จะว่ายังคะนึงถึงซีรีส์ก็ไม่ขอแก้ตัว เพราะความจริงเป็นเช่นนั้น หลังทราบว่า Jamsan (จัมซัน) ศิลปินชาวเกาหลีใต้ ผู้วาดภาพประกอบในซีรีส์เรื่อง It’s Okay to Not Be Okay และ Encounter (Boyfriend) เดินทางมาไทยเพื่อจัดแสดงผลงานโซโล่ในนิทรรศการชื่อ Jamsan’s Director’s Cut ที่ Maison JE Bangkok (เมซง เจอี กรุงเทพฯ) เราจึงไม่ปล่อยโอกาสที่จะเข้าไปสัมภาษณ์เขาในระยะประชิด
จัมซัน หรือคังซัน ในวัย 50 เคยร่วมงานกับแบรนด์ดังหลากหลาย อาทิ Nike, Samsung Galaxy, Graphic Noble, Holika Holika ฯลฯ ทุกวันนี้เขาเป็นที่รู้จักดีในแวดวงผู้รักศิลปะและบุคคลทั่วไปทั้งในบ้านเกิดและต่างประเทศ ชื่อเสียงที่ไม่ได้เกิดขึ้นชั่วครู่ชั่วยาม หากแต่ผ่านกาลเวลา ทุกชั่วโมงของเขาคือการวาดภาพ “ส่วนใหญ่ผมจะวาดรูปอยู่ที่บ้านตลอด ไม่ค่อยได้เจอคนเลย แต่ก่อนถ้าทำงานในห้องทำงานก็ทำทั้งวัน นอนตอนไหนได้ก็นอน แล้วก็ตื่นมาทำงานต่อ…”
ทำไมถึงเลือกจัดนิทรรศการเดี่ยวในประเทศไทย
“ผมรู้สึกว่าประเทศไทยยังไม่มีศิลปินเกาหลีที่เป็นนักวาดมาจัดนิทรรศการสักเท่าไร และเห็นว่าแกลเลอรีนี้เพิ่งเปิดมาได้ไม่นาน เลยถือโอกาสเป็นการเดินทางมาไทยครั้งแรกของผมด้วย”
เมสเสจสำคัญที่คุณอยากสื่อผ่านนิทรรศการนี้คืออะไร
“ผมอยากสื่อให้เห็นการเดินทางของเด็กผู้หญิงที่ได้พบกับหมีสีแดง เวลาจัดนิทรรศการแต่ละครั้งผมจะมีพอยต์ที่ต่างกันไป อย่างรอบนี้ผมอยากให้เห็นการเปลี่ยนจากเก้าอี้สีแดงเป็นตัวหมีสีแดง ครั้งหน้าอาจจะเป็นต้นกระบองเพชร หรืออะไรทำนองนี้ก็ได้ อีกคีย์เวิร์ดหนึ่งคือดวงดาวที่อยู่ในภาพ สำหรับผม ดาวเป็นตัวแทนของช่วงชีวิต ทุกคนล้วนอยากจดจำช่วงเวลาที่ดีที่สุดของชีวิตอยู่แล้ว แต่ผมอยากจะถ่ายทอดว่าชีวิตคนเราก็มีความสุดขั้ว ทั้งดีสุด พีคสุด หรือแย่สุดเช่นกัน ภาพวาดต่างๆ ที่มีดาวตกตามพื้นพวกนี้มีความหมายกับผมมาก มันถ่ายทอดสิ่งที่ไม่ดี ช่วงเวลาแย่ๆ ในชีวิตของผมด้วย ตอนแรกผมวาดแต่ดาวที่ตกบนพื้น แสดงออกถึงความรู้สึกลบซะเป็นส่วนใหญ่ พอวาดไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกว่า เอ๊ะ! แล้วสิ่งที่ตรงกันข้ามคืออะไร ผมเลยโฟกัสไปที่ดาวบนฟ้าด้วย”
พอจะบอกได้ไหมว่าเอเลเมนต์อื่นๆ ในอนาคตจะเป็นอะไร นอกเหนือจากเด็กหญิง Rose เก้าอี้สีแดง น้องหมี และดวงดาว
“ตอนนี้ยังตัดสินใจไม่ได้ครับ ครั้งที่ผมไปจัดนิทรรศการในไต้หวัน ผมสเกตช์ได้ตัวหนึ่ง พอมาไทยก็สเกตช์ไว้อีกตัว ผมว่าแต่ละประเทศมีจุดเด่นต่างกัน การมาที่นี่สิ่งที่เห็นชัดสุดคือเดินออกมาตอนเช้าแล้วเจอรถมอเตอร์ไซค์ ผมก็สเกตช์ภาพเด็กผู้หญิงขี่มอเตอร์ไซค์เอาไว้ กลับไปโซลอาจจะลองวาดดู เวลามาสถานที่ใหม่ๆ แบบนี้มันส่งผลต่อความรู้สึกนึกคิด ซึ่งผมมักจะถ่ายทอดออกมาผ่านการวาดรูป” (พูดจบก็โชว์ภาพสเกตช์ในโทรศัพท์มือถือ เป็นภาพเด็กผู้หญิงขี่มอเตอร์ไซค์ใส่หมวกกันน็อก)
พูดได้ว่าแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากสิ่งรอบตัว
“ใช่ครับ ส่วนใหญ่มาจากอารมณ์และความรู้สึก ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ที่เคยรู้สึกและตอนนี้ไม่รู้สึกแล้ว หรือเป็นอารณ์ที่ยังรู้สึกอยู่ก็ตาม ผมจะพยายามถ่ายทอดออกมาผ่านองค์ประกอบต่างๆ ในภาพ เช่น ต้นกระบองเพชรสื่อถึงความเจ็บปวด และเป็นต้นกำเนิดของเด็กหญิงคนนี้ด้วย สีแดงสื่อความหมายถึงสิ่งดีๆ ดอกกุหลาบหมายถึงความรักและการจากลา ภาพเด็กขี่มอเตอร์ไซค์ที่สเกตช์ไว้ ในอนาคตอาจกลายเป็นสีแดงก็ได้ เพราะสิ่งที่ผมเห็นแล้วรู้สึกดี หรือเห็นแล้วชอบ ส่วนใหญ่จะวาดออกมาเป็นสีแดง”
ถ้าให้นิยามคาแร็กเตอร์ของเด็กหญิง Rose
“ในความรู้สึกผม เด็กผู้หญิงคนนี้ก็คือคน แล้วการเป็นมนุษย์ก็มีหลากอารมณ์หลายความรู้สึกมาก ดังนั้นผมคงไม่สามารถนิยามได้ว่าคาแร็กเตอร์ของเธอเป็นยังไง ตอนที่วาดน้องคนนี้ขึ้นมา มันมาจากจินตนาการความแฟนตาซีที่อยากถ่ายทอด แต่ช่วงหลังผมพยายามจะวาดหรือผลิตผลงานออกมาให้ตัวละครนี้ใกล้ชิดกับผู้คนมากขึ้น ได้เข้ามาอยู่ในชีวิตประจำวันด้วย ผมรู้สึกดีนะที่มีหลายคนชอบ เพราะเธอน่ารัก แต่เจตนาผมอยากถ่ายทอดองค์ประกอบอื่นๆ ที่อยู่ในภาพด้วย”
คุณวาดภาพคอมเมอร์เชียล ขณะเดียวกันก็มีงานส่วนตัวด้วย ถ้าทุกอย่างเข้ามาพร้อมกันในเวลาเดียว คุณเคยต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งหรือเปล่า
“ขอเล่าก่อนว่าผมวาดรูปมาเกือบสิบห้าปี วาดมาตั้งแต่พื้นฐานยังไม่มีอะไรเลย จนค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นเรื่อยๆ พอมาทำเพนติ้ง ผมรู้สึกว่าได้ทำสิ่งที่อยากทำแล้ว ถึงจุดนี้ก็รู้สึกว่าบางทีมันมีอะไรที่สำคัญกว่าจุดนั้น ผมสามารถเก็บอีกงานไว้แล้วค่อยทำทีหลังได้ แม้จะช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร แต่ในทางกลับกัน การเป็นศิลปินที่เน้นทำงานของตัวเองเป็นหลัก การมองงานหรือมองศิลปะอาจจะโฟกัสแค่จุดเดียว คือจุดที่ตัวเองทำ ทุกวันนี้ผมสามารถเลือกได้ อะไรที่ค่อนข้างใหม่สำหรับผม ผมจะเลือกอันนั้น ไม่ได้ลังเลอะไรมาก เพราะรู้ว่าสิ่งสำคัญก็คือกระบวนการที่ผมทำเพื่อส่งความรู้สึกต่างๆ ออกไปยังภาพวาด”
เคยคิดงานไม่ออกบ้างไหมคะ
“จะบอกว่าไม่มีก็ได้นะ ผมว่ามันอยู่ที่ความตั้งใจ อาจจะมีหลายปัจจัยที่ทำให้เราคิดไม่ออก มีคนรอบตัวผมหลายคนที่วาดไม่ได้ แต่ผมว่ามันไม่ได้อยู่ที่ว่าเราจะวาดได้ดีหรือไม่ดี มันอยู่ที่ว่าเราวาดหรือยังไม่วาดมากกว่า บางคนอาจคิดว่าทำไมไม่ได้รับโอกาสสักที ผมว่าจริงๆ แล้วถ้ามีอะไรอยากวาดก็วาดเลย การบอกว่าตัวเองวาดไม่ได้อาจเป็นข้ออ้างอย่างหนึ่งเหมือนกัน
“ตอนผมเริ่มวาดเด็กผู้หญิงคนนี้ มันเป็นครั้งแรกที่ผมจับพู่กันวาดสีน้ำมัน ช่วงที่ผู้กำกับซีรีส์และสำนักพิมพ์มาที่ห้องทำงานผม พวกเขาถามว่าภาพพวกนี้จะเอาไปจัดนิทรรศการที่ไหนหรือเปล่า เพราะผมวาดรูปไว้เยอะมาก แต่ผมแค่วาดไว้เฉยๆ ผมรู้สึกว่าถ้าเราวาดหรือแสดงความสามารถออกไป สุดท้ายแล้วก็จะมีโอกาสเข้ามา”
‘ศิลปะ’ มีความหมายกับคุณอย่างไร
“มันคือทั้งหมดสำหรับผม เป็นวิธีที่ผมสามารถส่งผ่านความรู้สึก หรือเรื่องราวออกไปได้เร็วที่สุดและดีที่สุด ผมมีความฝันอยากเป็นนักวาดตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น และเคยคิดว่าความหมายของนักวาดคืออะไร สุดท้ายก็ได้คำตอบว่านักวาดก็คือนักวาดอยู่ดี ผมเคยลองทำงานอย่างอื่นด้วยนะ เช่นพวกกราฟิกต่างๆ มันสามารถถ่ายทอดอารมณ์ ส่งต่ออะไรที่อยากส่งต่อได้ก็จริง แต่ว่าการวาดรูปคือที่สุดของผมแล้ว ผมไม่เคยรู้สึกเบื่อ มันคือทุกอย่างของผมจริงๆ
“โดยส่วนตัวแล้วผมเป็นคนเบื่อง่าย ใจร้อน ตอนเริ่มวาดเด็กหญิงคนนี้ยังคิดอยู่เลยว่าจะวาดได้หลายปีเหรอ แต่ถ้าวาดแค่ดาวเหงาๆ ก็ดูน่าเบื่อไป เลยคิดว่าอยากวาดอะไรที่ทำให้คนไม่ลืม ซึ่งพอวาดเด็กคนนี้ขึ้นมา และสามารถถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกได้ ผมเลยคิดว่าต่อให้วาดเป็นสิบปีหรือมากกว่านั้น ผมก็จะวาดต่อไปได้ ในอนาคตคงจะมีสิ่งของที่อยู่ในรูปเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ผมอยากทำให้แต่ละคาแร็กเตอร์มีเรื่องราวเป็นของตัวเอง และทำเป็นหนังสือออกมาแต่ละเล่ม วาดรูปไปก็สนุกขึ้นเรื่อยๆ เพราะรู้สึกว่าเรื่องราวก็มากขึ้นด้วย”
เป้าหมายสูงสุดของคุณคืออะไร
“จริงๆ เป็นความลับนะเนี่ย (หัวเราะ) ผมอยากเป็นเจ้าของสวนสนุกครับ สร้างให้เป็นแฟนตาซี สามารถถ่ายทอดเรื่องราวได้ โดยเอาพวกคาแร็กเตอร์เหล่านี้ไปซ่อนไว้ด้วย ผมอยากให้ทุกคาแร็กเตอร์โด่งดังมากที่สุด เวลาคนมางานนิทรรศการเดี่ยวของผม ผมจะพยายามอธิบายเรื่องราวของแต่ละตัวละคร เพราะอยากให้คนจดจำพวกเขาได้”
แล้วคุณล่ะ อยากให้ผู้คนจดจำว่า…
“จดจำว่าผมเป็นศิลปินที่ตั้งใจวาดรูปและถ่ายทอดออกมาเป็นผลงาน อยากให้มองว่าผมเป็นศิลปินที่พยายามทดลองวาดอะไรใหม่ๆ อยู่ตลอดครับ”
นิทรรศการ Jamsan’s Director’s Cut จัดแสดงถึงวันที่ 21 กรกฎาคม 2567 เวลา 11.00-19.00 น. ที่ Maison JE Bangkok ถนนสุรวงศ์ ประกอบด้วยผลงานภาพวาด 25 ชิ้น รวมถึงผลงานชุดแรก Red Chair รวมไปถึง Rose from the Stars และภาพวาดดิจิตอลจากซีรีส์เรื่องดัง It’s Okay to Not Be Okay และ Encounter (Boyfriend) นอกจากนี้ยังมีหนังสือซึ่งจัดทำขึ้นเป็นพิเศษ เสมือนบันทึกการเดินทางที่ผ่านมาของจัมซัน พร้อมภาพผลงานต้นฉบับซึ่งหาดูได้ยาก
Special Thanks: Maison JE Bangkok
Interpreter: Nichahnan Luesaiwong 니차난 (민정)
Photographer: Samatcha Apaisuwan
