Tuesday, November 29, 2022

กว่าจะเป็นรองเท้า Hermès

ปิแอร์ ฮาร์ดี (Pierre Hardy) ดีไซเนอร์ชื่อดังก่อตั้งแบรนด์ในชื่อของตัวเองขึ้นเมื่อปี 1999 เขาเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แผนกรองเท้าของแอร์เมส (Hermès) มาตั้งแต่ปี 1990 ทั้งยังรับหน้าที่ออกแบบจิวเวลรี่ให้กับแบรนด์ตั้งแต่ปี 2001 อีกด้วย ย้อนกลับไปเมื่อปี 1998 เขาได้ออกแบบรองเท้าสนีกเกอร์ซึ่งฮิตติดลมบน และมาร์แต็ง มาร์เจียลา ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของแอร์เมสในตอนนั้นเลือกไปใช้บนรันเวย์ในทันที ในช่วงปี 2001-2012 เขายังออกแบบรองเท้าให้กับบาเลนเซียกา ในยุคของนิโคลาส์ เฌสกิแยร์อีกด้วย 

-คิดว่าอะไรทำให้รองเท้าแอร์เมสเป็นที่จดจำ สีสันหรือว่าเส้นสายเรขาคณิต

“อย่างแรกเลยคือคุณภาพขั้นสุดของวัสดุ และความรู้สึกที่ใส่ลงไป รวมทั้งการมาบรรจบกันของความเก่าและใหม่ ความรู้สึกคุ้นเคยและความประหลาดใจ รวมถึงรายละเอียดอันประณีตที่สะท้อนความเป็นแอร์เมส ส่วนสีสันและเส้นสายเรขาคณิตนั้นเป็นลักษณะที่ผมนำมาใส่ไว้ในงานของผม ตั้งแต่เริ่มต้นทำงานมาผมไม่ได้ใช้สีสันเยอะเท่าไหร่นะ แต่ผมนำมาพลิกแพลง เล่นกับดีไซน์โค้ดของแบรนด์ที่ผมได้ค้นพบในอาร์ไคฟ์” 

-รองเท้าแบบไหนที่แอร์เมสจะไม่ทำ

“เราไม่มีลิมิตอยู่แล้วครับ ทุกอย่างเป็นไปได้ในวันนี้ ถ้าเมื่อ 10-15 ปีก่อนอาจจะพูดยากเพราะคนเคร่งครัดและคอนเซอร์เวทีฟกว่า แต่เรายังคงเน้นผลงานที่ไร้กาลเวลาและไม่ยอมลดทอนเรื่องคุณภาพแน่นอน” 

-รองเท้ารุ่นไหนที่เป็นซิกเนเจอร์ของฤดูกาลนี้ 

“ถ้ามองในแง่ว่าชิ้นไหนตระการตาก็ต้องส้นสูงรุ่น Chaîne d’Ancre (แชนดรองก์ หรือโซ่) ซึ่งเป็นรุ่นที่ผมผสมผสานทักษะความถนัดในการทำรองเท้าและจิวเวลรี่เข้าด้วยกัน จริงๆ มันก็ปกตินะ ไม่ได้พยายามมากมายอะไร มันเหมือนเป็นการแลกเปลี่ยนไอเดีย แต่ถ้ามองในมุมส่วนตัว มันก็ยากที่จะเลือกว่ารุ่นไหนเด่นที่สุดเพราะผมทุ่มพลังความคิดสร้างสรรค์ให้ทุกสิ่งที่ผมทำเท่าๆ กัน” 

-ภาพสเก็ตช์ที่คุณออกแบบนั้นเป็นต้นแบบให้ผลงานที่ผลิตออกมา…

“ใช่ครับ การทำรองเท้าต้องพึ่งกระบวนการดีไซน์ที่ชัดเจนอย่างมาก ภาพสเก็ตช์ที่ส่งให้กับโรงงานไม่ใช่ภาพวาดอิมเพรสชั่นนิสม์ หรือภาพวาดเพื่อให้ดูสวยงาม แต่ต้องโชว์รายละเอียดโครงสร้าง เพื่อจะได้รู้ว่าต้องทำงานอย่างไร ภาพสเก็ตช์ไฟนอลนั้นผมวาดออกมาในอัตราส่วน 1 ต่อ 1 เพื่อจะได้ควบคุมสัดส่วนและความสมดุลได้” 

-ในอินสตาแกรมของคุณมีภาพผลงานของแฟรงก์ สเตลลา, เอตตอเร ซอตซาส, โอลาฟูร์ เอเลียสสัน ทั้งหมดนี้เป็นต้นแบบในด้านความงดงามของคุณหรือเปล่า เรียกว่าเป็นแรงบันดาลใจได้ไหม 

“ผมพยายามไม่นำศิลปะมาใช้แบบตรงๆ แต่มันก็ยากเหลือเกินที่จะไม่สนใจศิลปะร่วมสมัยซึ่งเป็นเรื่องของการทดลองรูปแบบความงามใหม่ๆ และผสมฟอร์มต่างๆ เข้าด้วยกัน ผมอธิบายไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมถึงชอบศิลปะบางประเภท แต่ผมก็พยายามมองหาสิ่งที่เหมือนกันกับแฟชั่น” 

-หลังจากทำงานกับมาร์เจียลา จนมาถึงนาเดตช์ วานิ-ซีบูลสกี ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์แฟชั่นสตรีทของแอร์เมสคนปัจจุบัน การทำงานกับดีไซเนอร์ที่ต่างกันมีผลต่อวิธีการทำงานของคุณไหม 

“คอลเลกชั่นรองเท้าส่วนใหญ่นั้นทำไว้ล่วงหน้าก่อนที่จะคิดถึงเรื่องการจัดโชว์ครับ แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่ทำขึ้นเพื่อโชว์โดยเฉพาะ มาร์แต็ง มาร์เจียลาอยากได้รองเท้าแบบเดียว ส่วนฌอง-ปอล โกลติเยร์อยากได้เป็นพันๆ แบบ แบบละห้าคู่ และหลายๆ สี”

-ในบรรดาดีไซเนอร์รองเท้าจากอดีตจนถึงปัจจุบัน มีคนไหนที่คุณชื่นชมบ้าง

“ผมชอบอังเดร เปรูเจีย (ซึ่งค้นพบโดยปอล ปัวเรต์ และเคยร่วมงานกับเอลซา สเกียปาเรลลี่, คริสเตียน ดิออร์, ปิแอร์ การ์แด็ง, จีวองชี่) ผลงานเขาเรียกได้ว่างดงามอย่างแท้จริง แล้วก็ผลงานของวอลเตอร์ สไตเกอร์ในยุค 1980s ก็อัศจรรย์มาก”

-เพราะอะไรคุณถึงตัดสินใจทำแบรนด์รองเท้าของตัวเอง

“ก่อนที่ผมจะทำแบรนด์ของตัวเอง ผมทำงานให้บาเลนเซียก้าด้วย ตอนนั้นผมค้นคว้าเยอะมาก แล้วก็ทิ้งไอเดียที่น่าใจหลายอย่างไปเพราะมันไม่ใกล้เคียงกับสิ่งที่ดีไซเนอร์อยากได้ ผมเลยคิดว่าการทำแบรนด์ของตัวเองน่าจะทำให้ผมได้นำเอาไอเดียเหล่านั้นไปพัฒนาต่อ” 

-แล้ววิธีการทำงานระหว่างรองเท้าและจิวเวลรี่ของคุณเปลี่ยนไปไหม

“ผมชอบวาดภาพมาตั้งแต่เด็ก และเป็นสิ่งเดียวที่ผมอยากทำ เพราะฉะนั้นจุดเริ่มต้นของงานทั้งสองจึงเหมือนกัน นั่นคือดีไซน์ แต่การออกแบบรองเท้าจะมีกฎเกณฑ์บางอย่าง ซึ่งผมต้องเวิร์กกับข้อจำกัดเหล่านั้น ในขณะที่จิวเวลรี่สามารถพลิกแพลงได้เยอะกว่า จะทำจิวเวลรี่ชิ้นจิ๋วน้ำหนักเบาจนแทบมองไม่เห็นก็ได้ หรือจะทำออกมาเป็นชิ้นเขื่องแต่ก็ยังนำมาประดับเรือนร่างได้ นั่นก็ทำได้เหมือนกัน” 

-คุณเคยเป็นนักเต้นมาก่อน มันมีอิทธิพลกับการออกแบบรองเท้าของคุณไหม 

“ถ้าในภาพกว้างก็อาจจะครับ เช่นในเรื่องของการให้ความสำคัญกับท่าทางว่าจะให้ออกมาดูเป็นอย่างไร รองเท้าเป็นส่วนที่เราเสริมเข้ากับรูปร่าง มันช่วยเปลี่ยนท่าทางและแอตติจูดได้”

-มีรองเท้าแบบไหนที่คุณฝันอยากทำไหม

“คุณหมายถึงรองเท้าที่เป็นไปไม่ได้หรือเปล่า ผมชอบเดินเท้าเปล่านะ  ผมเป็นคนเมดิเตอร์เรเนียน ชอบความร้อน เกลียดอากาศหนาว และการต้องจำใจใส่รองเท้า… การเดินเท้าเปล่าเป็นเหมือนสวรรค์เลยครับ ผมว่ารองเท้าแตะของกรีกโบราณนั้นใกล้เคียงกับความรู้สึกนี้ที่สุด” 

Other Articles