คนมักจะติดภาพของห้องเสื้อพิจิตราว่าจะต้องเป็นโอตกูตูร์ตลอด แต่จริงๆแล้วเราเริ่มต้นด้วยเรดี้ทูแวร์ค่ะ เป็นความจริงที่คนส่วนใหญ่มักจะลืมกันไป” คุณแป้งจี่-ธีมา รักษะจิตร ลูกสาวคนเล็กของคุณพิจิตราเริ่มเล่าให้เราฟังถึงความเป็น ‘พิจิตรา’ ในมุมมองของผู้สืบทอดรุ่นใหม่ ถ้าอย่างนั้นเรามาเตือนความจำกันเสียหน่อย หากคุณโชคดีและเกิดทัน ก็คงจะทราบดีว่าในยุค 1980s คุณเจี๊ยบ-พิจิตรา บุญรัตพันธุ์นั้นเรียกว่าเป็น ‘แฟชั่น ไอคอน’ ของเมืองไทยคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ จากเสื้อผ้าง่ายๆอย่างเสื้อยืดและกระโปรงที่เธอทำเอง ใส่เอง จนกลายมาเป็นพิจิตรา (Pichita) แบรนด์เสื้อผ้าเรดี้ทูแวร์แนวรีสอร์ทแวร์ที่ใส่ได้ในชีวิตประจำวัน ส่วนในตอนนี้แบรนด์พิจิตรานั้นกำลังเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงและจัดการภาพลักษณ์ครั้งใหญ่ เนื่องจากคุณขนมจ้าง-ฑาฑิม รักษะจิตร และคุณแป้งจี่-ธีมา รักษะจิตรต่างเรียนจบกลับมาจากต่างประเทศด้วยความตั้งใจที่จะเข้ามาช่วยดูแลแบรนด์ที่คุณพิจิตราได้วางรากฐานไว้อย่างดีแล้ว
พิจิตรเริ่มต้นในช่วงยุค 1980s เป็นไลฟ์สไตล์ของคุณแม่ เป็นเสื้อผ้าแบบที่คุณแม่ใส่ไปข้างนอกจริงๆ ดังนั้นในตอนนี้พิจิตรานั้นยังคงต้องเป็นตัวตนและเรื่องราวของคุณแม่เช่นเดิม
พิจิตราในวันนี้
คุณฑาฑิมและคุณธีมา พี่น้องสองสาวหน้าคมแกมหวานที่นั่งอยู่ตรงหน้าเรานั้นต่างมีความรู้ทั้งด้านการสร้างสรรค์และธุรกิจ ในตอนนี้ ทั้งสองต่างทำงานอยู่กับคุณแม่ผู้ก่อตั้งแบรนด์พิจิตราด้วยความคิดที่ว่า “จะเสียเวลาไปช่วยคนอื่นทำไม เอาเวลามาช่วยครอบครัวดีกว่า” แม้คุณพิจิตราจะบอกว่า “ชอบอะไรก็ทำเลย ไม่ต้องมาช่วยแม่ก็ได้” นี่อาจเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าการเลี้ยงลูกแบบ “ให้คิดเอง” นั้นดีกว่าการ “ฝืนใจให้ทำตาม” เป็นไหนๆ แต่ทั้งนี้ทั้งนัั้นก็ต้องประกอบไปด้วยความเมตตาและความเอาใจใส่ดังที่คุณฑาฑิมและคุณธีมาได้รับด้วย
ทั้งสองต่างบอกกับเราเป็นเสียงเดียวกันว่าทั้ง คุณพ่อและคุณแม่ต่างไม่เคยบังคับแต่กลับปล่อยให้เลือกทางเดินชีวิตด้วยตนเอง อย่างที่คุณธีมาเล่าว่า “ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้มีความสุขและสามารถยืนด้วยตัวเองได้ นี่คือสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่สอนตั้งแต่เด็กจนโตค่ะ” แต่แน่นอนว่าต่างก็เฝ้ามองลูกสาวทั้งสองเติบโตด้วยสายตาเป็นห่วงอยู่เสมอ “คุณพ่อเคยพูดไว้ว่าถ้าเราทำงานศิลปะเป็น แต่ขายของไม่เป็นก็อยู่ไม่ได้ เราสองคนเลยเลือกเรียนต่อด้านธุรกิจค่ะ” คุณฑาฑิมกล่าว
สำหรับแบรนด์พิจิตรานั้น คุณธีมาก็บอกกับเราว่าตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงการรีแบรนด์ ปรับเปลี่ยนโครงสร้าง และจัดการระบบต่างๆให้เรียบร้อยยิ่งขึ้น รวมไปถึงการทำการตลาดออนไลน์ด้วย “ตั้งแต่ช่วงปีค.ศ. 2000 เป็นต้นมา การใช้โซเชียลมีเดียทั่วโลกเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด แต่เรากลับไม่ได้ทำตามกระแสโลกเท่าไหร่ ที่ผ่านมาในอดีต พิจิตราไม่จำเป็นต้องโปรโมทเพราะอย่างไรก็มีลูกค้าที่รู้จักเราดีอยู่แล้ว ตัวเราเองก็ไม่ใช่คนติดโซเชียลมีเดียด้วย แต่ตอนนี้ก็มาถึงจุดที่เราดูล้าหลังไปบ้าง จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนค่ะ”
ดีไซเนอร์ไทยเพื่อคนไทย
คอลเลกชั่นอีสาน (Isaan) ผลงานล่าสุดของพิจิตรานั้นโดดเด่นด้วยงานปักและการใช้ผ้าไทยอันเป็นภาพคุ้นตาของห้องเสื้อแห่งนี้เช่นเคย “จริงๆแล้วคอลเลกชั่นอีสานนี้เราทำมาเป็นปีที่สองแล้วค่ะ มีจุดประสงค์เพื่อช่วยเหลือชาวบ้านที่ทอผ้าในพื้นที่ภาคอีสาน” คุณพิจิตรากล่าว “เราก็ไปอยู่อีสานกันเลย เพราะเราต้องไปหาไปหาผ้าถึงแหล่งผลิตจริงๆ ไม่ใช่ผ้าที่เป็นโอท็อปอย่างเดียว” ในฐานะดีไซเนอร์ที่รู้ทันโลกมากกว่าช่างเย็บผ้าในจังหวัดห่างไกล คุณพิจิตรายังมีบทบาทในการให้คำแนะนำกับชาวบ้านที่ได้ไปพบเจออีกด้วย และเมื่อปีที่แล้ว คอลเลกชั่นอีสานคอลเลกชั่นแรกนั้นประสบความสำเร็จตามคาด โดยคุณพิจิตราได้นำไปจัดแสดงที่กรุงปารีส เมืองหลวงแห่งแฟชั่นจึงปรากฏให้เราได้ชื่นชมในความงดงามจับใจ จนเกิดเป็นความภาคภูมิใจในงานฝีมือของคนไทย
หวนอดีต
เมื่อเลี้ยวเข้าซอยเอกมัย 12 ก่อนที่จะถึงโชว์รูมและบ้านของ ‘ห้องเสื้อพิจิตรา’ อันเป็นจุดหมายของเราในวันนี้ ป้าย ‘โรงเรียนสอนตัดเสื้อระพี’ กลับโดดเด่นสะดุดตาราวกับจะเตือนให้เรานึกถึงจุดเริ่มต้นของวงการแฟชั่นของไทย ที่ได้ไปโด่งดังไกลทั่วโลกผ่านเวทีประกวดนางงาม ภาพของคุณปุ๋ย- พรทิพย์ นาคหิรัญกนก สาวงามผู้เปล่งประกายในชุดประจำชาติไทยจนได้รับรางวัลชุดแต่งกายประจำชาติที่สวยที่สุดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีพ.ศ. 2531 ยังคงติดตาตรึงใจชาวไทยมาจนถึงทุกวันนี้ ชื่อของอาจารย์ลำยงค์ บุณยรัตพันธุ์ หรือ “แม่ยงค์” ที่ลูกศิษย์ต่างเรียกด้วยความเคารพนั้น นอกจากจะเป็นเจ้าของผลงานทั้งหลายที่ได้กล่าวมาเมื่อสักครู่แล้ว แม่ยงค์ยังเป็นแรงบันดาลใจ และแรงผลักดันให้ลูกสาวคนเล็กของเธอได้เข้าสู่วงการแฟชั่นในฐานะดีไซเนอร์อีกด้วย ในเรื่องนี้คงไม่มีใครเล่าให้เราฟังได้ตรงตามความจริงไปกว่าคุณพิจิตราเอง
บ้านและโชว์รูม
สถานที่ในซอยเอกมัย 12 ที่ลอฟฟีเซียลได้มีโอกาสเยี่ยมชมกันในวันนี้นั้น เมื่อมองภายนอกจะเห็นเพียงโชว์รูมจัดแสดงคอลเลกชั่นต่างๆของพิจิตรา แต่เมื่อก้าวผ่านประตูหลังของสตูดิโอออกไปก็จะพบทางเดินที่ปูด้วยหิน นำไปยังบ้านที่คุณพิจิตราอาศัยอยู่กับลูกสาวทั้งสองคนความคิดแรกเราสังเกตได้ในครั้งแรกที่มาเยือนบ้านและสตูดิโอแห่งนี้คือ นอกจากเสื้อผ้าแล้ว คุณพิจิตราดูจะชอบการตกแต่งบ้านอยู่พอควร กับแรงบันดาลใจที่มาในการสร้างสรรค์ของเธอในตอนนี้คือการท่องเที่ยว “การเดินทางทำให้เราเห็นโลกกว้างขึ้นในทุกๆมุมมอง ได้สังเกตเรื่องที่อยู่ในความสนใจ..
โลกสมัยใหม่ดูจะหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆจนยากที่จะตามทัน เมื่อวานคุณอาจเป็นจุดสนใจของคนทั้งโลก แต่วันรุ่งขึ้นก็อาจถูกลืม แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะเกิดกับห้องเสื้อพิจิตรา เหตุผลไม่ใช่เพียงเพราะพลังของคนรุ่นใหม่อย่างคุณฑาฑิมและคุณธีมาเท่านั้น แต่ด้วยประสบการณ์และตัวตนของพิจิตราที่เริ่มสั่งสมมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2538 จนกลายเป็นห้องเสื้อที่เต็มไปด้วยเรื่องราวและกลิ่นอายความงดงามของงานหัตถศิลป์ที่ชวนให้เพ่งพิจารณาอย่างที่ดีไซเนอร์ใหม่ๆไม่อาจลอกเลียน คงไม่อาจปฏิเสธว่าสุนทรียะอันละเมียดละไมเช่นนี้คือสิ่งที่คนสมัยใหม่ต่างโหยหา หรือคุณคิดอย่างไร?
