ท่ามกลางดวงดาวนับร้อยในโลกมายา แพรวา ณิชาภัทร ฉัตรชัยพลรัตน์ เปรียบได้กับดาวดวงน้อยที่มีความสุกสกาวสดใส ความสามารถในด้านการแสดงของเธอฉายแววตั้งแต่เล่นซีรีส์เรื่องแรก Hormones วัยว้าวุ่น ซีซั่น 2 โดยการรับบทขนมปัง
และอีกหลากหลายบทบาทที่ตามมาอย่างต่อเนื่อง ยังไม่นับรวมงานด้านอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นพิธีกร ถ่ายแบบ งานโฆษณา เล่นเอ็มวี และบทบาทในการเป็นนักร้อง กับเพลงฮิตสุดป็อปที่ใครก็ร้องตามได้อย่างรักติดไซเรน (My Ambulance) เพลงประกอบซีรีส์เรื่องรักฉุดใจนายฉุกเฉิน ซึ่งร้องคู่กับไอซ์ พาริส และล่าสุดกับซิงเกิลแรก ‘เจอกันก็พัง ห่างกันก็ร้าย’ ในนามศิลปินเดี่ยวของค่ายนาดาวมิวสิคที่เราได้ฟังและเห็นมิวสิกวิดีโอกันไปแล้ว
“แพรวาชอบร้องเพลงมาก และอยากเป็นนักร้องมาโดยตลอด แต่โชคชะตาพาให้เรามาเป็นนักแสดงก่อน แล้วเราก็รู้จักโลกการแสดงและรักโลกนั้นเหมือนกัน พอวันหนึ่งได้มาร้องเพลงประกอบซีรีส์และละครก็ทำให้เรารู้สึกมีความสุข แต่เราอยากมีเพลงของตัวเองจะได้ไม่ต้องร้องเพลงคัฟเวอร์ของคนอื่น แล้วโอกาสก็เข้ามาเรื่อยๆ จนได้ร้องเพลงรักติดไซเรนคู่กับไอซ์ พอพี่ๆ เห็นแววว่าควรทำเพลงให้เรา ก็เลยได้เข้ามาเป็นศิลปินในนาดาวมิวสิค” แพรวาเกริ่นถึงที่มาของซิงเกิลแรก
คุณมีส่วนร่วมอะไรในเพลงนี้บ้าง
“ในด้านการแต่งเนื้อร้องพี่ฟองเบียร์แต่งมาเสร็จเรียบร้อย แพรวามีส่วนในพาร์ตการร้องมากกว่าค่ะ คือจะใส่ลูกเล่นที่เราชอบร้อง ทริคการร้องเข้าแบบ vocal fry (เทคนิคการร้องที่มีลักษณะเสียงแตกๆ เล็กน้อย หรือมีเสียงเครือคล้ายคนร้องไห้) หรือเข้าด้วยลมประมาณนี้ค่ะ จริงๆ ตอนแรกก็เอ๊ะชื่อเพลงเหมือนกัน รู้สึกว่าค่อนข้างแรงสำหรับเรา แต่พอฟังเนื้อหาของเพลงก็ชอบเลย”
ความต่างของการร้องฟีเจอริ่งกับร้องเดี่ยว
“การร้องเดี่ยวมันตื่นเต้นค่ะ คือมันเป็นเพลงที่เป็นชื่อเรา เหมือนเราลงสนามแข่งคนเดียว ไม่มีเพื่อนร่วมทีมเหมือนร้องฟีเจอริ่ง ตอนที่ร้องรักติดไซเรนกับไอซ์ เราเหมือนช่วยกันทำให้เพลงนี้ออกมาได้ เราไม่ได้เหนื่อยคนเดียวร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าเทียบคือเราแบ่งกัน 50:50 แต่มันจะเหนื่อยพาร์ตอื่น เช่น ต้องเรียนเต้นให้ได้ท่า แต่พอเป็นเพลงช้าปุ๊บก็จะเหนื่อยไปอีกแบบ คือเราต้องสื่ออารมณ์ให้ได้มากกว่าเพลงเร็ว เหมือนเราแบกคนเดียวร้อยเปอร์เซ็นต์”
รู้ตัวว่าชอบเสียงเพลงตั้งแต่เมื่อไร
“น่าจะตอนเด็กๆ ค่ะ คือเวลาดูการ์ตูนมันจะมีเพลงไตเติ้ลขึ้นก่อน เราจะร้องตลอดเวลา อาจจะซึมซับเข้ามาไม่รู้ตัว แต่เริ่มไปเรียนร้องเพลงจริงๆ ตอนที่ดูบาร์บี้ อยากเป็นเจ้าหญิงบาร์บี้ อยากร้องเพลงได้ แล้วก็ห่างหายไปพักหนึ่งเพราะรู้สึกว่าเหนื่อยจัง สงสัยการร้องเพลงจะไม่ใช่ทางเรา เลยไปเรียนบัลเลต์แทน พอช่วงมัธยมก็กลับมาร้องใหม่เพราะเพื่อนชวนตั้งวง พอไปร้องงานโรงเรียนหลายๆ งาน ทางโรงเรียนก็ชวนมาเป็นนักร้องของโรงเรียนด้วย เลยรู้สึกว่า เฮ้ย! มันเป็นไปได้ (ยิ้ม)”
อยากทำอะไรอีกไหมที่นอกเหนือจากการร้องเพลง การแสดง หรือเป็นพิธีกร
“อยากเล่นละครเวทีที่เป็นมิวสิคัล มันเหมือนได้ทำสิ่งที่เรารักสองอย่างพร้อมกันทั้งการแสดงและการร้องเพลง ซึ่งค่อนข้างยากสำหรับเรา แพรวาเคยตั้งเป้าหมายว่าอายุ 25 จะเล่นละครเวที ซึ่งตอนนี้ก็ 25 แล้ว ขอตั้งเป้าไว้ที่ 30 แล้วกัน (หัวเราะ) รอวันที่พร้อมจริงๆ แพรวาจะเป็นแบบถ้าวันหนึ่งที่เรารู้ตัวว่ายังไม่พร้อมที่จะเดินไปถึงเป้านั้น เราจะขยับไปอีก เพราะไม่อยากไปถึงจุดหมายในวันที่ยังไม่พร้อม เราต้องมั่นใจก่อนว่าพร้อมแล้ว เราถึงจะทำสิ่งนี้”
6 ปีในวงการมีอะไรในตัวเราที่เปลี่ยนแปลงไปบ้าง
“รู้สึกว่ามองโลกได้ชัดเจนมากขึ้น เหมือนมองในแง่ความเป็นจริง คือเมื่อก่อนตอนเด็กเราจะมองทุกอย่างสวยงามไปหมด พอเข้าวงการทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง เมื่อก่อนเราไม่รู้หรอกว่าจะมีคนมาด่าเราเยอะขนาดนี้ หรือจะมีคนมาชอบเราเยอะขนาดนี้ คำพูดที่ว่าเราไม่สามารถทำให้คนทั้งโลกรักเราได้หรอก ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราจะคิดว่า ‘หืม ไม่จริงหรอก’ แต่ตอนนี้เรารู้สึกว่า ‘อืม มันจริง’ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเราจะแบกรับความรู้สึกของทุกคนเอาไว้”
คุณมีวิธีรับมืออย่างไรกับข่าวทั้งแง่บวกและแง่ลบ
“เราเจอกระแสลบเกือบทุกไตรมาส จริงๆ คงต้องขอบคุณคนที่พิมพ์กระแสลบเข้ามาหา เพราะทำให้เรารู้สึกว่ามีภูมิต้านทาน ซึ่งถ้าวันหนึ่งเราเจอเรื่องหนักๆ เราจะรู้แล้วว่าควรจัดการยังไง ไม่ใช่ว่าจะไม่ร้องไห้นะ ยังไงเราก็ร้องไห้ เพราะเสียใจที่โดนด่าโดนว่า แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเรื่องไหนควรเก็บหรือเรื่องไหนควรปล่อย เราจะเลือกเก็บสิ่งที่คนติเพื่อก่อมาพัฒนาตัวเอง แต่ถ้าไม่มีประโยชน์หรือทำให้เรานอยด์ เราจะไม่เก็บ
“ส่วนพวกกระแสบวก เรารับเต็มที่ (ยิ้ม) แต่ไม่ใช่ว่าจะหลงระเริงไปกับคำชม เราต้องกลับมาดูตัวเองด้วยว่าเราทำได้ดีถึงขนาดที่เขาชมหรือเปล่า ถ้ายังไม่ดีพอ เราจะต้องไปถึงจุดนั้นที่เขาชมให้ได้ กับแฟนคลับที่ติดตามเรามาตลอด เรารู้สึกว่าจะต้องทำผลงานออกมาให้ดี เพื่อไม่ให้ใครมาว่าแฟนคลับเราได้ว่าทำไมติดตามเรา ทั้งๆ ที่ไม่มีความสามารถ”
ภาพฝันของตัวเองกับเรื่องเพลง
“อยากมีคอนเสิร์ตเดี่ยวของตัวเองที่สามารถไปทัวร์ในอาเซียนได้ เพราะไปทัวร์ทั่วโลกดูจะยากไปหน่อย และคงไม่ไปคนเดียว ต้องมีเกสต์ที่เป็นแก๊งดรีมทีมของเรา เป็นเกสต์ที่มาร่วมแล้วทำให้คอนเสิร์ตสนุก”
คอนเสิร์ตที่ประทับใจ
“Coldplay ค่ะ บอดี้สแลมล่าสุดก็ชอบ เรารู้สึกว่าเป็นคอนเสิร์ตที่ยาวนานมาก ปกติดูคอนเสิร์ตทั่วไปเราจะยืนได้จนจบ แต่อันนี้ยืนจนรู้สึกว่าไม่ไหวแล้วต้องนั่งก่อน ไม่เข้าใจว่าพี่ตูนเอาพลังมาจากไหน ใส่ถ่านกี่ก้อน เขายืน เขาร้อง เขาส่งพลังถึงคนดูได้เกือบสามชั่วโมง นับถือมาก”
ถ้าฟีเจอริ่งกับใครก็ได้ในโลกนี้
“เอ็ด ชีแรน”
ความสุข ณ วันนี้
“ได้นอนเต็มอิ่ม ได้กินของอร่อย ได้เล่นเกม และได้ไปเที่ยวพักผ่อนเพื่อชาร์จพลังเต็มที่แบบร้อยเปอร์เซ็นต์”
Photographer: Napat Gunkham
