนรู้เรื่องดนตรีเร็วกว่านี้”
ฮง: “ผมอยากให้ทุกอย่างที่ผมคิดเป็นเรื่องจริง เพราะเราพยายามให้ทุกอย่างออกมาเพอร์เฟ็กต์ คือถ้าคิดว่ามันเพอร์เฟ็กต์แล้วได้ตามนั้นก็คงดี แต่รู้ว่าก็ต้องพยายามมากๆ ครับ”
ยอร์ช: “ผมอยากเป็นคนไม่คิดเยอะเกินไป ไม่คิดแทนคนอื่นจนเราเครียดเอง”
จองบิน: “ผมกำลังจะพูดเหมือนพี่ยอร์ชเลย ผมเป็นคนขี้กังวลและคิดเยอะ บางทีไม่ต้องคิดมาก ให้อะไรมันออกมาดีกว่า ปล่อยสบายๆ บ้าง”

คติในการใช้ชีวิตของแต่ละคน
ฮยอนบิน: “สิ่งที่ผ่านไปแล้ว ก็อย่าไปยึดติดกับมัน”
จองบิน: “คิดว่าถ้าได้มองย้อนกลับไปในอดีต เราต้องไม่รู้สึกเสียใจภายหลัง”
ฮง: “No pain no gain”
ดงยอน: “เต็มที่กับตอนนี้ครับ อะไรที่ตัดสินใจไปแล้วก็อย่าไปผิดหวัง”
ยอร์ช: “พยายามทำวันนี้ให้ดีที่สุด และชื่นชมตัวเองเยอะๆ ครับ”
รูปแบบในการแสดงความรักของแต่ละคน
จองบิน: “ถ้าเราถามเขาว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง มันก็น่าจะเป็นภาษารักป่าวครับ ถ้าเราอยากรู้ว่าวันหนึ่งของเขาเป็นไงบ้าง มันน่าจะเป็นความรักนะ”
ดงยอน: “ไม่ต้องเป็นคำพูดก็ได้นะ แค่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ”
ฮง: “น่าจะเป็นการที่เรานึกถึงเขาตลอด”
ยอร์ช: “น่าจะเป็นการสังเกตสิ่งเล็กๆ น้อยๆ และทำในสิ่งที่เขาชอบ”
ฮยอนบิน: “น่าจะเป็นคำถามแบบ ‘ทานอะไรหรือยัง’ ประมาณนี้นะ”
อยากฝากอะไรถึงแฟนๆ
ยอร์ช: “อยากขอบคุณแฟนๆ ที่ให้กำลังใจพวกเรามาโดยตลอดตั้งแต่แรกจนพวกเราได้เดบิวต์ และได้มายืนอยู่บนเวทีใหญ่ที่เมืองไทยเป็นครั้งแรกด้วย ต้องขอบคุณมากจริงๆ”
Photographer: Wasu Sukatocharoenkul
Fashion Editor: Watcharachai Nun-ngam
Writer / Producer : Pimpilai Boonjong
Photographer Assistants: Similan Prangprasert, Santipong Jodnok Stylist Assistants: Thitaree Trisiritanyagorn, Tisakorn Kunchornnok
Videographer: Thaikom Suktalordcheep
Videographer Assistant: Piyakorn Glinfuang
Video Producer: Maetavee Vatanapahu
Location: Mariott Maquis Queen’s Park






