ความสามารถที่ไม่ถูกหยุดด้วยกระแสของคู่ฮอต ‘แจม-รชตะ’ ‘ฟิล์ม-ธนภัทร’

Writer: Mayuree J.

ทันทีที่มีประกาศว่าคู่ฮอตในกระแส แจม-รชตะ หัมพานน์ และฟิล์ม-ธนภัทร กาวิละ หรือที่รู้จักกันในนาม ‘แจม-ฟิล์ม’ จากละครดราม่าพีเรียดเรื่องเยี่ยม คุณชาย จะโคจรกลับมามีผลงานร่วมกันอีกครั้ง สิ่งที่น่าเซอร์ไพรส์ยิ่งกว่าการรู้ว่าผลงานเรื่องใหม่ไม่ใช่ภาคต่อจากเรื่องเดิม คือความกล้าที่จะพลิกบทบาทของทั้งคู่ให้ตัวเองดำดิ่งไปกับตัวละครใหม่ในซีรีส์เรื่อง Laws of Attraction กฎแห่งรักดึงดูด ซึ่งกำลังออนแอร์เรียกเรตติ้งอยู่ทางช่อง one31 ในขณะนี้ โดยผ่านบท ‘ติณห์’ ของแจม ครูพละหนุ่มผู้ต้องการทวงความยุติธรรมให้หลานสาวที่จากไปกะทันหันเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ และบท ‘ฌาน’ ของฟิล์ม ทนายเหลี่ยมจัดของคู่กรณีที่มองหาผลประโยชน์จากความอยุติธรรม

เพื่อให้ทุกคนจำภาพของพวกเขาในฐานะ ‘นักแสดงคุณภาพ’ มากกว่ากระแสที่ไม่จีรังเหมือนความสามารถที่ยั่งยืน คงไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการซักไซ้ไล่เรียงกับเจ้าตัว

หลังจบเรื่อง คุณชาย ซึ่งได้กระแสตอบรับดีมากๆ เคยคิดไหมว่าจะมีโอกาสมาร่วมงานด้วยกันอีกครั้ง

ฟิล์ม: “ต้องบอกก่อนว่าจุดเริ่มต้นของเรื่องคุณชายไม่ใช่แบบนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นคือผลพลอยได้ ทำให้ไม่ได้คาดหวังว่าจะไปอย่างไรต่อ แต่พอเกิดขึ้นแล้วพวกเราจึงนำสิ่งที่มีอยู่มาต่อยอด ในมุมมองส่วนตัวของผมคือเรื่องนี้จบอย่างสมบูรณ์และสวยงามแล้ว ถ้าให้ทำต่อภาคสองก็ไม่สนุกแล้ว การสร้างตัวละครใหม่สนุกกว่า ผมเคยผ่านจุดที่ทำละครภาคต่อมาแล้ว ทำให้เข้าใจพฤติกรรมผู้บริโภคมากขึ้น เริ่มแรกเราไม่รู้หรอกว่าละครจะปังหรือแป้ก พอปังปุ๊บ การจะเขียนบทให้สนุกต่อจากเรื่องเดิมต้องใช้เวลา ถึงตอนนั้นความต้องการของคนดูอาจจะไม่เหลือแล้ว ผมรู้สึกว่าถ้าผมกับแจมจะกลับมามีผลงานแสดงร่วมกันอีกครั้งก็ควรเป็นเรื่องใหม่ที่ฉีกไปจากเดิม หนึ่งคือความตื่นเต้นของคนดู เพราะเขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรื่องเป็นอย่างไร สองคือความสนุกกับการได้เป็นนักแสดงของผม”

แจม: “ตอนแรกผมไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้กลับมาทำงานกับพี่ฟิล์มอีกครั้ง คืองานอีเวนต์ต้องไปด้วยกันอยู่แล้ว แต่พาร์ตของละคร ที่ผ่านมาผมก็ไม่เคยได้วนกลับมาแสดงกับเพื่อนๆ ที่เคยแสดงละครด้วยกันเรื่องแรกๆ เลย แล้วอย่างที่พี่ฟิล์มบอกว่าเรื่องคุณชาย จบด้วยดีในตัวของมันแล้ว ดังนั้นถ้าจะมีโปรเจ็กต์ต่อไป ผมก็อยากให้เป็นอะไรที่แตกต่างไปเลย”

ถ้าให้เปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างตัวละคร จิว–เทียน ในเรื่องคุณชาย กับติณห์–ฌาน ในเรื่อง Laws of Attraction กฎแห่งรักดึงดูด

แจม: “แต่ละคนต่างกันอยู่แล้วครับ ผมกับพี่ฟิล์มก็ต่างกันแบบ 100% จิวกับติณห์ก็ต่างกัน 100% เช่นกัน สองคนนี้ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ทั้งยุคสมัยและสถานภาพการทำงาน จิวเป็นนักฆ่า ก็ต้องคิดอีกมุมมองหนึ่ง การที่เขาฆ่าคนหนึ่งเพื่อช่วยอีกคน มันต้องมีเดิมพันอะไรที่หนักหนามากๆ ส่วนติณห์แค่ใช้ชีวิตปกติ แต่ต้องมาเจอเรื่องราวไม่ดีกับคนในครอบครัว ทำให้เขาต้องทุกข์ เพราะต้องการเรียกร้องความถูกต้องให้หลานที่เขารักมากที่สุด”

ฟิล์ม: “ถ้ามี 1,000 องศา ผมว่าตัวละครเทียนกับฌานก็คงต่างกัน 1,000 องศา เหมือนขาวกับดำ ซึ่งคำว่า ดำ ก็มีหลายเฉด ดำที่ค่อนไปเทา ดำสนิท ผมว่ามันขึ้นอยู่กับว่าเขาจะดึงมุมไหนของตัวเองออกมาให้คนดูได้เห็น แต่สำหรับฌานคือมีหลายเฉด”

อะไรคือสิ่งได้เรียนรู้อะไรจากการรับบทติณห์–ฌาน

ฟิล์ม: “สิ่งที่ผมได้เรียนรู้มากที่สุดจากตัวละครฌาน คือชีวิตและความรับผิดชอบเป็นของเรา 100% ถ้าจะให้ขยายความก็คือไม่ว่าชีวิตของเราจะเป็นอย่างไร มันเกิดขึ้นจากเรา 100% ไม่ได้เกิดจากสังคมหรอก เราไม่สามารถกำหนดสังคมหรือสภาพแวดล้อมได้ แต่สิ่งเดียวที่เราทำได้คือกำหนดตัวเองว่าอยากไปในทิศทางไหน อยากเป็นคนแบบไหน”

แจม: “สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากตัวละครติณห์ คือความถูกต้องไม่ใช่ทุกอย่างเสมอไป คนเราควรบาลานซ์ให้ดี ไม่ใช่มัวแต่วิ่งไปหาความถูกต้องอย่างเดียว บางอย่างอาจผิดบ้างก็ไม่เป็นไร ผมว่าทุกอย่างต้องใช้องค์ประกอบหลายอย่างรวมกัน ไม่ใช่แค่อุดมการณ์ บางครั้งอุดมการณ์มันดีจริง แต่ไม่ได้อยู่เหนือทุกอย่าง”

จากหลายๆ ตัวละครที่ได้เรียนรู้มา ทำให้มุมมองความรักเปลี่ยนไปไหม

ฟิล์ม: “สำหรับผมคือเปลี่ยนไปเรื่อยๆ นะ นอกเหนือจากการเรียนรู้มุมมองความรักผ่านตัวละคร มันเปลี่ยนไปตามอายุและประสบการณ์ส่วนตัวที่พบเจอในชีวิตจริงด้วย ความรักคือความรู้สึกดีต่อกัน ยอมรับตัวตนของกันและกันได้ ความสบายใจ และการสนับสนุนซึ่งกันและกัน”

แจม: “ตอนแรกผมอยากทำทุกอย่างให้สำเร็จ แล้วค่อยกลับไปแสดงความรัก แต่พอเจอตัวละครติณห์ทำให้รู้เลยว่าทุกวินาทีนั้นสำคัญ ถ้าเรารักใคร ต้องใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่า บางครั้งพลาดไปแค่ 5-10 นาที คนรักของเราอาจไม่อยู่แล้วก็ได้ ไม่ใช่เฉพาะแฟนหรือคนรัก แต่คนในครอบครัวก็ไม่ควรละเลย ถ้าวันหนึ่งเสียเขาไป มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว”

เคยคิดเล่นๆ ไหมว่าเพราะอะไรคนถึงหลงรักแจม-ฟิล์ม

ฟิล์ม: “เพราะตัวละครครับ อย่างที่คนชอบจิว-เทียน จุดเริ่มต้นก็มาจากละครนี่ล่ะ เพราะก่อนที่เขาจะรู้จักผม เขารู้จักตัวละครมาก่อน ซึ่งผมก็ตอบไม่ได้ว่าถ้าวันหนึ่งผมกับแจมต่างแยกกันไปเติบโตบนเส้นทางของตัวเองแล้ว ทุกคนจะยังรักพวกเราเหมือนเดิมไหม หรือถ้าเป็นตัวเรา 100% เขาจะยังรักเราอยู่ไหม ผมเคยตั้งคำถามนี้กับตัวเองนะ เพราะด้วยวัยและอะไรหลายๆ อย่างทำให้ผมต้องคิด ไม่ใช่แค่สิ่งที่มีอยู่ทุกวันนี้ แต่ต้องคิดว่าเป้าหมายคืออะไร แล้วจะไปต่ออย่างไร ถึงแม้วันนี้มีเงินแต่ถ้าไม่รู้จักบาลานซ์ ชีวิตก็ไม่มีความสุข อย่างที่แจมบอกว่าเราไม่ควรละเลยคนที่เรารัก ไม่ใช่แค่แฟนหรือเพื่อน แต่รวมถึงครอบครัว ถ้ามัวแต่หาเงินแล้วไม่ให้เวลากับครอบครัว ซึ่งเป็นความสุขของเรา ต่อให้วันหนึ่งเรามีเงินมหาศาล แต่เขาไม่อยู่แล้ว เงินที่มีก็มีค่าเท่ากับศูนย์ ผมรู้สึกว่ามันต้องคิดอะไรที่มากกว่าความสนุกไปกับบทบาทที่มีด้วย”

แจม: “ผมก็เคยคิดครับว่าสมมติวันหนึ่งผมกับพี่ฟิล์มแยกกันไปทำงานบนเส้นทางของตัวเอง เขาจะยังติดตามเราอยู่ไหม เขาจะยังดูผลงานของเราอยู่ไหม ซึ่งก็ลุ้นเหมือนกัน แต่ไม่รู้สิ คิดถึงอนาคตไปก็ปวดหัว ผมอยากทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก่อน ถ้าผลงานออกมาแล้ว รู้สึกว่ามันดีมาก ผมก็แค่อยากให้คนดูมีความสุขไปกับตัวละครที่ผมแสดง ถึงจะไม่รักผมก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้ดูผลงานที่ผมแสดง เพราะวันหนึ่งผมอาจแสดงบทตัวร้าย แล้วทำให้คนเกลียดทั้งประเทศก็ได้ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ผมก็ดีใจ เพราะนั่นหมายความว่าผมแสดงดี”

คำจำกัดความของคำว่าแจม–ฟิล์ม เป็นแบบไหน

ฟิล์ม: “ผมว่าให้แฟนคลับเป็นคนจำกัดความน่ะดีที่สุดแล้วครับ เพราะผมก็ไม่รู้เหมือนกัน บางครั้งมีแบบคู่จิ้นวัยทำงาน โอ๊ย…เยอะแยะไปหมด บางทีพวกเราก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาฟินอะไรกับการเห็นพวกเราหยุมกัน แล้วชอบ (แจมหัวเราะ) กรี๊ดอะไรกันเหรอ แล้วคำจำกัดความแปลกๆ ก็ไม่ได้มาจากการเซอร์วิส แต่มาจากการที่พวกเขาชอบอะไรแปลกๆ คือมันไม่ได้มาจากสิ่งที่เราตั้งใจทำ เพราะถ้าให้ตั้งใจทำ ผมก็รู้สึกฝืนตัวเองนะ”

แจม: “อย่างโชว์ในงานที่พวกเราเต้นกัน ท่าเต้นบางท่าที่คิดมาคือเท่ๆ เลย แต่คนดูจับมาจิ้นเสียอย่างนั้น หรืออย่างตอนที่ผมเต้นผิด แล้วผมก็เดินไปควงแขนพี่ฟิล์ม ซึ่งจริงๆ คือผมลืมท่าเต้น เลยเดินไปถามพี่เขาว่าเต้นท่าอะไรต่อ ก็กลายเป็นจิ้นไป”

เห็นคู่พี่น้องที่สนิทกันขนาดนี้ มีเรื่องอะไรที่ได้เรียนรู้ซึ่งกันและกันไหม

ฟิล์ม: “การไม่คิดอะไรเลยน่าจะมีความสุข คิดแค่วันนี้มีความสุขก็พอแล้ว ไม่ต้องคิดหรอกว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น แจมเป็นคนไม่ค่อยคิดอะไร ผมว่าชีวิตเราจะมีความสุขขึ้นถ้าคิดให้น้อยลง แล้วอยู่กับปัจจุบันให้มากขึ้น”

แจม: “จริงจังหน่อยก็ดี (หัวเราะ) จำเป็นก็ต้องจริงจัง ต้องมีสติในทุกๆ อย่าง ผมได้เรียนรู้การทำงานจากพี่ฟิล์มมาเยอะครับ”

กลัวไหมว่าคนจะติดภาพคู่ จนทำให้แยกไปทำงานเดี่ยวยาก

ฟิล์ม: “ผมพูดเสมอตั้งแต่เข้าวงการว่าอยากให้ทุกคนจดจำผมในฐานะนักแสดงที่มีฝีมือ ไม่ใช่แค่มีกระแส แล้วผมก็ไม่ได้แสดงซีรีส์แนวนี้เป็นเรื่องแรก ผมเคยแสดงกับผู้หญิงน่าจะ 10 เรื่องแล้ว หากวันหนึ่งต้องกลับไปแสดงกับผู้หญิง ผมไม่รู้สึกว่ามันจะเกิดอะไร หรือทำให้คนติดภาพขนาดนั้น ผมว่าถ้าเราเข้าใจตัวละครใหม่ แล้วสามารถสื่อสารตัวละครออกมาได้ดีพอ คนดูก็จะเชื่อว่าเราเป็นตัวละครนั้นได้อยู่ดี”

แจม: “คนเริ่มรู้จักผมตั้งแต่แสดงเรื่องเวลากามเทพมาบ้างแล้วส่วนหนึ่ง ตอนแสดงเรื่องคุณชาย ผมก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นกระแสหรือเปล่า ผมกับพี่ฟิล์มแค่ถ่ายทอดตัวละครจิว-เทียนให้ออกมาดีที่สุด เพื่อทำให้คนสมัยนี้ดูและเข้าใจว่าในอดีตมีข้อผิดพลาดอะไรเกิดขึ้นในครอบครัว ซึ่งสามารถนำมาปรับใช้กับยุคปัจจุบันได้บ้าง อย่างที่พี่ฟิล์มเคยบอกไว้หลายครั้งว่าคุณชายเป็นละครครอบครัว ให้ดูแล้วเรียนรู้ไปกับมัน พวกเราตั้งเป้าไว้แค่นี้เองครับ ไม่ได้คิดว่าจะดัง เพราะเป็นชาย-ชาย เวลาแสดงละครผมจะมองแค่คนสองคนรักกัน โดยไม่ได้จำกัดว่าเป็นชาย-ชาย หญิง-หญิง หรือหญิง-ชาย เพราะในฐานะนักแสดงมันคืออาชีพของเรา นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของผม มันยังไม่ถึงจุดที่เรียกว่าความสำเร็จ ความสำเร็จของอาชีพนักแสดงไม่ได้การันตีจากรางวัล รางวัลทำให้ภูมิใจเฉยๆ แต่สิ่งที่ทำให้ภูมิใจยิ่งกว่าคือการที่คนยอมรับในฝีมือการแสดง แล้วตัวเราเองก็ต้องพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ด้วย ผมตั้งเป้าไว้แค่นี้ครับ”

ถ้าเต็ม 100 แต่ละคนให้ระดับความสำเร็จของตัวเองตอนนี้ไว้ที่เท่าไร

ฟิล์ม: “ผมให้ 60 เพราะรู้สึกว่ายังมีอะไรให้ผมอยากพัฒนาและก้าวผ่านขีดจำกัดของตัวเองไปอีกเยอะมาก บางทีทำงานเยอะมาก พอมีเวลาหยุดแล้วได้กลับไปดูผลงานทั้งของตัวเองและคนที่ผมชื่นชอบการแสดงของเขา ไม่ว่าจะเป็นซีรีส์ไทย จีน เกาหลี หรือฝั่งอินเตอร์ เราจะเห็นรายละเอียดต่างๆ ที่น่าสนใจ เลยทำให้เรียนรู้ว่ายังมีอีกหลายจุดที่เรายังไม่ไปถึง มีอีกหลายจุดที่มันคือความสนุก ความน่าค้นหาของงานแสดงที่รู้สึกว่าเขาทำได้อย่างไร เราอยากแสดงให้ได้แบบเขาหรือมากกว่าเขา ไม่ได้เพื่อเอาชนะใคร แต่เพื่อเอาชนะตัวเอง”

แจม: “ผมให้ตัวเอง 20 ไม่รู้สิ ผมอยากค่อยๆ เรียนรู้และเติบโตไปกับมัน ผมเพิ่งเริ่มต้นเข้าวงการ แล้วจะให้กระโดดไป 50 เลยเพราะความสำเร็จจากเรื่องคุณชายที่มีคนชอบเยอะ ผมว่ามันทำให้มีแรงผลักดันน้อยที่อยากจะพัฒนา ตอนนี้ตั้งไว้ 20 ก็พอแล้ว เพราะยังมีอะไรให้ผมเรียนรู้อีกเยอะ ทุกวันนี้ผมยังบังกล้องพี่ฟิล์มอยู่เลย นอกจากคาแร็กเตอร์ของตัวละครที่ต้องเกาะไว้ การบ้านที่ต้องทำ ยังมีรายละเอียดต่างๆ ในกองถ่ายที่ต้องเรียนรู้ด้วย แล้วยิ่งสมัยนี้อุตสาหกรรมบันเทิงไปเร็วมาก ทำให้มีอะไรที่ต้องเรียนรู้เต็มไปหมด”

Photographer: Tinnagorn Wongbenjasin