จากอดีตนักร้องวงไอดอล ปัจจุบัน แนทเธอรีน ดุสิตา คือศิลปินอิสระที่ยังคงทำตามความฝัน ล่าสุดเธอปล่อยซิงเกิลแรกออกมาให้แฟนๆ ได้ฟังกันเป็นที่เรียบร้อยเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายนที่ผ่านมา จีบก่อนผิดไหม เพลงที่มีเนื้อหาน่ารักๆ ฟังสบาย โดยมีสองหนุ่มจาก Lipta (คัตโตะ-แทน) มาร่วมสานฝัน ช่วยดูแลด้านการผลิตและทำเพลง และเอฟู-ณรงค์ศักดิ์ มาร่วมครีเอตทำนองสนุกๆ แค่วันแรกที่ปล่อยเพลงยอดวิวก็แตะไปถึงล้านกว่า แน่นอนว่าคนที่มีความสุขที่สุดก็คือเจ้าของเสียงเพลงนั่นเอง
“แฮปปี้มากค่ะ” เธอเอ่ยพร้อมยิ้มหวานก่อนเราจะพูดคุยกันต่อ เสียงหัวเราะคละเคล้าอยู่ตลอดในระหว่างบทสนทนา คำตอบที่ชัดถ้อยชัดคำทำให้เราหมดข้อสงสัย และสัมผัสได้ถึงแง่มุมที่แข็งแกร่งเด็ดเดี่ยวที่เธอมีอย่างเต็มเปี่ยมในทุกครั้งที่ตัดสินใจ

มีส่วนร่วมอะไรบ้างกับซิงเกิลแรกของตัวเอง
“หนูเลือกพระเอกเอ็มวีค่ะ (หัวเราะ) รู้สึกภูมิใจกับคนนี้ที่เราเลือกค่ะ เพราะพี่เขามีคาแร็กเตอร์เข้ากับเพลงมากเลยค่ะ แต่ถ้าเป็นในส่วนเนื้อเพลงจะมีท่อนนึงที่ร้องว่า ‘ชอบก็ชอบหรอก เเต่ไม่กล้าจะบอกก่อน ชอบก็ชอบหรอก But daddy what should I do’ พ่อจ๋าชอบผู้ชายคนนี้จัง ทำยังไงดีล่ะ เพราะพี่ๆ ลิปตารู้ว่าเราสนิทกับคุณพ่อมาก พอท่อนนี้โผล่ขึ้นมาคนฟังจะรู้เลยว่า อ๋อ แนทเธอรีนนี่เอง เพราะแนทเธอรีนไปไหนมาไหนก็จะเจอคุณพ่อไปด้วยทุกที่”
แล้วในมุมมองของเรา ผู้หญิงจีบก่อนผิดไหม
“ไม่ผิดหรอกค่ะ มันขึ้นอยู่กับว่าใครมีความรู้สึก ถ้าผู้ชายมีความรู้สึก ผู้ชายก็จีบผู้หญิงก่อน ถ้าผู้หญิงมีความรู้สึก ผู้หญิงก็จีบผู้ชายก่อน เพราะฉะนั้นไม่ได้มีเส้นตายตัวว่าผู้หญิงจีบผู้ชายก่อนไม่ได้ ไม่ว่าเพศอะไร จีบใครก่อน มันก็ไม่ผิดทั้งนั้นแหละค่ะ แต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตความพอดี เพราะถ้าดูจากในเอ็มวีจะเห็นเลยว่ารุกผู้ชายหนักมาก ทั้งไปเต้นหน้าบ้าน ส่งพิซซ่ารูปหัวใจ ปลอมตัวเป็นคนส่งพิซซ่า คืออีกนิดก็รุกรานแล้วค่ะ (หัวเราะ)”
อะไรทำให้อยากทำงานในวงการนี้ต่อไป
“จริงๆ ก็ไม่คิดว่าจะมาทำงานในวงการบันเทิง เพราะเราเป็นเด็กเนิร์ดที่ชอบเรียนหนังสือ ใช้ชีวิตเหมือนเด็กปกติทั่วไป แล้วเมื่อก่อนสุขภาพก็ไม่ค่อยแข็งแรง มีโรคประจำตัวคือเป็นภูมิแพ้ขั้นรุนแรง แต่หลังจากหายแล้วก็เริ่มมานั่งคิดว่าสิ่งที่เราชอบจริงๆ คืออะไร ประจวบกับออดิชั่นติดวงไอดอล กิจกรรมต่างๆ ที่ได้ทำไม่ว่าจะเป็นการร้องเพลง การเต้น การได้ขึ้นเวทีแสดงออกต่อหน้าคนเยอะๆ เรารู้สึกว่าเป็นความสุขค่ะ
“พอค้นพบตรงนั้นก็ทำให้เราพยายามที่จะอยากอยู่ในวงการต่อ และคิดว่าจะทำไปเรื่อยๆ จนถึงวันที่รู้สึกว่าไม่มีความสุขกับมันมากขนาดนั้นแล้ว แต่คิดว่าน่าจะอีกนานมาก น่าจะต้องแก่ก่อนที่จะรู้สึกว่าทำงานแล้วเหนื่อยจัง เลิกก่อน (หัวเราะ) เพราะว่าตอนนี้ยังแฮปปี้อยู่ค่ะ อะไรที่ทำแล้วมีความสุขก็อยากทำค่ะ”
ตอนนี้เป็นศิลปินอิสระเต็มตัวแล้ว มีอุปสรรคในการทำงานไหม
“(คิดนาน) ไม่มีนะคะ ไม่มีเลย”

ทราบมาว่าเราเป็นคนพุ่งชนอุปสรรค อะไรทำให้คิดแบบนี้
“ก็เพราะการป่วยนี่แหละค่ะที่หล่อหลอมให้เราเป็นเราอย่างทุกวันนี้ ถ้าถามว่าอยากย้อนเวลาไปแก้ไขอะไรไหม ถ้าเลือกได้เราไม่อยากป่วยหรือเปล่า ก็ยังยืนยันคำเดิมว่าอยากให้ตัวเองเป็นเหมือนเดิมทุกอย่าง รวมถึงการป่วยนี่ก็เหมือนกัน เพราะมันทำให้เราแข็งแกร่ง และเป็นตัวเราอย่างทุกวันนี้ ได้ระบบมายด์เซ็ตที่เราคนเดิมไม่มีทางได้มาถ้าเกิดเราไม่ป่วย เลยคิดว่าทุกสิ่งมันดีแล้ว
“แน่นอนว่าบางอย่างก็มีเสียใจบ้างค่ะ อย่างเรื่องงานที่ไม่ได้เป็นไปตามที่ตั้งเป้าไว้ สมมติเราคิดว่าต้องทำได้ดี พอถึงวันนั้นเกิดทำได้ไม่ดีเท่าที่เราคิดไว้ แต่เราแฮปปี้กับการที่ทุกอย่างเหล่านี้เกิดขึ้น เพราะว่าสุดท้ายแล้วมันทำให้เราได้ทักษะ ทำให้เราพัฒนาตัวเอง ดังนั้นมันไม่เป็นไรเลย มันไม่ผิดที่เราจะล้มเหลว ยิ่งเราล้มเท่าไร เรายิ่งเก่งมากขึ้นเท่านั้น ล้มได้ก็ลุกได้”
เวลามีปัญหาปรึกษาใครคะ
“คุณพ่อค่ะ คุณพ่อเป็นคนที่เราภูมิใจนำเสนอมาก เขาเป็นคนที่มีระบบความคิดที่เรายกย่องและนับถือมาก ถ้าในอนาคตเรามีลูก เราจะสอนลูกเราในวิธีเดียวกับที่คุณพ่อสอน”
คุณพ่อสอนเรื่องอะไรบ้าง
“เยอะค่ะ อย่างเรื่องการร้องไห้ คุณพ่อสอนมาตั้งแต่เด็กว่าอย่าร้องไห้ลูก เราต้องเข้มแข็ง เขาจะทรีตเราว่าการร้องไห้ไม่ใช่ทางออก เราเลยเป็นคนร้องไห้ยาก ถ้าร้องไห้แสดงว่าเรื่องนั้นเศร้าจริงๆ ส่วนใหญ่เวลาเจออะไรเราจะตั้งสติก่อน และคิดหาทางออก เรื่องนี้ก็ได้มาจากคุณพ่อเหมือนกัน หรือเรื่องการทำงาน การแบ่งเวลาในชีวิตประจำวัน การแบ่งเวลาเรียน หรือสิ่งต่างๆ ในชีวิตมากมาย
“ดราม่าการรับมือกับคอมเมนต์ลบๆ ในโซเชียล คุณพ่อก็เป็นคนสอนว่าเราต้องมองยังไง สิ่งที่จำเป็นมากๆ คือการแยกแยะเรื่องต่างๆ ในโซเชียล เราต้องพิจารณาก่อนว่าอันไหนจริงหรือไม่จริง ถ้าเป็นข้อด้อยของเราจริงๆ ที่เราคิดว่าสามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ ทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น มีศักยภาพมากขึ้น อันนั้นก็เอาไปปรับค่ะ แต่ถ้าเป็นคอมเมนต์ที่เขาอคติกับเรา เป็นเรื่องที่เราไม่ต้องแก้อะไร เราก็แค่ปล่อยวาง เพราะถ้าเก็บทุกเรื่องมาใส่ใจ มันก็มีแต่จะบั่นทอนตัวเอง เราเลยเป็นคนที่แข็งแรงมากจริงๆ กับเรื่องโซเชียล”

ถึงแม้ว่าต้องเจอกับดราม่า ยังแฮปปี้ที่จะเดินต่อ
“ต่อให้เราไม่ได้เป็นคนในวงการที่มีชื่อเสียงมากมายอะไร สุดท้ายแล้วก็จะมีคนที่รักเราและเกลียดเราอยู่ดี มันเป็นไปไม่ได้ที่คนทั้งโลกจะมาชอบหรือชื่นชมเรา ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร อาจจะหมั่นไส้ รู้สึกไม่ชอบหน้า หรือไม่ชอบการกระทำของเรา ถ้าเราเอาใจของเราไปผูกกับตรงนั้น ไปใส่ใจกับทุกคนที่เข้ามาในชีวิต เราคิดว่ามันเป็นการลดค่าของตัวเอง เราจะรู้ดีที่สุดว่าคุณค่าของเราอยู่ตรงไหน สุดท้ายแล้วเราควรโฟกัสที่ตัวเรามากกว่าการไปโฟกัสที่คนอื่นค่ะ
“ด้วยความที่เราชอบพัฒนาตัวเอง ไม่ชอบอยู่นิ่ง ไฮเปอร์นิดหน่อย พอทันทีที่เราเห็นว่าตัวเองเก่งขึ้นในทุกๆ ด้าน มันรู้สึกมีความสุข รู้ว่านี่แหละคือสิ่งที่เราประทับใจที่สุดเลย และอยากจะทำต่อไป ทุกอย่างที่เป็นการเพอร์ฟอร์แมนซ์ การได้แสดงศักยภาพ เราอยากทำให้ครบเลยค่ะ”
พาตัวเองมาได้ขนาดนี้ อยากชมตัวเองว่า…
“เก่งมากเลยค่ะที่อดทน (หัวเราะ) เพราะเราเคยถอดใจเหมือนกัน ตอนที่ป่วยเป็นภูมิแพ้หนักมาก ต้องนอนโรงพยาบาลตลอด หมดแรงจูงใจที่จะทำสิ่งต่างๆ ในชีวิต รู้สึกกระทั่งว่าทำไมต้องมาใช้ชีวิตแบบนี้ เราเป็นภาระให้กับพ่อแม่หรือเปล่าที่เขาต้องมาเลี้ยงดู แต่สุดท้ายพอเราเห็นว่าเขาพยายามจะให้เราอยู่รอดขนาดไหน เราก็อดทนและสู้กับมัน สุดท้ายพอพ้นมาได้จริงๆ แล้วชีวิตมันขาขึ้น มีสิ่งต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย แล้วเป็นสิ่งที่ดีทั้งนั้นเลย ก็รู้สึกขอบคุณตัวเองที่เราอดทน เพราะถ้าเราถอดใจในวันนั้นก็อาจจะไม่มีวันนี้”
ท้ายสุด อยากขอบคุณ…
“อยากขอบคุณแฟนคลับที่อยู่ด้วยกันมา รู้สึกดีใจที่มีทุกคนอยู่ข้างๆ และให้การซัพพอร์ตมาตลอดค่ะ ถ้าไม่แฟนคลับก็อาจไม่มีเราในทุกวันนี้ ขอบคุณแฟนคลับที่เข้ามาใหม่ๆ ด้วยค่ะ ยินดีต้อนรับค่ะ และอยากขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ด้วยที่ผลักดันให้หนูมาถึงจุดนี้ค่ะ”

“ต่อให้เราไม่ได้เป็นคนในวงการที่มีชื่อเสียงมากมายอะไร สุดท้ายแล้วก็จะมีคนที่รักเราและเกลียดเราอยู่ดี มันเป็นไปไม่ได้ที่คนทั้งโลกจะมาชอบหรือชื่นชมเรา”
Photographer: Adison Rutsameeronchai






